ایمان گودرزی؛ موضوع بازی‌های تدارکاتی همواره یکی از چالش‌های مهم فوتبال ایران بوده؛ مسأله‌ای که هرچه به جام جهانی ۲۰۲۶ نزدیک‌تر می‌شویم، حساسیت آن هم بیشتر می‌شود. این بار هم شرایط تفاوتی ندارد و حتی می‌توان گفت وضعیت از همیشه پیچیده‌تر است.

در حالی که رقابت‌های داخلی متوقف شده تا تمرکز روی آماده‌سازی تیم ملی فوتبال ایران باشد، هنوز مشخص نیست این تیم در فاصله باقی‌مانده تا جام جهانی چه تعداد بازی تدارکاتی برگزار خواهد کرد و مهم‌تر از آن، مقابل چه تیم‌هایی قرار می‌گیرد. این ابهام، انتقادات زیادی را از سوی کارشناسان و رسانه‌های ورزشی به‌دنبال داشته است.

اردوها برگزار شد، اما برنامه کامل نیست

با وجود شرایط خاص و دشوار، از جمله مسائل مربوط به جنگ و مشکلات لجستیکی مانند سفر و برگزاری اردو، فدراسیون فوتبال موفق شد یک اردوی تدارکاتی در ترکیه برگزار کند و دو دیدار دوستانه مقابل تیم‌های ملی فوتبال کاستاریکا و تیم فوتبال نیجریه ترتیب دهد؛ اتفاقی که در آن شرایط قابل توجه بود. اما نگرانی اصلی مربوط به فاز نهایی آماده‌سازی است؛ جایی که تیم ملی باید با انجام بازی‌های جدی و هدفمند، به ترکیب و سیستم ایده‌آل برسد. این مرحله برای هر تیمی حیاتی است، چرا که کادرفنی باید در همین بازه کوتاه، شناخت نهایی از بازیکنان و تاکتیک‌ها به دست بیاورد.

وعده بازی‌های بزرگ، اما بدون قطعیت

در روزهای اخیر، مهدی تاج و مهدی محمدنبی از برگزاری چهار بازی تدارکاتی در اردوی آینده تیم ملی در ترکیه و یک مسابقه در آمریکا خبر داده‌اند. با این حال، نکته نگران‌کننده اینجاست که هنوز هیچ‌کدام از این بازی‌ها نهایی نشده‌اند. تا این لحظه تنها نام‌هایی که به‌عنوان حریفان احتمالی مطرح شده، تیم ملی فوتبال پاناما و تیم ملی فوتبال اسپانیا هستند و برای دیدار احتمالی در آمریکا نیز هنوز جایگزین مشخصی برای پورتوریکو معرفی نشده است. همین موضوع باعث شده کل برنامه آماده‌سازی تیم ملی در هاله‌ای از ابهام قرار بگیرد.

مروری بر گذشته؛ تجربه‌های نه‌چندان موفق

نگاهی به تاریخ نشان می‌دهد تیم ملی ایران در اغلب دوره‌های حضور در جام جهانی، در فاصله دو ماه مانده به مسابقات بین دو تا چهار بازی تدارکاتی برگزار کرده است. اما کیفیت این بازی‌ها معمولاً رضایت‌بخش نبوده است.

در جام جهانی ۱۹۷۸ شاید بهترین برنامه تدارکاتی را شاهد بودیم؛ جایی که ایران با تیم‌هایی مثل یوگسلاوی، ولز، بلغارستان و فرانسه بازی کرد.

در جام جهانی ۱۹۹۸، دیدارهایی مقابل کویت، مجارستان، جامائیکا و کرواسی برگزار شد، اما همچنان از نظر کیفیت فاصله زیادی با استانداردهای جهانی داشت.

در جام جهانی ۲۰۰۶، مهم‌ترین بازی تدارکاتی مقابل کرواسی بود که با تساوی ۲-۲ به پایان رسید و پیش از آن هم ایران مقابل بوسنی و هرزگوین پیروز شده بود.

در جام جهانی ۲۰۱۴، تیم تحت هدایت کارلوس کی‌روش چند بازی در اتریش انجام داد، اما اکثر آن‌ها با تساوی به پایان رسید و از نظر کیفی چندان بالا نبود.

در جام جهانی ۲۰۱۸ نیز دیدارهایی مقابل ازبکستان، ترکیه و لیتوانی برگزار شد که باز هم نمی‌توان آن‌ها را در سطح تیم‌های بزرگ دنیا دانست.

تنها در آستانه جام جهانی ۲۰۲۲ بود که تیم ملی بازی‌های قابل‌قبولی مقابل حریفان قدرتمندی مثل تیم ملی فوتبال اروگوئه و تیم ملی فوتبال سنگال انجام داد؛ دیدارهایی که از نظر فنی ارزش بالایی داشتند.

آزمون بزرگ پیش از جام جهانی

حالا در شرایطی که تنها چند ماه تا شروع جام جهانی باقی مانده، همه نگاه‌ها به تصمیمات فدراسیون فوتبال دوخته شده است. انتخاب حریفان تدارکاتی مناسب، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد تیم ملی در این تورنمنت داشته باشد. اگر بازی با تیمی مثل اسپانیا نهایی شود، می‌توان امیدوار بود که تیم ملی این بار با آمادگی بهتری وارد مسابقات شود. در غیر این صورت، تکرار تجربه‌های گذشته و حضور در جام جهانی با حداقل آمادگی، سناریویی است که بار دیگر فوتبال ایران را تهدید می‌کند.

۲۵۷ ۲۵۱