محمد مایلی کهن: از سیمکارت سفید، علی دایی و فوتبال حرف بزنم وضعیت درست میشود؟/شقالقمر که نکردهایم؛ با خواجه حافظ شیرازی هم میرفتیم جامجهانی!
مرتضی رضایی؛ در طول تمام این سالها، شاید برای نخستین بار است که محمد مایلی کهن از پاسخ دادن به سؤالهای ورزشی طفره میرود! وقتی یک فوتبالی تمام عیار مثل حاجی مایلی می گوید:«فوتبال را ول کن ،مردم را بچسب !» دیگر باید ته این قصه فوتبالی را خواند.او می گوید چرا باید جام جهانی و حاشیههای رفتن ایران به آمریکا تا این اندازه مهم باشد؟ میگوید فعلا باید بی خیال این فوتبال شد و به مردمی فکر کرد که تا کمر در سالهای زباله خم میشوند تا شاید تکه نانی برای خوردن گیرشان بیاید.او نه از مخدوش کردن عکس اسطورهای مثل علی دایی سخن میگوید و نه از لیگ برتری که هیچ تکلیف مشخصی ندارد:«من حرف بزنم این چیزها درست می شود؟»
آقای مایلی کهن چه خبر؟ مدت هاست خبری از شما نیست؟
هستیم و می گذارنیم. مدت ها که درگیر جنگ بودیم.
تهران حضور داشتید؟
من شمال بودم، انزلی.
آنجا را هم خیلی بد بمباران کردند.
15 تا بمب انداختند توی سر ما.حالا ما آسیبی ندیدیم اما خیلی از هم وطن های ما آسیب دیدند. جان و مال شان را از دست دادند.آنها هم وطن های ما هستند و آدم ناراحت می شود.
این روزها بحث حضور تیم ملی در جام جهانی مطرح است. خیلی ها می گویند حتما باید حضور پیدا کنیم و خیلی ها می گویند نباید به کشوری برویم که به ایران حمله نظامی کرده است.
واقعا در این شرایط این حرف ها هیچ ارزشی ندارد.سهمیه گرفته ایم که گرفته ایم! والا با خواجه حافظ شیرازی هم می توانستیم این سهمیه را بگیریم.شق القمر که نکرده ایم.واقعا الان فوتبال چه معنی ای دارد؟ به خیابان ها نگاه کرده اید؟ به مردمی که تا کمر در سطل های زباله خم شده اند.پیرمرد و پیرزن هایی که بیشترشان هم معتاد هستند.اما درود به شرف شان که حداقل دزدی نمی کنند.
پس از فوتبال کلا حرف نزنیم؟
آخر چه حرفی باید بزنیم؟ همه چیز در این ملکت برعکس شده است. به تیپ و قیافه دختران ما نگاه کنید. انگار پسر شده اند.شلوارهای پاره می پوشند و…چه کار دارید می کنید جوان ها؟ قبلا یک تریاکی بود که استفاده می کردند الان اینقدر مواد مخدر عجیب و غریب آمده که مغز را نابود می کند.مثل گل و …جلوی این ها را نمی شود گرفت.من فعلا درباره فوتبال حرف نمی زنم.برویم جام جهانی یک سری حاشیه ها دارد و نرویم یک سری چیزهای دیگر.در هر صورت تبعات خاص خودش را دارد.
اما شما را که نمی شود از فوتبال جدا کرد؟
من همیشه یک آدم خاص بودم که هیچ وقت هم رنگ عوض نکردم.حرف هایم را همیشه سعی کرده ام بزنم. خیلی ها به من می گفتند این را نگاه کنید، ریش دارد و فلان. من همیشه گفته ام و باز هم می گویم، ریش هایم داریوشی است و این ریش را دوست دارم.چون داریوش را دوست دارم.من این حرف را زمانی زدم که هیچ کس وجود حرف زدن را نداشت.الان را نگاه نکنید که فضا باز است و …آن زمان در تلویزیون این حرف ها را زدم.
حداقل درباره لیگ حرف بزنید.
لیگ را تبدیل کنید به دیگ بگذارید بجوشد! سال ها قهرمانی و بزن و ببر و… انتهایش که چی؟اوضاع مردم درست می شود؟فایده اش چیست؟ول کنید آقا.کشورهای دیگر دارند از فوتبال مثل سایر مسایل سیاسی و اجتماعی استفاده می برند، ما اینجا خرج می کنیم و فقط خرج می کنیم.
درباره حمله به علی دایی، مخدوش کردن عکس او …
نظری ندارم.یعنی فعلا نظری ندارم.
یک سوال درباره قطعی اینترنت،سیم کارت های سفید و …معیشت خیلی از مردم به اینترنت گره خورده است.
چه نظری می توانم داشته باشم. هر کجا که مردم می توانند به یک سری اطلاعات دسترسی داشته باشند جلویش را می گیرند.الان هم که بحث امنیت مطرح هست و این حساب دو دوتا چهارتا است.
کارلوس کی روش، دوست شما هم دوباره راهی جام جهانی شد.
یک چیزی به شما بگویم؟ می خواهید باور کنید می خواهید نکنید.او پول می دهد تا سرمربی تیم های ملی در جام جهانی شود.ایندفعه هم رفت تا ششمین حضور در جام جهانی را تجربه کند تا با آن شش تایی که از انگلیس خورد برابر شود.
251 251