به گزارش خبرآنلاین، براساس اهداف تعیین شده در قانون برنامه هفتم، حداکثر توان تولید برق در زمان اوج بار در سال پایانی برنامه باید به ۸۷۱۴۰ مگاوات و در سال دوم برنامه (۱۴۰۴) به ۷۶۱۹۱ مگاوات می‌رسید. این در حالی است که حداکثر توان تولید برق در زمان اوج بار در سال ۱۴۰۴ به ۶۲۷۵۱ مگاوات رسیده که با اهداف تعیین شده در برنامه هفتم فاصله چشمگیری دارد. به‌این ترتیب، عملکرد وزارت نیرو در افزایش حداکثر توان تولید برق در زمان اوج تقاضا در پایان سال دوم برنامه نسبت به هدف تعیین شده معادل ۱۳.۸ درصد تحقق عملکرد داشته است.

همچنین براساس قانون برنامه هفتم، ظرفیت اسمی نصب شده نیز در پایان این برنامه باید به ۱۲۴ هزار و ۴۸۵ مگاوات برسد. برای دستیابی به این هدف، براساس هدف‌گذاری انجام گرفته در برش سالانه برنامه، باید تا پایان ۱۴۰۴، ظرفیت به ۱۰۴ هزار و ۷۸۲ مگاوات می‌رسید. اما کل ظرفیت نیروگاهی که از ابتدای برنامه به شبکه برق کشور اضافه است، معادل ۶۵۷۳ مگاوات بوده و این به معنای این است که عملکرد قانون برنامه در دو سال اول اجرا معادل ۵۱.۳ درصد هدف بوده که این امر می‌تواند منجر به تشدید ناترازی میان تقاضا و تولید برق در سال پیش‌رو و سال‌های آینده شود.

در مصرف برق اهداف برنامه محقق شدند

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی به تحلیل وضعیت تولید برق در ۱۴۰۴ دست زد. میزان مصرف برق کشور در سال ۱۴۰۴ معادل ۳۴۶ میلیارد کیلووات ساعت بوده است. طبق آمار مصرف برق، بخش صنعت به‌عنوان بزرگترین مصرف کننده برق، ۳۵ درصد از کل مصرف برق کشور را به‌خود اختصاص داده و بخش خانگی با ۳۱.۸ درصد در رتبه دوم قرار دارد. همچنین بخش‌های کشاورزی و عمومی در رتبه‌های بعدی مصرف قرار دارند.

طبق اهداف برنامه هفتم، نیاز مصرف برق در زمان اوج بار باید تا پابان برنامه به حدا.ثر ۸۵۵۰۷ مگاوات و در پایان سال دوم برنامه باید به حداکثر ۷۶۹۳۳ مگاوات می‌رسید اما نیاز مصرف اوج بار در سال ۱۴۰۴ به ۷۷۴۹۷ مگاوات رسیده که فاصله انک ۵۶۴ مگاواتی با هدف برنامه دارد و وضعیت آن مطلوب ارزیابی می‌شود. گفتنی است کاهش ناترازی و تامین کامل حداکثر نیاز مصرف در زمان اوج بار بدون توجه به سیاست‌های مدیریت مصرف و کنترل تقاضای برق امکان‌پذیر نخواهد بود.

لازم به ذکر است، مقایسه اختلاف حداکثر تولید و تقاضا در زمان اوج بار در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که ارقام درج شده برای ناترازی برق در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال ۱۴۰۳ کاهش یافته، اما بررسی میزان خاموشی اعمال شده به مشترکان در دو سال اخیر نشان می‌دهد که مقدار خاموشی اعمال شده در واقعیت افزایش یافته است. بنابراین به نظر می‌رسد، برآورد میزان تقاضای برق در زمان اوج در یکی از این دو سال با واقعیت همخوانی نداشته یا روش محاسبه آن تغییر کرده و نیازمند دقت بیشتری است.

نگاهی به امنیت انرژی در ایران

مفهوم امنیت انرژی یکی از موضوعات مهم در مقوله گذار انرژی است که مورد توجه سیاستگذاران جهان قرار گرفته است. مهم‌ترین ابعاد شاخص امنیت انرژی عبارتند از استقلال از واردات انرژی، ذخیره سازی انرژی و تنوع در سبد تولید برق.

شاخص «برابری شانون- وینر» براساس سهم نسبی هر منبع انرژی اولیه در کل تولید برق محاسبه می‌شود و به طور مستقیم تحت تاثیر تعداد منابع مورد استفاده و نحوه توزیع سهم آن‌ها قرار دارد. طبق فرمولی که برای محاسبه این شاخص استفاده می‌شود، هر چه تعداد منابع انرژی اولیه بیشتر و سهم هر منبع به‌صورت یکنواخت‌تری توزیع شود، مقدار شاخص افزایش می‌یابد.

این شاخص به‌طور همزمان اثر تنوع منابع انرژی و درجه وابستگی سیستم برق به منابع غالب را در یک مقدار عددی خلاصه کرده و تصویری واضح و مشخص از تعادل و پایداری ساختار تولید برق ارائه می‌دهد. محدوده شاخص برابری «شانون- وینر» در محدوده‌های بسیار ضعیف (۰ تا ۰.۲) ضعیف (۰.۲ تا  ۰.۴) قابل قبول (۰.۴ تا ۰.۶) خوب (۰.۶ تا ۰.۸) و عالی (۰.۸ تا ۱) قابل تقسیم بندی است.

براساس محاسبات انجام شده، مقدار این شاخص برای سبد تولید برق ایران در سال ۱۴۰۴ معادل ۳۸.۵ درصد است که در تقسیم‌بندی ضعیف قرار می‌گیرد.

۲۲۳۲۲۹