به گزارش بازار، این توقف رشد ماهانه می‌تواند جابه‌جایی‌های قیمتی جدی‌تری را رقم بزند؛ چرا که نوسانات بیت کوین در بازارهای کم‌عمق با شدت بیشتری احساس می‌شود.

استیبل کوین ها نقشی مشابه شاخص نقدینگی M۲ در بازارهای مالی سنتی ایفا می‌کنند. وقتی ذخایر این دارایی‌ها افزایش می‌یابد، تأمین مالی برای ریسک‌پذیری آسان‌تر می‌شود، اما با کاهش یا درجا زدن این ذخایر، همان حجم از جریان پول می‌تواند قیمت‌ها را سریع‌تر و در مسافت بیشتری جابه‌جا کند. این وضعیت باعث شده تا عمق بازار کاهش یافته و «شدت نوسانات» (Wicks) در نمودارها افزایش یابد.

تأثیر کاهش نقدینگی بر ساختار بازار

کاهش ۱ تا ۲ درصدی شاید ناچیز به نظر برسد، اما نشان‌دهنده خروج سرمایه یا بازتوزیع آن به خارج از اکوسیستم ارز دیجیتال است. کمتر شدن وثیقه‌های استیبل کوین به معنای جذب ضعیف‌تر فشار فروش در زمان لیکویید شدن معامله‌گران است. در نتیجه، قیمت برای یافتن خریدار جدید باید مسیر طولانی‌تری را طی کند که منجر به سقوط‌های ناگهانی‌تر می‌شود.

بازتوزیع سرمایه و نظارت بر سرعت گردش پول

تحلیلگران معتقدند این کاهش عرضه می‌تواند ناشی از بازگشت سرمایه‌ها به حساب‌های بانکی یا جابه‌جایی بین صادرکنندگان مختلف باشد. تتر (Tether) همچنان بر بازار مسلط است و پس از آن یو اس دی سی (USDC) قرار دارد. برای درک بهتر وضعیت، معامله‌گران باید علاوه بر عرضه کل، شاخص‌هایی نظیر سرعت گردش پول (Velocity)، موجودی صرافی‌ها و نرخ بهره اهرم‌ها را زیر نظر بگیرند.

لیام آکیبا رایت (Liam ‘Akiba’ Wright) در گزارش خود در وب‌سایت کریپتو اسلیت (CryptoSlate) نوشت: وقتی رشد ترازنامه استیبل کوین ها متوقف می‌شود، بازار به شدت به ورود جریان پول واقعی و کاتالیزورهای شفاف وابسته می‌گردد. در این شرایط، نقدینگی کمتر باعث می‌شود قیمت با کوچک‌ترین اخبار، واکنش‌های بسیار شدیدی نشان دهد.

در نهایت، اگر کاهش عرضه بیش از ۳۰ روز ادامه یابد و با افت سرعت تراکنش‌ها همراه شود، زنگ خطر برای مدیریت ریسک به صدا در می‌آید. در چنین محیطی، بازار فاقد «ذخیره احتیاطی» است و نوسانات به شکل تهاجمی‌تری بروز می‌کنند.