در گفتوگو با دکتر مسعود پلمه دبیر تشکل ملی کشتیرانی ایران مطرح شد پویش «جان بندر» راهاندازی شد
در پی حادثه تلخ انفجار در بندر شهید رجایی، انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران با همکاری بانک کارآفرین پویشی انساندوستانه به نام «جان بندر، گره به جان دریاست» راهاندازی کرده است تا با جمعآوری کمکهای نقدی، از کارگران آسیبدیده و خانوادههایشان حمایت شود. این پویش با استقبال گسترده مردم روبهرو شده و نمادی از همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی در برابر فجایع ملی است.
ابتدا در خصوص انجمن کشتیرانی توضیح بفرمایید.
انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران، بزرگترین تشکل خدمات لجستیکی در حوزه دریا و بندر کشور در خاورمیانه است. در ایران، این انجمن اولین و تنها نهاد رسمی در ارائه این خدمات محسوب میشود و در سطح خاورمیانه نیز بزرگترین است. بیش از ۷۲ سال سابقه داریم و این مجموعه کاملاً خصوصی است. تمامی اعضای ما فعالیتهای لجستیکی بندری و دریایی کشور را مدیریت، سرمایهگذاری، نظارت و اجرا میکنند. بالغ بر ۶۰ هزار نفر پرسنل مستقیم داریم و در کلیه بنادر کشور فعال هستیم.
به حادثه اخیر بندر شهید رجایی اشاره کردید. لطفاً جزئیات بیشتری بفرمایید.
بندر شهید رجایی مهمترین و استراتژیکترین بندر اقتصادی و تجاری کشور در بندرعباس است. این بندر بیش از ۸۰ درصد فعالیتهای کانتینری کشور و بیش از ۳۰ درصد فعالیتهای فله صادرات و واردات کشور را در خود جای داده است. روزانه بیش از دهها فروند کشتی که نیازهای تجاری و تولیدی کشور را منتقل میکنند، در این بندر پهلو میگیرند. متأسفانه در هفته جاری، به دلایلی که بهصورت رسمی از سوی دولت مشخص نشده، یک انفجار در یکی از محوطههای عملیاتی کانتینری این بندر رخ داد که منجر به فوت تعداد قابل توجهی از همکاران ما و نیز مجروح شدن تعداد بیشتری شد.
این حادثه بیشتر چه گروهی را تحت تأثیر قرار داد؟
عمده افرادی که در این بندر فعالیت میدانی دارند، کارگرانی هستند که هیچگونه وابستگی به شرکتهایی که در آنجا سرمایهگذاری کردهاند ندارند. این افراد، کارگران روزمزد و پروژهای هستند که بنا بر تخصصشان در بندر فعالیت میکنند. جامعه هدفی که بیشترین آسیب را دیدند همین بخش کارگری است. طبیعتاً این حادثه باعث شد تعداد زیادی از افرادی که هنوز سلامت هستند، اما به دلیل تعطیلی محیطهای کاریشان از کار بیکار شدند و درآمدی ندارند. بسیاری از زخمیها نیز از همین دسته کارگران هستند که در امور تخلیه و بارگیری و سایر فعالیتهای یدی مشارکت داشتند. جمع قابل توجهی، بالغ بر ۷۰ نفر، از کارمندان بخش خصوصی و کارگران از این دسته هستند. این افراد به دلیل سطح درآمد پایین و عدم تمکن مالی برای ارتزاق آینده خود، دچار مشکل شدهاند.
انجمن کشتیرانی چه اقدامی برای حمایت از این افراد انجام داده است؟
ما اطمینان داریم که دولت و وزارت کار و تأمین اجتماعی به این گروهها کمک خواهند کرد، اما نکته مهم این است که کمکهایی که صورت میگیرد، تنها بخشی از نیازهای آنها را تأمین میکند. ما باید به عنوان یک همکار، این اقدام را انجام دهیم که حمایتهای مردمی را هدایت کنیم تا شاکله خانوادگی و زیستی این افراد حفظ شود.
در نتیجه، انجمن کشتیرانی علاوه بر اینکه خودش همواره در سالهای گذشته تاکنون، در اتفاقات و حوادث طبیعی و غیرطبیعی از اقشار آسیبپذیر حمایت کرده، این بار نیز به این سمت رفت که پویش «جان بندر، گره به جان دریاست» را راهاندازی کند و از آحاد مردم برای کمک به هموطنان آسیبدیده در بندرعباس یاری طلبد.
استقبال از این پویش به چه صورت بوده است؟
خوشبختانه در سه روز گذشته، چه از سوی بنده و اعضای انجمن و چه از سوی مردم، استقبال وسیع و گستردهای صورت گرفته است. هر کسی به وسع خود کمک کرده است؛ از کمکهای ۵۰ هزار تومانی تا چند صد میلیون تومانی از طریق این پویش اهدا شده است. آنچه که مهم است، همت و همدلی و همراهی مردم است که بسیار مهمتر از عدد و رقم کمکهاست. خوشبختانه نوعدوستی و هماندیشی ملت شریف ایران در هر برهه زمانی خودش را نشان داده است.
درباره همکاری انجمن با بانک کارآفرین در این زمینه توضیح دهید.
با توجه به روابط نزدیک انجمن کشتیرانی با بانک کارآفرین، که همواره به ما کمکرسان و خدماتدهنده بودهاند، مذاکراتی با مدیران این بانک داشتیم و از آنها برای جذب کمکهای مردمی یاری طلبیدیم. شماره حسابی در امور خیریه به شماره حساب١١٠١٤٤٥٠٢٠٦٠٠ با حمایت بانک کارآفرین فعال شد و خوشبختانه مساعدت این بانک برای تسریع کار، قابل تقدیر است. انجمن کشتیرانی به عنوان مجری و بانک کارآفرین به عنوان حامی این عمل شایسته، این اقدام را تحت عنوان پویش «جان بندر، گره به جان دریاست» رقم زدند.
چه پیامی برای مردم در این شرایط دارید؟
ما باید واقعیتهایی را که در زمانه با آنها مواجه هستیم، به همان شکلی که هست بپذیریم. اتفاقی که در بندر شهید رجایی افتاد، در هر نقطهای از جهان و با هر علتی که رخ دهد، امکان تکرار دارد و محتمل است که یکی از قربانیان این حادثه، ما یا یکی از نزدیکان ما باشد. در نتیجه باید خودمان را جای آسیبدیدگان بگذاریم و این حس همراهی را در خودمان تقویت کنیم. انتظار داریم مردم بهنحو شایستهای کمک کنند. نفس عمل اهمیت دارد، نه میزان کمک.
امروز وقت آن است که با همدلی، حمایت و احساس مسئولیت اجتماعی، نشان دهیم بندر تنها یک نقطه جغرافیایی نیست، بلکه جانهایی در دل دریاست که به یاری ما نیاز دارند. هر قدم کوچک، نجاتی بزرگ است.