چرخش تنظیمگری بیمه از کنترل به توانمندسازی
به گزارش خبرنگار مهر، در پنل تخصصی «بازتعریف نقش بیمه در اقتصاد»، سید فرشاد فاطمی با تمرکز بر جایگاه سیاستگذاری و تنظیمگری در مواجهه با فناوریهای نوین، به تبیین چالشهای اصلی صنعت بیمه در عصر داده و هوش مصنوعی پرداخت.
او سخنان خود را با یادآوری دو معضل بنیادین در اقتصاد اطلاعات آغاز کرد: «در شرایط عدم تقارن اطلاعات، همواره با دو مشکل روبهرو هستیم؛ نخست مخاطرات اخلاقی (Moral Hazard) و دوم گزینش معکوس (Adverse Selection).»
فاطمی توضیح داد که ظهور نسل جدید دادهها و فناوریهای تحلیلی، تا حد چشمگیری این دو مسئله را برطرف کرده و فضای بیمهگری را از حدس و تخمین به سمت مشاهده و تصمیم مبتنی بر داده سوق داده است.
وی سپس پرسش محوری همایش را مطرح کرد: «الان رگولاتور باید کجا بنشیند؟ نه فقط در ایران؛ در سراسر دنیا، تنظیمگر با این پرسش روبهروست که در صنعتی چنین به شدت تنظیمشده، نقاط قابل دِرِگولیشن (آزادسازی مقررات) کدام است و کجا هنوز نیاز به تنظیمگری دارد؟»
فاطمی ضمن مقایسه صنعت بیمه با نظام بانکی و صندوقهای بازنشستگی، یادآور شد:
«این بخشها ذاتاً هایلی رِگولیتد هستند؛ یعنی بدون قید و مقررات نمیشود آنها را اداره کرد. اما اکنون باید مشخص کنیم که با ورود فناوریهای جدید از دادهکاوی و سنجش لحظهای ریسک تا ابرهوش مصنوعی این نظم مقرراتی چگونه باید بازتعریف شود.»
دبیر علمی همایش با اشاره به وضعیت داخلی تأکید کرد: «در ایران متأسفانه روند تاریخی نشان داده که هر کسی بر صندلی رگولیشن مینشیند، بیشتر به سمت اِکسرِگولیشن میرود؛ یعنی تمرکز بر محدودسازی، نه توانمندسازی. از همینرو شاید دِرِگولیشن و رها شدن از قیدهای غیرضروری در بیمه برای ما حتی مهمتر از تنظیمگری جدید باشد.»
فاطمی در پایان گفت: «اگر در تنظیمگری، به جای تمرکز بر کنترل، به هماهنگی میان رگولاتورهای داده، فناوری و بیمه فکر کنیم، میتوانیم ضمن حفظ منافع اجتماعی، مسیر رشد طبیعی و مسئولانه صنعت بیمه را فراهم کنیم. پرسش اصلی ما این است که چگونه این مسیر را طراحی کنیم نه اینکه فقط چه چیزی را منع کنیم.»
او با تشکر از همکاران حاضر در نشست، مالتیتاک را به عنوان فضای گفتوگوی سازنده میان صنعت، دانشگاه و حاکمیت توصیف کرد.