ایمان گودرزی؛ یکی از جدی‌ترین معضلات این روزهای فوتبال ایران، نبود مهاجمان چهارچوب‌شناس و فرصت‌طلب است؛ مشکلی ریشه‌دار که از آکادمی‌ها آغاز می‌شود و در سطح لیگ برتر و تیم‌های ملی خود را به‌وضوح نشان می‌دهد. افت محسوس آمار گلزنی در لیگ برتر ایران و ناکامی تیم‌های ملی در تورنمنت‌های اخیر، نشان می‌دهد فوتبال ایران نه‌تنها از استانداردهای جهانی فاصله گرفته، بلکه حتی نسبت به بسیاری از کشورهای منطقه نیز عقب افتاده است. ناکامی تیم ملی زیر ۲۳ سال ایران در جام ملت‌های آسیا بدون حتی یک گل زده، تصویری روشن از این بحران جدی ارائه می‌دهد.

بهترین گلزن لیگ؛ آماری ناامیدکننده

پس از گذشت ۱۷ هفته از لیگ برتر ایران، امیرحسین حسین‌زاده با ۹ گل زده در صدر جدول گلزنان قرار دارد. این آمار به معنای میانگین ۰.۵۲ گل در هر بازی است؛ یعنی برای دیدن یک گل از بهترین گلزن لیگ ایران، تقریباً باید دو مسابقه صبر کرد. نکته قابل توجه اینکه پس از حسین‌زاده، چند بازیکن خارجی در تعقیب او هستند و در بین مهاجمان ایرانی، تنها احسان محروقی و علی علیپور با ۵ گل دیده می‌شوند. علیپور، مهاجم تیم ملی، از هفته هفتم تاکنون و در بیش از هزار دقیقه بازی، موفق به گلزنی نشده؛ آماری که به‌خوبی عمق بحران گلزنی در لیگ ایران را نشان می‌دهد.

فاصله‌ای عمیق با لیگ‌های معتبر اروپا

مقایسه این آمار با لیگ‌های بزرگ اروپایی، اختلاف فاحش فوتبال ایران را عیان می‌کند. در لیگ برتر انگلیس، ارلینگ هالند تا پایان هفته بیست‌ودوم ۲۰ گل به ثمر رسانده و با میانگین نزدیک به یک گل در هر بازی، در صدر جدول گلزنان قرار دارد. حتی نفر دوم این فهرست نیز آماری بهتر از بهترین گلزن لیگ ایران دارد. در لالیگا، کیلیان امباپه با ۱۹ گل در ۱۹ بازی، میانگین فوق‌العاده یک گل در هر مسابقه را ثبت کرده و بازیکنانی چون لواندوفسکی و فران تورس نیز شرایطی به‌مراتب بهتر از مهاجمان ایرانی دارند. در بوندس‌لیگا، آمار هری کین با ۲۱ گل در ۱۸ بازی و دنیس اونداف با ۱۰ گل در ۱۴ بازی، فاصله‌ای «از زمین تا آسمان» با لیگ ایران ایجاد کرده است.

حتی آسیا هم جلوتر از ایران

شکاف گلزنی تنها به اروپا محدود نمی‌شود. لیگ‌های معتبر آسیایی و حاشیه خلیج فارس نیز در این زمینه جلوتر از فوتبال ایران حرکت می‌کنند. در لیگ عربستان، با گذشت تنها ۱۶ هفته، هفت بازیکن به آمار دو رقمی گل رسیده‌اند و ۱۱ بازیکن حداقل ۹ گل به ثمر رسانده‌اند. در لیگ امارات، کوجو لابا در ۱۳ بازی ۱۵ گل زده و عمر خریبین با ۱۱ گل در تعقیب اوست. لیگ ستارگان قطر نیز شرایط مشابهی دارد و روجر گدش در ۱۳ هفته، ۱۵ گل به نام خود ثبت کرده است.

لژیونرها؛ دور از انتظار و کم‌اثر

اوضاع مهاجمان ایرانی شاغل در خارج از کشور نیز چندان امیدوارکننده نیست. شهریار مغانلو در لیگ امارات تنها چهار گل زده، دنیس اکرت در بلژیک فقط دو بار گلزنی کرده و اللهیار صیادمنش در ۱۷ بازی، تنها سه گل به ثمر رسانده است. در این میان، تنها مهدی طارمی تا حدی عملکرد قابل قبول داشته و مصدومیت طولانی سردار آزمون نیز مزید بر علت شده تا آمار گلزنی لژیونرها افت کند. فقر مهاجم گلزن در فوتبال ایران، حاصل سال‌ها نبود برنامه‌ریزی اصولی، ضعف آموزش پایه و تفکرات بیش از حد محتاطانه مربیان است؛ تفکری که نتیجه‌گرایی کوتاه‌مدت را به پرورش بازیکن ترجیح داده است. ادامه این روند می‌تواند خیلی زود، حتی در سطح جام جهانی، گریبان تیم ملی ایران را بگیرد؛ هشداری جدی که اگر جدی گرفته نشود، تبعات سنگینی به دنبال خواهد داشت.

257 251