تینا مزدکی_در گوشی‌های تاشوی معمولی، نمایشگر از یک نقطه مشخص تا می‌شود و در زمان باز شدن، تحت فشار کششی مداوم قرار ندارد. اما در یک گوشی رول‌شدنی مانند Galaxy Z Roll، نمایشگر باید به دور یک محور دوار مینیاتوری بچرخد و در حالت بازشده، کاملاً صاف و تحت کشش قرار گیرد تا موج برندارد.

این ساختار، دو چالش بزرگ ایجاد می‌کند. لایه شیشه‌ای به‌کاررفته در نمایشگرهای انعطاف‌پذیر سامسونگ (Ultra Thin Glass) باید به قدری نازک باشد که بتواند بدون شکستن، شعاع انحنای بسیار کوچکی را حول محور تحمل کند. اما قرارگیری طولانی‌مدت شیشه در حالت رول‌شده، پدیده «خستگی استاتیک» را تشدید کرده و ریسک ترک‌های میکروسکوپی را بالا می‌برد.

علاوه بر این لایه‌های پلاستیکی محافظ (مانند پلی‌آمید بی‌رنگ) که روی شیشه قرار دارند، به مرور زمان و در اثر کشش و جمع شدن مداوم، خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهند. این امر باعث می‌شود که نمایشگر پس از چند ماه استفاده، در حالت بازشده دچار «افتادگی و موج‌زدگی» شود. مشکلی که به مراتب زشت‌تر از خط تای مارهای تاشو سنتی است.

کابوس نفوذپذیری

یکی از بزرگ‌ترین برگ‌های برنده سامسونگ در نسل‌های اخیر گوشی‌های تاشو، دستیابی به گواهی عایق‌بندی و ضدآب بود. اما پیاده‌سازی این استاندارد در یک گوشی رول‌شدنی تقریباً غیرممکن است.

یک گوشی رول‌شدنی برای باز و بسته شدن به یک سیستم ریلی و موتورهای محرک مینیاتوری متکی است. وجود این ریل‌های حرکتی به این معنی است که بدنه دستگاه دارای شکاف‌های داینامیک و متحرک است. ذرات ریز گرد و غبار، پرز جیب و ماسه به راحتی می‌توانند از طریق این شکاف‌ها به داخل بدنه نفوذ کنند. اگر یک ذره ماسه وارد محور چرخش نمایشگر شود، با هر بار باز و بسته شدن، پشت پنل گران‌قیمت OLED را خراش داده و در نهایت منجر به سوختن پیکسل‌ها یا قفل شدن کامل مکانیسم رول دستگاه می‌شود. مهندسان سامسونگ در حال آزمایش سیستم‌های «برس مویی منحصربه‌فرد» (مشابه فناوری به‌کاررفته در لولای زد فولد) در سرتاسر لبه‌های متحرک هستند، اما عایق‌بندی کامل یک سطح در حال غلتش، چالشی به مراتب پیچیده‌تر است.

مدیریت باتری دوگانه و توزیع وزن پویا

در گوشی‌های تاشو، بدنه به دو بخش مجزا و ثابت تقسیم شده که توسط یک لولا به هم متصل‌اند. این امر به مهندسان اجازه می‌دهد دو باتری مجزا را در هر دو طرف قرار داده و تعادل وزنی را حفظ کنند. اما در گوشی رول‌شدنی، شاسی دستگاه به صورت تلسکوپی باز می‌شود.

این ساختار پویا، چالش‌هایی به همراه دارد؛ با باز شدن نمایشگر و حرکت شاسی به یک سمت، مرکز ثقل گوشی به طور مداوم جابه‌جا می‌شود. اگر باتری سنگین در بخش ثابت قرار گیرد، گوشی در حالت باز شده در دست کاربر احساس سنگینی و عدم تعادل ایجاد می‌کند. علاوه بر این، اتصال باتری یا لایه‌های برد الکترونیکی بخش متحرک به بخش ثابت، نیازمند کابل‌های فلت بسیار منعطف با ظرفیت انتقال جریان بالا (برای شبکه ۵G و شارژ سریع) است. این کابل‌ها باید بتوانند هزاران بار بدون گسیختگی یا افزایش مقاومت الکتریکی (که منجر به تولید گرما می‌شود) باز و بسته شوند.

بازطراحی رابط کاربری (UI) در نرخ‌های نوسازی متغیر

چالش نهایی تنها سخت‌افزاری نیست، بلکه به نرم‌افزار و لایه دیجیتال بازمی‌گردد. در گوشی‌های تاشو، تغییر وضعیت از نمایشگر کوچک به بزرگ آنی است (از طریق یک سنسور هال در لولا). اما در گوشی رول‌شدنی، نمایشگر به صورت پیوسته و تدریجی (مثلاً در عرض ۲ ثانیه) باز می‌شود.

این بدان معناست که سیستم‌عامل اندروید و رابط کاربری One UI سامسونگ باید پدیده‌ای به نام «رزولوشن پویا و زنده» (Live Resolution Scaling) را مدیریت کنند. اپلیکیشن‌ها، بازی‌ها و پخش‌کننده‌های ویدیو باید بتوانند در هر میلی‌متر از باز شدن دستگاه، نسبت تصویر (Aspect Ratio) خود را بدون کوچک‌ترین لگ، پرش یا بهم‌ریختگی گرافیکی تغییر دهند. هماهنگ‌سازی موتورهای مکانیکی با رندر گرافیکی پردازنده سخت‌افزاری، نیازمند یک معماری نرم‌افزاری فوق‌العاده بهینه است تا از افت فریم و تجربه کاربری ناخوشایند جلوگیری شود.

حذف «خط تا» ظاهر بی‌نقصی به ارمغان می‌آورد، اما بهای آن ورود به دنیایی از قطعات متحرک مینیاتوری، سیستم‌های ریلی آسیب‌پذیر و چالش‌های فرسایش مواد است. گلکسی زد رول یک آزمون بزرگ برای اثبات بلوغ مهندسی مکانیک در عصر الکترونیک است.

منبع: geeky-gadget

۵۸۳۲۳