آقای مهربان! و چه طاقت‌فرسا بود و هست این صبر بر مصیبت عظمایی که یادآور مصیبت اهل ارض و سماء بود بر شهادت جّد مظلومتان حسین، و گریه‌های لیل و نهارشان تا صبح قیامت.این اشک‌ها قطره‌های آب دیده نیست.

سیل خونابه است که از جگرهایمان، راه به چشم باز کرده است. های‌های و هق‌هق‌های نهفته در سینه‌های آتشفشانی‌مان است که قصه‌ی غصه‌هایمان را ساز کرده است و فوران گدازه‌هایش را آغاز کرده است.روزها از چلّه گذشته است و هنوز داغ فراق شما، چون گلِ آتش، دلهامان را می‌سوزاند.

ای شهید حاضر و ناظر، ای سینه‌سرخ مهاجر! روزها از چلّه گذشته است و جان‌فدائیان وطن، به پاس جان فدا کردن شما، در راه پایداری دین و پاسداری از آیین مبین، به مرزداری از وجب وجب این خاک خوب و پرگهر، ایستاده‌اند و سوگند خورده‌اند که تا انتقام خون به ناحق ریختۀ شما و جان‌فدائیانتان را از دشمن غدار این روزگار نگیرند، چشم برهم ننهند.

روزها از چلّه گذشته است و این ملت باغیرت، به یاد شما، خیابان خیابان، شور و شعور را به میدان میدان حماسه و همت آورده‌اند و حالیا هزار هزار جان‌فدا که جرعه جرعه شراب عشق از جام معرفت نوشیده‌اند، گردان گردان لباس رزم پوشیده‌اند و بر سر آنند که پا به راه غیرت و دست به قبضه‌ی شمشیر حیدری و گرز تهمتنی، در حمله‌ای خیبری، طومار عمر دیوان و ددان زردموی و سیه‌دل را برای همیشه درهم بپیچند.و این، آغاز ماجراست.

آغاز نبردی سخت و بی‌امان، به راهبری حضرت موعود، و نائبشان، سید مجتبای زمان. اینک، از شرق تا غرب سرزمین خداباور پارس؛ از ارس تا خلیج همیشه فارس؛ از البرز تا الوند، از تفتان تا زاگرس؛ تا سواحل شمال تنگه هرمز، غوغایی است از اهتزاز پرچم‌های ایران و فلسطین و حزب‌الله لبنان.نه، باورمان نمی‌شود که رفته‌اید و در میان ما نیستید! شاهدید! حّی و حاضرید! خودتان گواهید که به پایمردی شما پایداریم.

به سفارش شما حافظ این پهنه‌ایم و به سفارش شما در صحنه‌ایم. در این شب‌ها و روزهای حماسی، وقتی به “جمهوری اسلامی” می‌رسیم و از تقاطع “کشوردوست” عبور می‌کنیم به یاد شما و دیدن بیت به خون آغشته‌تان، فریادهای دادخواهی‌مان اوج می‌گیرد و به گوش ملائک هفت آسمان می‌رسد.

گریۀ ملائک را نمی‌بینیم، اما یقین داریم که برایمان دعا می‌کنند. شما هم برای ما دعا کنید ای آقایی که کشوردوست‌ترینِ کشور دوستانید.ما فرزندان شماییم! برای فرزندانتان دعا کنید که دل‌هایمان برایتان تنگ شده و اشک‌های گرم حماسی، از چشم‌هایمان همچنان جاری است.

تهران – خیابان جمهوری اسلامی، تقاطع کشور دوست، روبه‌روی بیت رهبری. حمید گروگان