به گزارش خبرنگار مهر، دو هفته پس از شروع آتش‌بس در جنگ ۴۰ روزه، صنعت فولاد ایران در مسیر بازسازی و تثبیت قرار دارد و تولیدکنندگان با تکیه بر توان داخلی و مدیریت بحران توانسته‌اند تولید را حداقل در سطح پایه حفظ کنند.

وحید یعقوبی، معاون اجرایی انجمن تولیدکنندگان فولاد، با اشاره به تلاش کارخانه‌های آسیب‌دیده برای حفظ اشتغال، سه راهکار اصلی برای عبور از بحران پیشنهاد کرد: استمهال بدهی‌های مالیاتی و بانکی واحدهای خسارت‌دیده، تسهیل واردات اسلب بدون نیاز به انتقال ارز و تهاتر ۱۲ میلیون تن مازاد گندله سنگ‌آهن با سایر نهاده‌های مورد نیاز.

وی تاکید کرد که اجرای این سیاست‌ها می‌تواند مانع از کاهش ظرفیت تولید و بهبود فرایند تنظیم بازار شود.

به گفته یعقوبی، این صنعت با سهم ۵.۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی و ۱۱ درصد در صادرات غیرنفتی، معادل ۷.۷ میلیارد دلار، جایگاه حیاتی در اقتصاد کشور دار.

در کنار این اقدامات، سید رسول خلیفه سلطان، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد، به جایگاه ایران در تولید جهانی فولاد و آهن اسفنجی اشاره کرد و هشدار داد که نوسانات بازار و تقاضای ناگهانی ورق و اسلب می‌تواند قیمت‌ها را متلاطم کند. او پیشنهاد کرد که متقاضیان به مدت دو ماه از خرید عمده خودداری کنند تا بازار فرصت تثبیت پیدا کند.

لازم به ذکر است که صنعت فولاد ایران نه تنها در تأمین نیازهای داخلی بلکه در توسعه صادرات غیرنفتی نقش مهمی دارد. کارشناسان معتقدند که توقف طولانی تولید می‌تواند تراز تجاری کشور را تحت تاثیر قرار دهد و درآمد ارزی حاصل از صادرات را کاهش دهد.

با وجود آسیب‌های مستقیم به کارخانه‌ها در طول جنگ، بسیاری از تولیدکنندگان با مدیریت بحران و تکیه بر توان داخلی توانسته‌اند تولید را حفظ کنند. برخی واحدها حتی در بخش آهن اسفنجی ظرفیت خود را افزایش داده‌اند، نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری صنعت در شرایط بحرانی است.

ذخایر استراتژیک مواد اولیه و برنامه‌های تهاتر، در دوران جنگ نقش حیاتی ایفا کردند. حملات به تأسیسات و اختلال در مسیرهای لجستیکی نگرانی‌هایی ایجاد کرد، اما با مدیریت منابع، تولید تا حد زیادی ادامه یافت.

حمایت دولت و همکاری بانک‌ها در این مقطع برای کاهش اثرات اقتصادی بسیار مهم است. استمهال بدهی‌ها و تسهیل واردات اسلب فشار مالی بر تولیدکنندگان را کاهش داده و مانع از افزایش بیکاری و افت ظرفیت تولید می‌شود.

در مجموع، صنعت فولاد ایران در شرایط پساجنگ با چالش‌هایی مواجه است، اما ظرفیت تولید بالا، جایگاه استراتژیک در صادرات و توانایی مدیریت بحران، امکان بازسازی و تثبیت را فراهم می‌کند. تمرکز بر کنترل نوسانات بازار، حمایت مالی از واحدهای خسارت‌دیده و بازسازی ظرفیت تولید، می‌تواند زمینه بازگشت سریع صنعت به مسیر پایدار و ارتقای جایگاه جهانی ایران را فراهم کند.