به گزارش خبر انلاین البرز، حسین مهاجری، عضو شورای اسلامی شهر کرج در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی شورای اسلامی شهر کرج، با اشاره به آغاز پروژه رینگ ۳۰ متری تپه مرادآب از شهریور ۱۴۰۳، این طرح را یکی از پروژه‌های کلیدی کرج عنوان کرد و گفت: اگر این پروژه صرفاً به‌عنوان یک مسیر ترافیکی دیده شود، حق مطلب ادا نشده است. به گفته وی، تپه مرادآب و محله اسلام‌آباد سال‌ها در زمره بافت‌های ناکارآمد شهری قرار داشته‌اند؛ مناطقی که از نظر دسترسی، کیفیت خدمات شهری و اتصال به بدنه اصلی شهر با مشکلات جدی مواجه بوده‌اند.

مهاجری با تأکید بر رویکرد عدالت شهری در اجرای این طرح افزود: رینگ ۳۰ متری، در صورت اجرای صحیح و مدیریت هوشمندانه، می‌تواند به‌عنوان یک طرح محرک توسعه عمل کند و فاصله دسترسی این محله با سایر نقاط شهر را کاهش دهد؛ موضوعی که به خروج آن از وضعیت انزوای کالبدی منجر خواهد شد.

وی در پاسخ به انتقادها درباره خودرومحور بودن پروژه‌های مشابه، خاطرنشان کرد: در این طرح صرفاً به عبور خودرو توجه نشده است. در کنار رینگ ۳۰ متری، مسیرهای ۱۶ متری، پیاده‌راه‌ها و ساماندهی پیرامونی پیش‌بینی شده و فضاهای عمومی متعددی از جمله پارک دانایی، رصدخانه و آسمان‌نمای کرج در این محدوده شکل گرفته است. هدف، اتصال محله به شهر بوده، نه عبور شهر از دل محله.

عضو شورای شهر کرج با اشاره به حساسیت‌های فنی و زمین‌شناسی محدوده تپه مرادآب، اجرای پروژه را منوط به مطالعات دقیق دانست و گفت: به‌دلیل شرایط خاص توپوگرافی، تحکیم ترانشه‌ها با روش‌های مهندسی‌شده نظیر مش، شاتکریت و میل‌مهار در دستور کار قرار گرفته و دیوارهای سنگی نیز علاوه بر جنبه زیبایی، نقش سازه‌ای دارند. وی تأکید کرد که شورا بدون اطمینان از پایداری شیب‌ها، اجازه پیشروی پروژه را صادر نکرده است.

مهاجری درباره ارزش تقریبی ۲۵۰ میلیارد تومانی پروژه نیز اظهار داشت: آورده این طرح صرفاً در آسفالت و مسیر سواره خلاصه نمی‌شود. بهبود دسترسی، تعیین تکلیف اراضی بلاتکلیف، افزایش امنیت، روشنایی و خوانایی فضا از جمله نتایجی است که مستقیماً بر کیفیت زندگی ساکنان و کاهش آسیب‌های اجتماعی اثرگذار است؛ مؤلفه‌هایی که شاید در ترازنامه مالی دیده نشوند، اما در ترازنامه عدالت شهری اهمیت بالایی دارند.

وی در پایان، معیار سنجش موفقیت پروژه رینگ ۳۰ متری تپه مرادآب را ارتقای دسترسی ساکنان اسلام‌آباد به شهر، بهبود کیفیت و امنیت فضاهای عمومی و حفظ احساس تعلق و ذی‌نفع بودن ساکنان قدیمی محله عنوان کرد و افزود: اگر این سه شاخص محقق شود، می‌توان گفت پروژه در مسیر درست عدالت شهری حرکت کرده است.