‌به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی در مقاله‌ای به بررسی چالش‌های فراروی ساکنان غزه در نتیجه تشدید موج سرما و باران همزمان با آوارگی و گرسنگی آنها پرداخت.

این گزارش می‌نویسد که تنها چند روز پیش، «ابراهیم ابوصلاح»، آواره‌ای در غرب شهر خان یونس پس از ترمیم خسارات وارده به چادرش در اثر طوفان قبلی، به چادر خود بازگشته بود. اما او و خانواده‌اش دوباره بی‌خانمان شدند و بادهای شدید همراه با طوفان تکه‌های بزرگی از چادر را پاره کرده و با خود بردند. این داستانی شبیه داستان بسیاری از آوارگانی است که از شرایط جوی کنونی رنج می‌برند، علاوه بر اینکه ده‌ها نفر در این شرایط آب و هوایی جان خود را از دست دادند.

چادرها در معرض باد

ابراهیم و خانواده‌اش در یکی از مراکز پناهگاهی در غرب خان یونس ساکن هستند. آنها ماه‌ها پیش به اجبار ارتش رژیم صهیونیستی و در پی اشغال منطقه شرقی شهر غزه، که هنوز هم در زمره مناطق اشغالی موسوم به زرد قرار دارد، آواره شدند.

وی با اشاره به اینکه از اولین روز آوارگی، رنج‌ها تشدید شد، به القدس العربی گفت: در تابستان گرما و ترس از حشرات و مارها، و در زمستان سرما و باران، زندگی ما را سرشار از مشقت کرده است. نه غذا هست و نه لباس.

ابراهیم در حالی که در کنارش یکی از فرزندانش ایستاده بود که از سرما می‌لرزید، می‌گوید که آب باران تمام منطقه را فرا گرفته و لباس‌های فرزندانش را کاملاً خیس کرده است. ابراهیم می‌گوید که در طوفان قبلی با شرایط بسیار سختی روبرو شد. آب باران چادر او را نیز مانند سایر چادرهای اطراف غرق کرد. در آن زمان، وسایل خانواده از جمله لباس‌ها و پتوها خیس شد و قسمت غربی چادر از شدت باد پاره شد. او مانند سایر ساکنان مجبور شد پس از فروکش کردن طوفان، چادر را تعمیر کند. او قسمت پاره شده را دوباره محکم کرد تا شاید تابش آفتاب کف چادر را خشک کند.

وی می‌افزاید: دو روز پیش برگشتیم و در چادر ساکن شدیم، اما طوفان جدید بسیار سخت‌تر است، بادها شدیدتر است و وضعیت بسیار دشوار است.

او گفت که نمی‌داند پس از فرار او و خانواده‌اش از آنجا مانند بسیاری از آوارگان، چه بر سر چادرش آمده است. او می‌ترسد که چادر کاملاً از جا کنده و پاره شود و در آن صورت بار دیگر بی‌خانمان خواهد شد.

فروپاشی خانه‌ها

آوارگان فلسطینی تأکید می‌کنند که تعداد زیادی از ساکنان چادرها، مجبور شده‌اند در زیر خانه‌ها و ساختمان‌های ویران شده در شهر غزه پناه بگیرند، این در حالی است که خطر ریزش این ساختمان‌های در حال فروپاشی وجود دارد.

چندی پیش یک شهروند ساکن غزه در نتیجه ریزش یک ساختمان در نتیجه بارش باران و وقوع طوفان به شهادت رسید و تعدادی دیگر زخمی شدند. این حادثه در اردوگاه ساحلی در غرب شهر غزه اتفاق افتاد. شدت بارش به حدّی بود که آب باران به بخش پذیرش و کودکان در بیمارستان شفاء در شهر غزه رسید و باعث اختلال در کار بیمارستان و تشدید فاجعه‌ای شد که ساکنان با آن روبرو هستند.

غرق شدگی؛ صحنه‌های تکراری

«ام عبدالرحمن النجار» با وجود اینکه با خانواده و همسایگان آواره‌اش تلاش کرده بود یک سد خاکی در کنار منطقه سکونتشان برای مقابله با طوفان ایجاد کرده و سوراخ‌های بالای چادر را ببندد و کیسه‌های شن در کناره‌های چادرها قرار دهد، اما شدت باد و باران باعث شد مقادیر زیادی آب به داخل چادرها برسد.

او به القدس العربی گفت: وضعیت ما بسیار دشوار است، قبلاً برای باران دعا می‌کردیم و امروز برای توقف باران دعا می‌کنیم.

او توضیح می‌دهد که در این شرایط مانند سایر آوارگانی که در چادرها مانده‌اند، مجبور است برای هرگونه تغییر ناگهانی آب و هوایی هوشیار باشد، و پس از پایان آن، وسایل و لباس‌هایی را که غرق شده‌اند، خشک کند.

این زن آواره مانند همه آوارگان در غزه، از نبود جایگزین شکایت دارد. کمبود خانه‌های قابل سکونت، او را مجبور به ماندن در چادرها می‌کند. او معتقد است که فراهم کردن خانه‌های موقت یا کانتینرها می‌تواند در این زمان راه‌حل مناسبی باشد. سوالی که او نیز مانند دیگران می پرسد این است که بازسازی چه زمانی آغاز می‌شود؟

آوارگان در شبکه‌های اجتماعی تصاویری منتشر کردند که نشان می‌داد چادرهایشان در نتیجه شدت وزش باد از بین رفته است. این تصاویر نشان‌دهنده خسارات وارده به آنها بود و بسیاری از آنها را پس از غرق شدن خانه‌هایشان، بی‌خانمان کرد.

محمود جمعه که خانه‌ای در طبقه چهارم ساختمانی متعلق به خانواده‌اش در مرکز نوار غزه دارد و این ساختمان در اثر اصابت گلوله توپخانه آسیب دیده و بخشی از آن تخریب شده است، می‌گوید که قرار دادن یک تکه پلاستیک در بالای محل آسیب دیده نیز نتوانست جلوی باران‌های شدید زمستانی را بگیرد و مقادیر زیادی آب، خانه را فرا گرفت و به بسیاری از وسایل آسیب رسانده است‌.

محمود جمعه در گفتگو با القدس العربی توضیح می‌دهد که او و یکی از برادرانش یک روز کامل را صرف قرار دادن این تکه پلاستیک کردند به این امید که از آن در برابر باران محافظت کند.