به گزارش خبرگزاری مهر، توماس فریدمن نویسنده آمریکایی با درج مقاله ای در روزنامه نیویورک تایمز تأکید کرد که در حالی که آمریکا در حال جنگ با ایران است و ده‌ها هزار نظامی را در خاورمیانه مستقر کرده است، اولین وظیفه هر رئیس‌جمهوری در چنین شرایطی حفظ وحدت جبهه داخلی است.

نویسنده اما معتقد است که ترامپ هیچ تلاشی برای جلب حمایت حزب دموکرات یا متحد کردن آمریکایی‌ها پشت جنگ نکرده است، بلکه مشغول درگیری‌های سیاسی داخلی و پروژه‌های جنجالی است که منافع شخصی و متحدان سیاسی او را تأمین می‌کند.

فریدمن می‌گوید: هیچ چیز به اندازه دیدن اینکه کشور از درون پاره پاره می‌شود، روحیه نظامیان آمریکایی را تضعیف نمی‌کند. تفرقه داخلی همچنین به دشمنان امید می‌دهد تا شرایط بهتری برای پایان دادن به درگیری‌ها به دست آورند.

فریدمن بخش زیادی از مقاله خود را به انتقاد از پروژه صندوقی اختصاص داد که دولت ترامپ به دنبال ایجاد آن با ارزشی نزدیک به ۱.۷ میلیارد دلار بود تا به افرادی که به ادعای ترامپ در دولت قبلی وی مورد «سیاسی‌سازی قضایی» قرار گرفته‌اند، غرامت بپردازد. این پروژه عملاً به پاداش دادن به وفاداران ترامپ، از جمله افرادی که نامشان با حوادث حمله به ساختمان کنگره در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ مرتبط بود، منجر می‌شد.

بر اساس این مقاله، توقف موقت این پروژه با حکم قضایی، یک شکست بزرگ برای کاخ سفید بود.

فریدمن معتقد است که فعالیت های تجاری ترامپ، این تصور فزاینده را در میان آمریکایی‌ها تقویت می‌کند که رئیس‌جمهور از نهادهای دولتی برای خدمت به منافع شخصی خود استفاده می‌کند.

وی هشدار داد که سیاست‌های ترامپ، متحدان سنتی آمریکا را به بازنگری در ماهیت روابط خود با واشنگتن سوق می‌دهد. به نوشته وی، نگرانی اروپا دیگر محدود به روسیه نیست، بلکه خود آمریکا را نیز شامل می‌شود.

نیویورک تایمز تاکید کرد که متحدان واشنگتن با نگرانی تهدیدات ترامپ مبنی بر الحاق کانادا و تبدیل آن به پنجاه و یکمین ایالت آمریکا، و صحبت‌های او در مورد کنترل جزیره گرینلند و تعرفه‌های گمرکی بر شرکای این کشور و کاهش کمک‌های نظامی و مالی به اوکراین را دنبال می‌کنند.

نویسنده می افزاید که تعدادی از کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، سوئد، فرانسه، نروژ، هلند، فنلاند و بریتانیا، اعزام نیروهای محدود به گرینلند برای حمایت از دانمارک را اعلام کرده‌اند، اقدامی که او آن را نشانه‌ای بی‌سابقه از کاهش اعتماد به متحد آمریکایی می‌داند.

فریدمن نتیجه می‌گیرد که « تحریف ریاست‌جمهوری آمریکا»، تنها بر داخل آمریکا تأثیر نمی‌گذارد، بلکه شبکه ائتلاف‌های بین‌المللی را نیز تهدید می‌کند که در پیروزی در جنگ‌های جهانی و جنگ سرد نقش داشته‌اند.وی تاکید می‌کند که ادامه این رویکرد ممکن است نفوذ جهانی آمریکا و اعتماد متحدانش را به خطر بیندازد و نسل‌های آینده را در معرض خطرات فزاینده‌ای قرار دهد.