به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی گروه هنر و تجربه، این فیلمساز که این روزها پس از ۱۲ سال دوری از سینما در تدارک ساخت فیلم سینمایی «درخشش» با موضوع آزادسازی خرمشهر است در مراسم رونمایی از یک فیلم مستند، از خوزستان گفت و اینکه همه چیز ما به آنجا گره خورده است.

درویش عصر دوشنبه، ۱۸ خردادماه در اکران افتتاحیه فیلم مستند «پهلوانان نمی‌میرند» که به کارگردانی و تهیه‌کنندگی شراره عطاری ساخته شده حضور داشت و با اشاره به آشنایی خود با کارگردان این مستند، یادآور شد: آشنایی من با خانم عطاری به سال‌های بسیار دور بازمی‌گردد، زمانی که سیل در خوزستان رخ‌ داده بود و بخش‌های زیادی از منطقه را آب فراگرفته بود. در شرایط سیل، زندگی مردم عملاً زیر آب می‌رود، آب وارد خانه‌ها می‌شود و نیمی از افرادی که درگیر این بحران هستند، زنان‌اند. در چنین شرایطی، آن‌ها آن‌قدر تحت‌فشار و عصبی هستند که به‌سادگی اجازه ورود به حریم شخصی و زندگی خود را به ما نمی‌دهند.

کارگردان فیلم «دوئل» ادامه داد: به همین دلیل به دوستانم گفتم که به یک فیلمساز خانم نیاز دارم. فردای آن روز، خانم عطاری به همراه یک فیلم‌بردار خانم به گروه ما ملحق شدند زیرا علاوه بر کارگردان خانم، به فیلم‌بردار خانم نیز نیاز داشتیم و ایشان نقش مهم و پررنگی در ساخت آن مستند درباره سیل خوزستان داشتند.

درویش همچنین با اشاره به اهمیت استان خوزستان گفت: من سال‌های زیادی از عمر خود را در خوزستان سپری کرده‌ام. بسیاری نیز تصور می‌کنند که من آبادانی هستم و من هم با افتخار این موضوع را رد نمی‌کنم. همان‌طور که به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنم، به خوزستانی و آبادانی بودن نیز افتخار می‌کنم؛ زیرا بخش بزرگی از عمرم را در خوزستان گذرانده‌ام و همچنان نیز در آنجا حضور دارم.

 او ادامه داد: از نظر من، ایران مادر ما و وطن ماست و خوزستان، مادرِ مادرِ ماست. همین‌جایی که اکنون نشسته‌ایم، خوزستان حضور دارد؛ برق ما از خوزستان می‌آید، آب ما نیز همین‌طور. ریشه همه اینها در کارون و کرخه است؛ در خاک خوزستان و آنچه در زیر این خاک نهفته است. در واقع، همه چیز ما به آنجا گره‌خورده است.

کارگردان فیلم سینمایی «کیمیا» با اشاره به ویژگی‌ها مستند «پهلوانان نمی‌میرند» گفت: برای ساخت مستند «پهلوانان نمی‌میرند» نیز زحمات بسیار زیادی کشیده شده است. من شخصاً شاهد بوده‌ام که خانم عطاری در پشت‌صحنه تا چه اندازه تلاش کرده‌اند و در شرایطی بسیار دشوار کار را به سرانجام رسانده‌اند به همین علت بار دیگر به ایشان تبریک عرض می‌کنم.

روایتی از یک مستند تکان‌دهنده

در این مراسم هنرمندانی همچون کاظم هژیرآزاد، افسانه چهره‌آزاد، شاهرخ فروتنیان، سیاوش چراغی‌پور نیز حضور داشتند و شراره عطاری با اشاره به وضعیت کنونی کشور و حمله ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل به کشور گفت: نمی‌توان از کنار واقعیتی که امروز بر زندگی همه ما سایه انداخته است بی‌تفاوت عبور کرد. ما در حالی امشب گرد هم آمده‌ایم که بار دیگر سایه شوم جنگ بر آسمان این سرزمین افتاده و بسیاری از هم‌وطنان ما ساعات و روزهای دشواری را از سر می‌گذرانند.

 او ادامه داد: جنگ هرجا که رخ دهد بیش از هر چیز جان انسان‌ها را نشانه می‌رود و میراث آن چیزی جز اندوه، اضطراب، ویرانی و زخم‌هایی نیست که گاه سال‌ها بر پیکر جامعه و خانواده‌ها و حافظه یک ملت باقی می‌ماند. هیچ هدفی نمی‌تواند ارزش جان یک انسان را کمتر کند و هیچ پیروزی نمی‌تواند جای خالی انسانی را که ازدست‌رفته پر کند.

او افزود: در این جمع فرهنگی و هنری تنها می‌توانم آرزو کنم که صلح، امنیت و آرامش هر چه زودتر به زندگی مردم این سرزمین بازگردد که هیچ خانواده‌ای داغدار نشود و هیچ کودکی قربانی جنگ نباشد و دست هر متجاوزی از خاک و مردم این وطن کوتاه بماند. در چنین روزهایی حضور شما مخاطبان برای من معنایی فراتر از شرکت در یک مراسم رونمایی دارد. اینکه باوجود نگرانی‌ها، فشارها و شرایط دشوار این روزها کنار ما هستید نشانه‌ای ارزشمند از همبستگی، مسئولیت فرهنگی و ایمان به گفتگو، هنر و انسانیت است.

