به گزارش خبرآنلاین، «مادران انقلابی» (مادران دادخواه میدان دی‌مایو) نوشته مارگریت گوزمان بوارد، نویسنده آمریکایی با ترجمه زینب کاظم‌خواه به چاپ دوم رسید. این کتاب روایتی مستند، عمیق و در عین حال احساسی از یکی از تأثیرگذارترین جنبش‌های غیرخشونت‌آمیز حقوق بشر در قرن بیستم؛ جنبش «مادران میدان مایو» در آرژانتین است و انتشارات وزن دنیا آن را روانه بازار کتاب ایران کرده است. 

 بوارد، شاعر و پژوهشگر مسائل اجتماعی، در این اثر با نثری روان و پژوهشی دقیق، تصویری زنده از زنانی ارائه می‌دهد که از دل اندوه و سردرگمی، نیرویی کم‌نظیر برای تغییر سیاسی خلق کردند.  این کتاب صرفاً یک گزارش تاریخی نیست، بلکه تحلیلی جامعه‌شناختی و روان‌شناختی از چگونگی تبدیل نقش سنتی «مادر» به ابزاری مؤثر در برابر سرکوب دولتی به شمار می‌رود. 

نویسنده در ابتدای کتاب، تصویری از آرژانتین دهه ۱۹۷۰ ترسیم می‌کند؛ دوره‌ای که در آن حکومت نظامی، ده‌ها هزار شهروند را به بهانه مقابله با «براندازان» ربود، شکنجه و ناپدید کرد؛ افرادی که بعدها به «ناپدیدشدگان» شهرت یافتند. در این میان، مادران این قربانیان ـ که اغلب زنانی خانه‌دار از طبقه کارگر بودند ـ در جست‌وجوی فرزندان خود، به‌تدریج در میدان مایو گرد هم آمدند. آن‌ها با پوشیدن روسری‌های سفید، به‌عنوان نمادی از قنداق فرزندانشان و برگزاری تجمعات سکوت، به نماد مقاومت مدنی بدل شدند. 

 یکی از نقاط قوت کتاب، بررسی نقش و حتی همدستی نهادهایی چون کلیسای کاتولیک با دیکتاتوری وقت است. مادران، پس از ناامیدی از ارتش و کلیسا، خود به منبعی مستقل برای کشف حقیقت تبدیل شدند. بووار در ادامه نشان می‌دهد که چگونه این زنان از نقشی خصوصی و منفعل، به حضوری فعال، عمومی و سیاسی دست یافتند. او همچنین به تحولات سیاسی مانند شکست ارتش آرژانتین در جنگ فالکلند، سقوط حکومت نظامی و تلاش دولت‌های دموکراتیک پس از آن برای مصالحه با مادران می‌پردازد؛ مادرانی که هرگز به وعده‌های سطحی رضایت ندادند. این کتاب علاوه بر پرداختن به موفقیت‌های جنبش، به اختلافات داخلی آن ـ از جمله میان «مادران بنیان‌گذار» و «انجمن میدان مایو» ـ و نیز نقدهایی که به برخی روش‌های آنان وارد شده، توجه دارد. استفاده از مصاحبه‌های مستقیم با مادران، به اثر حال‌وهوایی انسانی و عاطفی بخشیده، بی‌آنکه از دقت علمی آن کاسته شود. 

در پشت جلد این کتاب چنین آمده است: 

«مادران انقلابی، کتابی است درباره رنج، مقاومت و قدرت زنانی که از دل سوگ، جنبشی جهانی ساختند.

این کتاب روایت یکی از شگفت‌انگیزترین جنبش‌های حقوق بشری دوران معاصر است. در سال‌های «جنگ کثیف» حکومت نظامی آرژانتین، زمانی که ده‌ها هزار نفر ربوده، شکنجه و ناپدید شدند، گروهی از زنان با شکل‌دادن به جنبش «مادران میدان مایو» سکوت را شکستند و مسیر سیاست وتاریخ این کشور را برای همیشه تغییر دادند. این مادران که در دهه ۱۹۷۰ از دل زندگی روزمره و به‌عنوان زنانی خانه‌دار و از طبقه کارگر برخاستند، در جست‌وجوی فرزندان ناپدیدشده‌شان زندان‌ها و پادگان‌ها را درنوردیدند. هنگامی که دریافتند دولت و کلیسا در پنهان‌کاری و انکار حقیقت هم‌دست‌اند، میدان مایو ـ قلب سیاسی آرژانتین ـ را به صحنه اعتراض و مطالبه‌گری خود بدل کردند. این کتاب نشان می‌دهد چگونه «مادران میدان مایو» مفهوم مادری را از نقشی منفعل و محدود به خانه، به نیرویی اجتماعی، عمومی وتأثیرگذار تبدیل کردند. این اثر در کنار روایت تاریخ این جنبش، تصویری روشن از تحولات معاصر آرژانتین ـ از شکست نظامی در جنگ فالکلند و سقوط حکومت نظامی تا تلاش دولت‌های بعدی برای مصالحه با مادران ـ ارائه می‌دهد و در نهایت، مبارزه ادامه‌دار آنان برای تحقق عدالت و محاکمه عاملان قتل فرزندانشان را بررسی می‌کند.» 

۲۴۲۲۴۲