یک آمبیانس فریبکار
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ادامه نگاهی داریم به مطالب این شماره با موضوع دیاسپورای ایرانی، جنگ و رسانه و آثار قطعی اینترنت.
پارۀ جداماندۀ رنگارنگشماره جدید ماهنامه با مجموعه گفتوگو و یادداشتهایی لایههای پنهان جامعه مهاجرین ایرانی و نقش آنها در جنگ را بررسی میکند. علی تارخ در «گریز از انزوا» با رویکردی جامعهشناختی، سرگشتگی هویتی و گسست اخلاقی در بخشی از دیاسپورای جنگطلب را تحلیل میکند. نیوشا طبیبی در «پارۀ جداماندۀ رنگارنگ» تأکید میکند که همۀ دیاسپورا را نمیتوان به جمعیت جنگطلب تقلیل داد و با مرور موجهای تاریخی مهاجرت، تصویری چندلایه از این جامعۀ پیچیده ارائه میدهد. گفتوگوی صدف سرداری با نعمتالله فاضلی، انسانشناس، نیز به این پرسش میپردازد که چرا ما فقط صدای مهاجران خواهان جنگ را میشنویم و چگونه رسانههای رسمی در ایران با نادیده گرفتن مهاجران، به مهاجرهراسی دامن زدهاند. موسی اکرمی در «تسهیلگر دموکراسی یا برانداز» ظرفیت شناختی-ارتباطی دیاسپورا را برای توسعه دموکراسی در ایران واکاوی و مهرداد خدیر نیز در «تقصیر شماست که مقاومت میکنید!» نسبت تأثیرگذاری دیاسپورا و رسانهها بر یکدیگر را بررسی میکنند.
جنگ رسانه در این شماره بخشی از مطالب به جنگ رسانه و عملکرد آنها در میانه میدان جنگ اختصاص دارد. مسعود سپهر در «میدان را بردیم، جنگ رسانه را نه» کارنامۀ رسانۀ ملی در جنگ را نقد میکند و معتقد است اگرچه در دفاع نظامی پیروز بودیم، اما در جنگ شناختی و رسانهای موفق نبودهایم. سیدعبدالجواد موسوی در «راز جذابیت مرگبار نوستالژی» به تحلیل موفقیت شبکههای فارسیزبان برانداز میپردازد و نشان میدهد چگونه آنها با فروش گذشتهای موهوم و بهرهگیری از نوستالژی، توانستهاند مخاطب جذب کنند. قادر باستانی تبریزی در «نبرد در سپهر ادراک» با تکیه بر نظریههای رسانهایشدن جنگ و چارچوبسازی، نقش «انسانرسانه»ها را در جنگ روایتها تحلیل میکند و ادعای بیطرفی رسانهها را به چالش میکشد. صوفیا نصرالهی در «قصۀ آنها برده است» از اهمیت روایتهای دست اول در جنگ میگوید و محسن آزموده در «حق با بودریار بود» نقدی بنیادین بر صداوسیمایی مینویسد که ملی نیست.
آنچه قطع شد فقط اینترنت نبودقطعی اینترنت و تاثیر آن بر زیست روزمره شهروندان ایرانی هم در این شماره از ابعاد مختلف بررسی شده است. خاموشیای که فقط زیرساخت ارتباطی را هدف قرار نداده، بلکه اکوسیستم ارتباطی جامعه را از بین برده است. در گزارشی به قلم مرضیه ادهم بررسی شده چگونه قطع اینترنت، روایت سوم (صدای شهروند عادی) را خاموش میکند. حسین رمضانزاده در «صدایی که مصادره شد» تأکید میکند که راویان جنگ باید همانهایی باشند که آن را زندگی میکنند، نه کسانی که از بیرون مرزها با رانت متصلاند. حامد بیدی در «استقلال، آزادی، اینترنت!» مروری بر مواجهه نظام حکمرانی با پدیدۀ اینترنت دارد و پیشبینی میکند که چرا شبکۀ ملی اطلاعات به اهداف تعریفشدۀ خود نخواهد رسید. در گزارشی با عنوان«شغلهای بیاتصال» پیامدهای اقتصادی و اجتماعی این موضوع بررسی شده و گزارش «مثل اتاقی با پنجرههای پوشیده از آجر» هم مجموعه گفتوگویی است با مدیران سه رسانه آنلاین حوزه فناوری که این روزها با چالشهای زیادی مواجهاند.
صدایی که صدای عموم جامعه نیستامیرعباس تقیپور، مدیرمسئول ماهنامه، در سرمقاله این شماره به آزمون بزرگ مدیریت ارتباطات ایران در جنگ رسانهای و لزوم بازنگری اساسی در صداوسیما پرداخته است. همچنین علی ورامینی، سردبیر، در یادداشت خود با عنوان «یک آمبیانس فریبکار» از جنگطلبان فارسی زبان و این واقعیت میگوید که صدای بلند آنها، صدای عموم جامعه نیست
بازخوانی عبور از بحرانهای ارتباطی اقتصاد دیجیتالعلی پیرابی در گزارشی با عنوان «علاج واقعه پیش از وقوع» به سراغ سه مدیر روابط عمومی از کسبوکارهای شاخص اقتصاد دیجیتال کشور رفته و آنها تجربۀ خود را از مدیریت ارتباطات در بحرانهای سهگانۀ سال ۱۴۰۴ روایت میکنند. این گزارش نشان میدهد چگونه کسبوکارهای آنلاین در عصر قطعی اینترنت و جنگ، ناچار به بازتعریف رابطۀ خود با مخاطب شدند.در سایر مطالب این شماره، یادداشتهایی از اسلاوی ژیژک با ترجمه فرید ناصر (تحلیل سخنرانی ترامپ از منظر لاکان)، امیر جدیدی (دربارۀ مناقشات عکسهای جنگ)، فاطمه باباخانی (محیط زیست در سایۀ جنگ) و وحید قربانی (روابط عمومی در بحران) را میخوانید.
ماهنامه «مدیریت ارتباطات» به شما کمک میکند که از جهان جدید، جهان ارتباطات سر در بیاوردید. میتوانید این شماره ماهنامه را از سایت سیمای شرق سفارش دهید.
59243