این کارگردان با تشکر از همه عوامل فیلم گفت: ساخت یک فیلم مستند پیش از آنکه حاصل امکانات باشد، حاصل اعتماد، صبوری و همراهی انسان‌هایی است که به اهمیت روایت باور دارند. به‌ویژه می‌خواهم یاد و نام دوست عزیزم زنده‌یاد آتیلا پسیانی را گرامی بدارم اگرچه حضور او در این فیلم کوتاه است؛ اما همراهی، اعتماد و حمایت ارزشمندش در تمام مسیر شکل‌گیری این اثر برای من فراموش‌نشدنی خواهد بود و بی‌تردید بخشی از آنچه امشب خواهید دید وامدار مهربانی، اعتبار و حضور انسانی است که جای خالی‌اش همچنان حس می‌شود. همچنین این فیلم را با احترام و ارادت به محسن قاسمی و خانواده محترم ایشان تقدیم می‌کنم، خانواده‌ای که با صبوری، اعتماد و بزرگواری امکان روایت این داستان را برای من فراهم کرد.

او افزود: «پهلوانان نمی‌میرند» از دل مواجهه با واقعیتی شکل‌گرفته که شاید بسیاری از ما ترجیح می‌دهیم آن را از خود دور کنیم. حقیقت اما چیز دیگری است آسیب‌های اجتماعی به‌ویژه اعتیاد، مرزی نمی‌شناسد، نه افتخار، نه موفقیت، نه شهرت و نه جایگاه اجتماعی هیچ یک مصونیتی قطعی در برابر آن ایجاد نمی‌کنند و گاهی تلخ‌ترین سرنوشت‌ها دقیقاً برای کسانی رقم می‌خورند که جامعه کمترین گمان را به آسیب‌پذیری آنها دارد.

مریم رحیمی دستیار کارگردان نیز گفت: کارکردن و فیلم ساختن در ارتباط با مسائل اجتماعی سخت است و وقتی می‌خواهی مستندی در ارتباط با مسائل اجتماعی بسازی، پیچیدگی‌هایش بیشتر می‌شود. وقتی می‌خواهی در یک دوره‌ای مثل دوران عجیب کرونا مستند بسازی قطعاً گره‌های بیشتری را پیشرو خواهی داشت و وقتی قرار است اکران فیلم در دوره جنگ باشد پیچیدگی‌ها و گره‌ها چندبرابر می‌شود. اما از همه سخت‌تر این است که یک بانو باشی و بخواهی به‌عنوان یک بانو در جامعه حرکت کنی، فیلم بسازی و پیشرو باشی به همین جهت تلاش خانم عطاری شایسته تحسین مضاعف است.

او ادامه داد: این مستند بسیار تکان‌دهنده و به نظر من نجات‌بخش است. این مستند در دوران کوتاهی که روی صحنه است باید توسط جوانان و نوجوانان حتماً دیده شود و این فقط با همراهی شما مخاطبان ممکن می‌شود.

آرش شهیدی تدوین‌گر فیلم نیز گفت: این کار برای من خیلی بیشتر از یک فیلم بود که باید مونتاژ می‌شد امیدوارم چنین آثاری واقعاً تأثیر خود را بگذارند و سبب شوند که این تراژدی‌هایی که بیشتر از چشم ما یا پنهان است یا به‌صورت یک تیتر خبری خیلی گذرا از آن مطلع می‌شویم، کمتر رخ دهند.

مرتضی ابراهیمی مدیر تولید فیلم نیز گفت: ما سعی کردیم هیچ‌گونه دخل و تصرفی در وقایعی که اتفاق افتاده نداشته باشیم و هیچ‌چیز را عوض نکردیم و یا جمله‌ای در دهان کاراکتر نگذاشتیم و امیدوارم که در هنر و تجربه این فیلم به‌خوبی دیده شود.

سروش مرشدیان تصویربردار فیلم نیز گفت: حضور در برخی عرصه‌ها برای خانم‌ها کار سختی است و همان‌طور که می‌دانیم ورزش کشتی، در واقع ورزشی کاملاً مردانه است و حضور و ارتباط‌گرفتن با این افراد به نظرم کار بسیار سخت است؛ اما با تلاش‌های ایشان اثر واقعاً فیلم خوب و تأثیرگذاری است.

اکبر رجبی مدیرعامل «جمعیت طلوع بی‌نشان‌ها» نیز با اشاره به معضل اعتیاد در جامعه گفت: متأسفانه عموماً خانواده آخرین کسی است که متوجه اعتیاد فرد و آنچه بر او رفته است، می‌شود.

او ادامه داد: اعتیاد وقتی به افراد شاخص و شناخته شده می‌رسد در درمان و رسیدگی می‌تواند نیازمند مسیری متفاوت باشد، زبان مشترکی نیاز است که امیدوارم با همراهی شما ورزشکاران و هنرمندان بدان برسیم.

رجبی افزود: آنچه خطرناک‌تر از معضلات و مشکلات اجتماعی همچون اعتیاد است نه خود آن معضل، بی‌تفاوتی به آن است و من بیش از هر چیز از بی‌تفاوتی جامعه می‌ترسم، اما کسانی که به هنر بها می‌دهند، آن هم در این شرایط جامعه مسلماً نسبت به مسائل اجتماعی بی‌تفاوت نیستند و این سبب دلگرمی من است.

در خلاصه داستان «پهلوانان نمی‌میرند» چنین آمده است: محسن قاسمی، کشتی‌گیر نام‌آور و قهرمان آسیا، در اوج دوران قهرمانی مبتلا به اعتیاد شده، با عواقب دردناک آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.

۲۴۲۲۴۳