به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ کمتر کسی فکر می‌کرد رئال مادرید با ژابی آلونسو اینگونه به مشکلات فنی و بن بست تاکتیکی بخورد. بیایید وضعیت فعلی رئال مادرید را کاملا عادلانه بررسی کنیم تا ببینیم مشکلات اصلی از کجا سرچشمه می‌گیرند تا تمام تقصیرات را گردن ژابی نیندازیم.

ژابی آلونسو در دوران بازیگری فوتبالیست بزرگی بوده، یکی از بهترین هافبک دفاعی های تاریخ فوتبال که در لیورپول و رئال مادرید و بایرن مونیخ و تیم ملی اسپانیا به تمام افتخارات ورزشی رسید.
در دوران مربیگری هم کارش را از  تیم ب سوسیداد آغاز کرد. سپس از هفته هشتم فصل ۲۲-۲۳ لورکوزن را جراردو سیوانه تحویل گرفت.
ماحصل دو و نیم فصل حضورش در لورکوزن قهرمانی باشکوه و بدون باخت به همراه سه گانه داخلی و نایب قهرمانی یورو لیگ در فصل ۲۳-۲۴ و نایب قهرمانی در فصل ۲۴-۲۵ بود.
ژابی بعد از دوران خوبش در لورکوزن به رئال مادرید پیوست تا مسیر مربیگری منطقی و اصولی اش را حفظ کرده باشد. 
اما در مادرید همه چیز فرق میکند. در مادرید موفقیت به جز توانایی هدایت تیم مرهون رشته اتفاقاتی شامل مدیریت رختکن به همراه روابط درست با سوپراستارهای تیم نیز می‌شود. ژابی در مادرید هم تیم ضعیفی از کارلتو تحویل گرفت که هیچ شباهتی با تیم بزرگ نداشت.
 وینیسیوس تبدیل به یکه تاز و تصمیم گیرنده اصلی رختکن شده که اخلاقیات خاص و بعضاً غیرحرفه‌ای اش اعصاب خرد کن است.
 مقابله با چنین رفتارهایی به غیر از کاریزمای ژابی حمایت بی بدیل مدیر باشگاه را نیز می‌طلبد.

بیایید مجموعه ای از اقدامات شامل سو مدیریت پرز و تصمیمات ضعیف کارلو را بررسی کنیم.‌

موضوعاتی از قبیل:

۱- ژابی وارث تیمی شد که مربی سابقش آنجلوتی توانایی کنترل ستاره ها را نداشت و برای ماندن تن به هر نوع سازش و توافقی میداد. عدم کاریزمای کارلتو در برخورد با ستاره ها باعث میشد برخی بازیکنان مانند وینی به خودشان اجازه هر کاری بدهند.

۲- ورود ژابی یعنی آغاز سبک جدید و تزریق تفکر جدید به تیم که این موضوع به تنهایی حداقل یک نیم‌فصل وقت میخواهد، آن هم به شرط اقدام درست در فصل نقل و انتقالات.

۳- ژابی در برخی موضوعات مهم مثل برخوردش با وینیسیوس هیچ حمایتی از مدیریت باشگاه ندید و این باعث شد تا اجباراً عقب بکشد.

۴- باشگاه برای‌ژابی در فصل نقل و انتقالات بازیکنان مد نظرش را جذب نکرد، مخصوصا برای پست وینگر راست.

۵- رئال در برخی پست ها مثل وینگر چپ (وینی، امباپه، رودریگو) و هافبک هجومی (گولر، بلینگهام، ماستانتونتو) دارای همپوشانی هست در حالی که وینگر راست چپ پا ندارد، مهاجم نوک تخصصی ندارد و اینها در اجرای تاکتیک مهم هستند.

سیر پیشرفت سایر تیم های خوب اروپا مانند پی اس جی بعد از ۱/۵ فصل سر و کله زدن انریکه یا آرسنال نشان می‌دهد تغییر تاکتیک و پوست اندازی مستلزم صرف زمان است، پس ژابی آلونسو حداقل یک فصل (اگر بماند) باید برای هیچ بجنگد تا بتواند تفکرش را به طور کامل به چرخه اجرا در بیاورد. از سویی برخورد آنجلوتی با بعضی بازیکنان مثل وینیسیوس و رودریگو و فده والورده با رفتارهای سختگیرانه تر ژابی آلونسو کاملا در تضاد هستند و هر نوع تصمیمی مانند تنبیه وینیسیوس حمایت مدیریت را نیز می‌طلبد. 
همانند آنچه که در لیورپول و رفتارهای اشلوت با صلاح دیده می‌شود. یا مانند آنچه که زمانی در بارسا و بین گواردیولا با یحیی توره، زلاتان و اتوئو رخ داد

مشکل اصلی این روزهای رئال مادرید نه در ژابی آلونسو که در رفتارهای غیرحرفه‌ای بازیکنان اهل آمریکای لاتین باشگاه است.

 پرز با عدم حمایت از سرمربی و پنهان شدن پشت بازیکنان خاطی توپ را به زمین سرمربی انداخته، در حالی که سرمربی بعدی حتی اگر کلوپ یا زیدان باشد، با چنین رفتارهای مشابهی از سوی مدیران باشگاه نتایج مشابهی خواهد گرفت.

۲۵۱۲۵۶