به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، سجاد مشتاق کارگردان فیلم کوتاه «سرود کلنل» درباره اکران فیلمش در سینماها عنوان کرد: معمولا تصور فیلمساز از ساخت فیلم کوتاه این است که اثرش در جشنواره‌ها دیده شود یا مخاطبان در محافل و پاتوق‌های فیلم کوتاه بتوانند آن را ببینند. اما اتفاقی که برای نخستین‌بار تحت عنوان «قرار» رخ داد، فرصت مناسبی ایجاد کرد تا فیلمسازان فیلم کوتاه بتوانند آثار خود را در چند نوبت به نمایش بگذارند و حتی مخاطبان عام نیز این فیلم‌ها را تماشا کنند.

او در پاسخ به این پرسش که مخاطبان چقدر می‌توانند با نمایش فیلم کوتاه در سینماها ارتباط برقرار کنند، گفت: اگر در اکران‌ فیلم‌های کوتاه، تعداد سانس‌ها و سینماها به شکلی عادلانه تخصیص شود و سانس‌های مناسبی به فیلم‌های کوتاه اختصاص یابد و سینماهای خوبی در اختیار آن‌ها قرار گیرد، شاید فیلم‌ها بتوانند در آینده شانس بیشتری برای دیده شدن داشته باشند. اما اگر سانس‌ها مناسب نباشند و سینماهای خوبی در نظر گرفته نشوند، فیلم‌ها دیده نمی‌شوند. به نظر می‌رسد نخست باید این مسئله حل شود.

کارگردان فیلم کوتاه «سفید» تاکید کرد که بسیاری از فیلم‌های کوتاهی که در پلتفرم‌های مختلف ایرانی نمایش داده شده‌اند، با استقبال مخاطب روبه‌رو شدند.

مشتاق درباره ایده «سرود کلنل» توضیح داد: در واقع، داستان حقیقی کلنل پسیان (محمدتقی پسیان) نقطه شروع ایده بود. این شخصیت ظرفیت‌های دراماتیک خوبی داشت که فیلمنامه براساس آن‌ها شکل گرفت؛ برای مثال شاعر بودن و جنبه هنری و هنرمندانه این کاراکتر و همچنین علاقه‌اش به موسیقی، بهانه‌ای شد برای شروع داستان. اما نکته این است که فیلم با وجود پرداختن به این شخصیت، از منظر او روایت نمی‌شود، بلکه کاراکتر اصلی دیگری داریم که از دریچه دید او، کلنل پسیان را می‌شناسیم.

او درباره فضاسازی فیلمش اظهار کرد: تحقیقات ما شامل استفاده از المان‌هایی مربوط به گذشته و نیز ساختن جهان شخصی اثر بود. برخی از ابزارهایی که در فیلم دیده می‌شوند، وجه شخصی‌شده دارند. خود فیلم لزوماً سندیت تاریخی ندارد و ما نیز دنبال آن نبودیم؛ بلکه جهان شخصی فیلم، بافتار منحصربه‌فرد خود را می‌سازد.

این کارگردان عنوان کرد: فیلم «سرود کلنل» یک فیلم سیاسی و حتی می‌توان گفت جنگی نیست بلکه درباره شخصیت‌هایی است که در لحظه‌ای حساس قرار دارند و ما عامدانه دشمن را تا پایان فیلم نشان ندادیم. حتی صدای تیر را نیز در پایان نمی‌شنویم و این امر عمدی بود، چون می‌خواستیم جهان فیلم فقط در چشم‌های کاراکترهای اصلی دیده شود و مسئله جنگ با مسئله عشقی که طاهر، قهرمان داستان دارد، عجین شود.

مشتاق در پایان درباره پروژه جدیدیش گفت: یک فیلمنامه‌ فیلم کوتاه نوشته‌ام و امیدوارم در هفته‌های آینده بتوانم پیش‌تولید آن را شروع کنم.

این فیلم کوتاه اشاره‌ای به آخرین روز زندگی کلنل محمدتقی‌خان پسیان داشته و روایتگر سربازی در دسته‌ موسیقی‌ است که در آستانه‌ جنگ قرار است مارش نظامی بنوازد.

۲۴۲۲۴۳