به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، اتابک نادری هنرمند تئاتر و مدیرکل هنرهای نمایشی به مناسبت زادروز زنده‌یاد حمید سمندریان (۹ اردیبهشت ۱۳۱۰– ۲۲ تیر ۱۳۹۱)  یادداشتی را منتشر کرد. در این یادداشت با عنوان «یادداشت یک شاگرد برای معلمش؛ به مناسبت زادروز استاد حمید سمندریان» چنین آمده است:

«امروز سالروز تولد استاد حمید سمندریان است؛

هنرمندی که نامش در تاریخ تئاتر ایران همچون ستونی استوار و روشن باقی مانده و خواهد ماند. استاد سمندریان نه تنها یکی از پایه‌گذاران آموزش علمی و جدی تئاتر در ایران بود، بلکه با شخصیت آرام، منش انسانی و نگاه عمیقش به هنر و آن شوخ‌طبعی نجیب و دلنشینی که حال‌وهوایی متفاوت و زنده به تمرین‌ها می‌بخشید، نسلی از هنرمندان را پرورش داد و مسیر تئاتر این سرزمین را دگرگون کرد.

برای من، یادآوری زادروز ایشان همیشه با حس عمیقی از سپاس و دلتنگی همراه است.

در سال‌هایی که تازه قدم به دنیای تئاتر گذاشته بودم، افتخار شاگردی در کلاس‌های ایشان را داشتم. هنوز هم هر بار پا به سالن استاد سمندریان می‌گذارم، ردّ آن صدای آرام و دقت بی‌رحمانه در تحلیل و مهربانی پدرانه‌ای را به خاطر می‌آورم که حضورش در جان ما ماندگار شده است. گاهی حتی خاطره یک لبخند یا شوخی کوتاهش -در لحظه‌هایی که همه زیر فشار تمرین بودیم- برایم تبدیل به نشانه‌ای از بزرگی دل و منش او می‌شود.

بسیاری از مفاهیمی که امروز به عنوان بنیان‌های آموزش تئاتر در کارگاه‌ها، دانشگاه‌ها و گروه‌های نمایشی به کار می‌رود، وامدار نگاه و شیوه آموزشی او است.

استاد سمندریان هنر را از سطح علاقه شخصی به رسالتی انسانی و اجتماعی ارتقا داد؛ رسالتی که نسل‌های متوالی از شاگردان او با خود حمل می‌کنند. هر هنرمندی که از مکتب او برآمده است -چه نام‌آشنا و چه جوان- به‌نوعی ادامه‌دهنده همان مسیری است که او به روشنی ترسیم کرد.

در کنار همه این‌ها، نقش ایشان در معرفی برخی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان جهان – از جمله فردریش دورنمات – به جامعه تئاتری ایران، بخشی ماندگار از میراث او است؛ ترجمه‌هایی که درک تازه‌ای از تئاتر مدرن را به نسل من و نسل‌های پس از ما بخشید.

اگرچه در سال ۱۳۹۱ از میان ما رفت اما حقیقت این است که استاد سمندریان هنوز در میان ما است؛ در هر تمرین دقیق، در هر گفت‌وگوی جدّی درباره نقش، در هر اثری که با وسواس و عشق روی صحنه می‌رود و در هر هنرمندی که تلاش می‌کند تئاتر را نه شغل، که شیوه‌ای برای شناخت انسان و جهان بداند.

زادروز او بهانه‌ای است برای این‌که بار دیگر یاد کنیم از آموزگاری که نه فقط درس بازیگری و کارگردانی، که درس منش، اخلاق هنری و مسئولیت‌پذیری را به ما آموخت.

یاد و نامش گرامی. راهش روشن و پایدار.»

حمید سمندریان ۲۲ تیر ۱۳۹۱ در ۸۱ سالگی پس از درگیری طولانی با سرطان کبد درگذشت. این اتفاق در حالی افتاد که همراهان و شاگردان همیشگی‌اش تصمیم گرفته بودند برای بهتر شدن حال استادشان، بار دیگر نمایش «بازی استریندبرگ» را که او سال‌ها پیش به صحنه برده بود، پاییز ۱۳۹۱ با همان بازیگران قبلی؛ هما روستا، رضا کیانیان و پیام دهکردی را روی صحنه ببرند که میسر نشد. نمایش «بازی استریندبرگ» نوشته فردریش دورنمات با ترجمه هما روستا پیش از این دوبار با کارگردانی زنده‌یاد حمید سمندریان اجرا شده بود. اولین اجرای این نمایش با بازی هما روستا، محمدعلی کشاورز و اسماعیل شنگله به صحنه رفت و دومین بار در سال ۱۳۷۸  با بازی هما روستا، رضا کیانیان و احمد ساعتچیان اجرا شد. سومین اجرای نمایش «بازی استریندبرگ» نیز با بازی هما روستا، رضا کیانیان و پیام دهکردی پاییز سال ۱۳۹۱ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا شد. 

۲۴۲۲۴۳