به گزارش خبرنگار مهر، بررسی تولید سیگار و تنباکو در ۸ ماهه امسال نشان می‌دهد که در این مدت ۴۸ میلیون و ۲۸۹ هزار نخ سیگار تولید شده که نسبت به مدت مشابه پارسال -۵۳ میلیون و ۱۷۴ هزار نخ- کاهش ۹ درصدی را نشان می‌دهد.

این در حالیست که برآورد مصرف سیگار در ۸ ماهه امسال ۶۶ میلیون و ۶۶۷ هزار نخ بوده است. بنابراین این فاصله تولید تا مصرف از طریق محصولات قاچاق تأمین شده است. از این رو می‌توان گفت که -با توجه به تولید ۴۸ هزار و ۲۸۹ نخ در برابر ۶۶ میلیون و ۶۶۷ هزار نخ- ۲۷ درصد نیاز بازار در این مدت از طریق قاچاق تأمین شده است. (باید اشاره کرد که برآورد مصرف سالانه سیگار در کشور ۱۰۰ میلیون نخ است.)

سهم ۹۳ درصدی قاچاق از بازار تنباکو

بررسی‌ها نشان می‌دهد که این وضعیت در بخش تنباکو بسیار نگران کننده تر است. طی ۸ ماهه امسال تنها ۵۲۷ تن تنباکو تولید شده در حالیکه برآورد مصرف این محصول ۸ هزار تن است؛ این فاصله تولید تا مصرف را محصول قاچاق تأمین می‌کند بنابراین باید گفت که ۹۳.۴ درصد از بازار تنباکوی کشور در ۸ ماهه امسال در اختیار محصولات قاچاق بوده است. (باید اشاره کرد که برآورد مصرف سالانه تنباکو در کشور ۱۲ هزار تن است.)

نکته قابل توجه این است که از سال ۱۴۰۲ به این سو تولید تنباکو روند کاهشی به خود گرفته است به گونه‌ای که طی ۸ ماهه سال ۱۴۰۲ شاهد تولید ۱۹۱۵ تن تنباکو بودیم که این میزان با ۶۱ درصد کاهش در سال ۱۴۰۳ به ۷۴۱ تن رسید. در نهایت نیز در ۸ ماهه سال ۱۴۰۴ تنها ۵۲۷ تن تنباکو تولید شد که نسبت به مدت مشابه سال ۱۴۰۳ بیانگر افت ۲۹ درصدی است.

چند نفر در ایران سیگار می‌کشند؟

نکته قابل توجه آنکه تعداد مصرف کنندگان سیگار در ایران نسبتاً بالاست آنطور که محمدرضا تاجدار رئیس انجمن تولیدکنندگان، واردکنندگان و صادرکنندگان محصولات دخانی به خبرنگار مهر می‌گوید «بر اساس برآوردهای موجود، حدود ۱۵ میلیون نفر در ایران به صورت حرفه‌ای سیگار مصرف می‌کنند. این رقم نشان‌دهنده تعداد قابل توجهی از جمعیت بزرگسال کشور است.»

با توجه به تعداد بالای مصرف‌کنندگان سیگار در ایران -حدود ۱۵ میلیون نفر- روشن است که بخش قابل توجهی از بازار این محصول در اختیار قاچاقچیان و محصولات غیررسمی قرار دارد. همانطور که در بالا اشاره شد ۲۷ درصد نیاز بازار سیگار و بیش از ۹۰ درصد نیاز بازار تنباکو از طریق قاچاق تأمین می‌شود، موضوعی که هم سلامت عمومی و هم اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار داده و ضرورت سیاستگذاری دقیق برای کنترل بازار و کاهش قاچاق را دوچندان می‌کند.