جان تراولتا درست پیش از اکران جهانی نخستین فیلم خود در مقام کارگردان با عنوان «سفر شبانه یک‌طرفه با هواپیمای ملخی» سورپرایز بزرگی در کن تجربه کرد، زمانی که جشنواره یک نخل طلای افتخاری (معادل جایزه یک‌عمر دستاورد در کن) به او اهدا کرد. تراولتا از این افتخار غیرمنتظره شوکه و تحت‌تأثیر قرار گرفت و در حالی که اشک‌هایش را مهار می‌کرد، گفت: «این فراتر از اسکار است.»

تراولتای احساساتی در حالی که جمعیت با تشویق‌های پرشور به پا خاسته بودند، به فرانسوی فریاد زد: «Surprise complétement!» (کاملاً غافلگیر شدم!) «باورم نمی‌شود. این آخرین چیزی بود که انتظارش را داشتم.»

او رو به تیری فرمو، رئیس جشنواره کن، کرد و افزود: «شما گفتید این شب ویژه‌ای خواهد بود، اما نمی‌دانستم معنایش این خواهد بود.» فرمو پاسخ داد: «ما می‌دانستیم!»

تراولتا ادامه داد: «این لحظه‌ای فروتنانه است، پس تیری، از صمیم قلب از تو متشکرم. وقتی در نوامبر با تو ملاقات کردم، هیچ انتظاری نداشتم که فیلمم پذیرفته شود. و وقتی تیری گفت نه تنها پذیرفته شده، بلکه در حال ثبت تاریخ است چون نخستین فیلمی خواهد بود که این‌قدر زود پذیرفته می‌شود، مثل یک بچه گریه کردم چون باورم نمی‌شد. چون به نظر من، تو باریک‌بین‌ترین فرد در صنعت سینما هستی. من فقط از اینکه اینجا بودم خوشحال بودم! هرگز انتظار این را نداشتم. بسیار سپاسگزارم.»

تراولتا که دو بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شده بود، امسال برای اکران فیلم «سفر شبانه یک‌طرفه با هواپیمای ملخی» به کن آمده بود؛ فیلمی با پشتیبانی اپل که بر اساس کتاب کودکانه‌ای با همین نام نوشته خودش در سال ۱۹۹۷ ساخته شد. این فیلم خانوادگی اتوبیوگرافیک ـ که او آن را «شخصی‌ترین فیلمی که تا به حال ساخته» خوانده ـ در عصر طلایی هوانوردی روایت می‌شود، هنگامی که یک نوجوان علاقه‌مند به هواپیما به نام جف (کلارک شاتول) و مادرش (کلی اویستون-کوئینت) سفری یک‌طرفه در طول کشور را به سوی هالیوود آغاز می‌کنند. در این فیلم الن بلو تراولتا، دختر جان تراولتا، نیز بازی کرده است.

پس از نمایش فیلم یک‌ساعته، تراولتا به روی صحنه بازگشت تا با فرمو گفت‌وگو کند، و در آنجا توضیح داد که عشقش به هوانوردی چگونه از کودکی در او شکل گرفته است. تراولتا گفت وقتی فرمو به او گفت فیلمش را پنج ماه پیش از جشنواره برای کن انتخاب کرده ـ با اینکه اپل قبلاً فیلم را خریده بود ـ گریه کرده است.

تراولتا با اشاره به خانواده‌اش در میان جمعیت گفت: «اینکه چرا این فیلم وجود دارد و در حقیقت اینکه چرا من به عنوان یک هنرمند وجود دارم، به خاطر آن گروه از افراد آنجاست. خواهر بزرگترم، الن، واقعاً همین شخصیت بود، نقش اصلی این فیلم. اما این در واقع ترکیبی از خواهرم و مادرم است، چون هر دوی آنها عمیقاً روی من تأثیر گذاشتند، و مسئول تمام امیدها و رویاهای من بودند، و تماشا کردند که من آنها را به واقعیت تبدیل کردم. پس این فقط طعمی از ریشه‌های من است. امیدوارم از آن لذت برده باشید. اینکه شما اینجا هستید برای من معنای تمام دنیا را دارد.»

کن پیش از شروع جشنواره ۲۰۲۶ اعلام کرده بود که پیتر جکسون و باربارا استرایسند به ترتیب در شب افتتاحیه و اختتامیه جشنواره نخل طلای افتخاری دریافت می‌کنند. اما کن به این عادت دارد که حداقل یک نخل طلای افتخاری غافلگیرکننده هر سال بدهد؛ سال گذشته دنزل واشنگتن درست پیش از اکران جهانی فیلم «بالاترین به پایین‌ترین» این جایزه را دریافت کرد.

پیشینه جان تراولتا با جشنواره فیلم کن شامل اکران فیلم‌های «داستان عامه‌پسند» (۱۹۹۴)، «او بسیار دوست‌داشتنی است» (۱۹۹۷) و «رنگ‌های اصلی» (۱۹۹۸) است. «داستان عامه‌پسند» ساخته تارانتینو برنده نخل طلا شد، و شان پن، هم‌بازی تراولتا، برای فیلم «او خیلی دوست‌داشتنیه» جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.

منبع: ورایتی

5959