به گزارش خبرنگار مهر، مصرف بنزین در ایران در سال‌های اخیر روندی نوسانی اما در مجموع صعودی را تجربه کرده و داده‌های جدید نشان می‌دهد که این روند در سال‌های ۱۴۰۰ به بعد شتاب بیشتری گرفته است. افزایش تعداد خودروهای شخصی، توسعه‌نیافتگی حمل‌ونقل عمومی و رشد سفرهای درون‌شهری و برون‌شهری از مهم‌ترین عوامل این تغییر عنوان می‌شوند.

بر اساس آمار ارائه‌شده از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس، مصرف روزانه بنزین کشور در سال ۱۳۹۵ حدود ۷۴.۷ میلیون لیتر بوده است. در سال ۱۳۹۶ این عدد به ۸۰.۷ میلیون لیتر افزایش یافت، اما در سال ۱۳۹۷ دوباره روند افزایشی ادامه پیدا کرد و مصرف به ۸۹ میلیون لیتر در روز رسید. در سال ۱۳۹۸ نیز این سطح تقریباً ثابت ماند و به ۸۹.۷ میلیون لیتر رسید.

با آغاز سال ۱۳۹۹ و هم‌زمان با کاهش رفت‌وآمدها به دلیل شرایط ناشی از کرونا، مصرف بنزین به ۷۵.۵ میلیون لیتر در روز کاهش یافت. اما این افت موقتی بود و از سال ۱۴۰۰ دوباره روند افزایشی آغاز شد؛ به‌طوری‌که مصرف به ۸۷.۳ میلیون لیتر رسید.

از سال ۱۴۰۱ به بعد، رشد مصرف بنزین شتاب قابل توجهی گرفت. در این سال مصرف روزانه به ۱۰۳.۵ میلیون لیتر رسید و در سال ۱۴۰۲ این رقم به ۱۱۸.۱ میلیون لیتر افزایش یافت. روند صعودی در سال ۱۴۰۳ نیز ادامه پیدا کرد و مصرف به ۱۲۴.۵ میلیون لیتر در روز رسید. نهایتاً در نیمه نخست سال ۱۴۰۴، مصرف روزانه بنزین به ۱۳۲.۳ میلیون لیتر رسید که بالاترین سطح در بازه مورد بررسی است.

این روند افزایشی در حالی رخ داده که کارشناسان، ساختار حمل‌ونقل کشور را یکی از عوامل اصلی رشد مصرف سوخت می‌دانند. افزایش وابستگی به خودروهای شخصی، کمبود و ناکارآمدی حمل‌ونقل عمومی، و همچنین گستردگی جغرافیایی و تعداد بالای خودروهای سواری، فشار قابل توجهی بر سبد انرژی کشور وارد کرده است.

از سوی دیگر، رشد مصرف بنزین پیامدهای مستقیم زیست‌محیطی نیز به همراه داشته و به گفته تحلیلگران، می‌تواند در افزایش آلودگی هوا و تشدید ناترازی انرژی نقش داشته باشد. با توجه به روند فعلی، ادامه این وضعیت نیازمند سیاست‌گذاری جدی در حوزه توسعه حمل‌ونقل عمومی، مدیریت تقاضای سوخت و اصلاح زیرساخت‌های شهری عنوان می‌شود.