این روزها منهای اقتصاد راکد و بیمار و معیشت بحرانی مردم، قطع اینترنت نقل محافل است که واقعا چرا و تا کی این شکلی؟

فعلا به قطع اینترنت نپردازیم این تیتر اخبار را ببینید:

تمامی منازل در مراکز استان‌ها تا شهریور سال آینده به فیبرنوری مجهز می شود
وزیر ارتباطات دولت چهاردهم: فیبر نوری اینترنت ایران را متحول می‌کند
وزیر ارتباطات دولت سیزدهم: سرعت اینترنت ایران در حال رسیدن به گیگابیت بر ثانیه است
آذربایجان غربی استان پیشرو در توسعه فیبر نوری
سرمایه‌گذاری ۲ هزار میلیارد تومانی شرکت مخابرات ایران در آذربایجان‌غربی
مخابرات ایران با یک پروژه ۵میلیارد دلاری، کابل‌های مسی را با فیبرنوری جایگزین می‌کند تا با رفع کندی اینترنت، زیرساخت اقتصاد دیجیتال کشور را فراهم کند
مهاجرت ۵ میلیارد دلاری از مس به فیبر نوری

در نگاه اول همه تیترها، امیدوارکننده و خوشحال کننده از یک پیشرفت ولی امروز و فردا ۱۸ روز یا به عبارتی بیش از ۴۰۰ ساعت از قطع اینترنت می‌گذرد که هم کسب و کارها را عاصی کرده هم مردم را هم خانواده‌ها را هم ایرانیان در خارج از کشور را هم کلا همه را کلافه کرده است.

به یاد توییتی در دوران قبل قطعی و تیترهای میلیارد دلاری افتادم که یکی نوشته بود: قبلا با تکنولوژی چند ده سال قبل قطعی اینترنت داشتیم حالا با تکنولوژی ۵ میلیارد دلاری.

بله درسته ۵ میلیارد دلار هزینه شده که همچنان اینترنت هم قطع باشد هم کم سرعت و البته در این اوضاع هم قبض تلفن دوباره افزایش یافته و قرار است همین هزینه میلیارد دلاری و قطعی را از ما مشترکان بگیرند ولی سرویس ندهند.

البته اینم نباید فراموش کرد اکنون من نگارنده در شهر ارومیه مواجه شده با خیابان‌های درب و داغان بخاطر کابل کشی و فیبرهای بیرون آمده شبیه درخت که نه شرکت‌های متولی مخابرات و بخش خصوصی برنامه تکمیل آن را دارند نه ادارات استانی ارتباطات به آن رسیدگی می‌کند و نه شهرداری قصدی برای آسفالت مناسب برای بهبود وضعیت خیابان دارد و این وسط باز مردمند که بجای سود بردن از پیشرفت تکنولوژی، دردسرهای آن را تحمل می‌کنند و نمونه آن تصویر زیر:

نمی‌دانم نوشته را طولانی کنم یا نه ولی فقط یه سوال دارم آیا واقعا برای ادامه قطعی اینترنت و وصل نشدن آن نیاز بود ۵ میلیارد دلار هزینه شود و این هزینه دقیقا برای چه بود وقتی قراره وصل شدن اینترنت رو به امروز و فردا پاس دهند و سر آخر وصل نکنند.

فکر کنم ما معدود کشوری هستیم که یک سیستم هدفمند و قانون برنامه‌ریزی شده نداریم، یادمه قبل آمدن دولت روحانی (در دوران دولت دهم) تکنولوژی 4G در ایران ممنوع بود و به همان خاطر خرید گوشی‌ای مثل سامسونگ S5 4g با توجه به گرانتر بودن، ارزش نداشت و به همان خاطر خرید نسخه بین المللی S5 که تنها شبکه 3G را پشتیبانی می‌کرد کفایت می‌کرد ولی دقیقا نگارنده بعد خرید و تغییر دولت به یکباره این فناوری آزاد شد و خریداران نسخه بین الملل مانده بودند واقعا چرا چنین تصمیمات یهویی.

امیدواریم اگر تصمیمی به وصل اینترنت هست به شکل بهتری این پروژه فیبرنوری توسعه یابد یا نه اگر قرار است اینترنت لاکپشتی و با کیفیت Dial-Up وصل شود همین حالا پروژه فیبرنوری را متوقف و هزینه آنرا صرف پروژه‌های دیگر کنند که ارزش دارد و مورد استفاده قرار می‌گیرد وگرنه مکالمه با تلفن ثابت مربوط به تکنولوژی چند ده سال قبل با فیبرنوری همان کیفیت مسی را ارائه می‌دهد.

48