نامه سرگشاده کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران به رئیس مجلس
به گزارش خبرنگار مهر، یکصد و چهاردهمین جلسه سازمان بینالمللی کار (ILO) امسال ۱۱ تا ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ خورشیدی (اول تا دوازدهم ژوئن ۲۰۲۶ میلادی) در مقر این سازمان و در ژنو برگزار میشود.
بر اساس دستور کار اعلامی سازمان بینالمللی کار، محورهای اصلی کنفرانس امسال به شرح زیر است:
۱. اشتغال و کار شایسته برای صلح و تابآوری
۲. لحظه انتخاب: بهرهگیری از هوش مصنوعی برای تحقق کار شایسته
۳. برابری جنسیتی در کار
۴. کار شایسته در اقتصاد پلتفرمی
۵. هدایت تغییرات از طریق گفتگوی اجتماعی فراگیر
این کنفرانس به عنوان عالیترین رکن تصمیمگیری سازمان بینالمللی کار، عرصهای مهم برای طرح دیدگاهها، دفاع از منافع ملی و مشارکت در شکلگیری هنجارهای بینالمللی حوزه کار است.
شایسته است جمهوری اسلامی ایران در راستای همافزایی و سهجانبهگرایی با بهرهگیری نخبگان کارگری، کارفرمایی و دانشگاهی مواضع ملی خود را اعلام کند.
در راستای حضور نمایندگان ۳ ضلع شورای عالی کار اعم از نمایندگان کارگری و کارفرمایی در کنار نمایندگان دولت، کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران در نامهای سرگشاده به رئیس مجلس شورای اسلامی نوشت، «اجلاس سالانه سازمان بینالمللی کار (ILO) یکی از مهمترین رویدادهای جهانی در حوزه کار، اشتغال و عدالت اجتماعی است که هر ساله با حضور نمایندگان سهجانبه دولتها، کارگران و کارفرمایان از بیش از ۱۸۰ کشور جهان برگزار میشود. این اجلاس فرصتی مهم برای کشورها است تا دیدگاهها و سیاستهای خود را درباره مسائل کار، اشتغال، حقوق کارگران و چالشهای اقتصادی در سطح بینالمللی تبیین و از منافع ملی خود دفاع کنند.
با این حال پرسشی جدی و قابلتأمل برای جامعه کارگری کشور مطرح است: چرا در دوره فعلی مجلس شورای اسلامی، رئیس فراکسیون کارگری مجلس ــ که تخصصیترین جایگاه پارلمانی در حوزه کار و اشتغال محسوب میشود ــ برای حضور در این اجلاس مهم بینالمللی اعزام نمیشود؟
در شرایطی که کشور با چالشهایی همچون آثار تحریمها، فشارهای اقتصادی، آسیبهای ناشی از جنگ اقتصادی و منطقهای، افزایش بیکاری و مسائل متعدد حوزه کار و تولید روبهرو است، انتظار میرود فردی که مسئولیت مستقیم پیگیری مسائل کارگران در مجلس را بر عهده دارد، در چنین مجامع بینالمللی حضور یافته و از مواضع جمهوری اسلامی ایران و مطالبات جامعه کارگری دفاع کند.
از سوی دیگر این پرسش نیز مطرح است که دستاورد اعزام برخی نمایندگان در دو سال گذشته به اجلاس سازمان بینالمللی کار چه بوده است؟ آیا گزارشی مشخص از نتایج، مذاکرات و دستاوردهای این حضورها به مجلس یا افکار عمومی ارائه شده است، یا آنکه حاصل این سفرها صرفاً به چند دیدار تشریفاتی و عکس یادگاری محدود شده است؟
همچنین این ابهام جدی وجود دارد که چرا به جای استفاده از ظرفیت فراکسیون تخصصی کارگری مجلس، هر ساله برخی نمایندگان خاص که دارای ارتباطات و لابی در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هستند، در فهرست اعزام قرار میگیرند. اگر معیار اعزام تخصص و نمایندگی واقعی حوزه کار است، طبیعی است که فراکسیون کارگری مجلس باید در اولویت حضور در چنین رویدادهایی قرار داشته باشد.
اجلاس سازمان بینالمللی کار یک سفر گردشگری یا تشریفاتی به ژنو نیست؛ بلکه یکی از مهمترین عرصههای بینالمللی برای تبیین دیدگاههای جمهوری اسلامی ایران، روشنگری درباره آثار تحریمها و دفاع از حقوق کارگران و تولیدکنندگان کشور است.
از اینرو، انتظار میرود هیئترئیسه محترم مجلس شورای اسلامی و جنابعالی به عنوان رئیس مجلس درباره سازوکار انتخاب نمایندگان اعزامی به این اجلاس مهم شفافسازی کرده و توضیح دهید چرا از ظرفیت رئیس فراکسیون تخصصی کارگری مجلس برای حضور در این رویداد بینالمللی استفاده نمیشود.
بیتردید جامعه کارگری کشور انتظار دارد در چنین مجامع مهمی، صدای واقعی کارگران ایران از طریق نمایندگان متخصص و مسئول این حوزه در مجلس شنیده شود، نه آنکه این فرصت مهم صرفاً در اختیار افراد محدود و تکراری قرار گیرد.»