چرا نهادهای خدماترسان به اربابان مردم مبدل شده اند؟
رفتار برخی نهادهای خدماترسان نشان میدهد که گاه به جای پاسخگویی و خدمتگزاری، با مردم از موضع قدرت و تهدید سخن میگویند؛ گویی اربابند نه خدمتگزار.
حدود دو ماه پیش، پیمانکار طرح فیبر نوری در یکی از ساختمانهای چهارمحال و بختیاری عملیات سیمکشی داخلی را انجام داد.
مردم با امید به بهبود کیفیت ارتباطات، منتظر ادامه کار ماندند، اما پس از گذشت سه ماه، هیچ اقدامی برای تکمیل پروژه صورت نگرفت.
در پی پیگیری یکی از شهروندان از طریق سازمان تنظیم مقررات، نهتنها پاسخگویی و همکاری صورت نگرفت، بلکه تماس تهدیدآمیزی از سوی یکی از مسئولان مخابرات دریافت شد که گفته بود:
«اگر به پیگیری ادامه بدهی، همان سیمها را درمیآوریم!»
متأسفانه این تنها نمونهای از برخوردهای نامناسب در این حوزه است. در برخی مناطق استان، شاهد ناهماهنگی آشکار میان پیمانکاران و دستگاههای مسئول هستیم؛ در یک کوچه، فیبر نوری تا درِ خانه آمده اما سیمکشی داخل منازل انجام نشده، و در جایی دیگر، سیمکشی داخل ساختمان تکمیل شده اما مسیر فیبر در کوچه رها شده است.
این وضعیت نشان میدهد که مشکل تنها در یک پروژه یا یک فرد خلاصه نمیشود، بلکه ریشه در ضعف نظارت، نبود پاسخگویی و نگاه غیرمسئولانه به مردم دارد. نهادهایی که مأموریت اصلیشان خدمت به شهروندان است، گاه فراموش میکنند که اعتبار و اقتدارشان از اعتماد مردم سرچشمه میگیرد، نه از جایگاه اداری.
بازگشت به اصل فراموششدهی «خدمت با احترام» ضروری است. اقتدار واقعی در فروتنی در برابر مردم و عمل به وظیفه است، نه در تهدید و تحقیر کسانی که حق قانونی خود را مطالبه میکنند.