صدا زدن والدین با اسم کوچک

مسئله مهمی که در بعضی سریال‌های نمایش خانگی هست، عادی‌سازی بی‌احترامی به والدین است. باید توجه داشته باشیم که صدا کردن اسم کوچک مادر به‌جای واژه مامان یا مادر اصلا شایسته نیست. مادر حرمت و جایگاه خود را دارد و قرار نیست انقدر تنزل کند که نام خاص خود را نداشته باشد. این‌که عده‌ای به هر دلیلی این کار را می‌کنند و به نظر خودشان متمدن و امروزی هستند، قرار نیست برای کل جامعه تزریق شود. همچنین صدا کردن با لحن بی‌ادبانه، تحقیر مادر، دشمنی با او، تلاش برای خراب کردن وجهه‌اش و … که بارها و بارها در سریال «محکوم» اتفاق افتاد، شاید به عنصر جذابیت فیلم اضافه کرد اما ظاهرا از نظرات کارشناسان حوزه خانواده برای مدیریت این رفتارها استفاده نشده است. در فرهنگ ما احترام به والدین جایگاه جدی دارد.

توهین به پدر در «از یاد رفته»

در سریال «از یاد رفته» پریسا حوصله حرف‌های پدر را ندارد و کیف وی را از خودرو روی زمین پرت می‌کند و می‌رود! در سکانسی دیگر، برگه فهرست حساب‌های شرکت که پدر مقصر خطاهای موجود در آن به نظر می‌رسد را توی صورت پدر پرتاب می‌کند. این یک فاجعه است که انقدر راحت موارد غیر عرف جامعه را رواج می‌دهند. امروزه خانواده‌ها بیشتر از گذشته درگیر رفتارهای احساسی و دور از شان فرزندان خود هستند، حالا بعضی سریال‌ها هم شرایط را بدتر کرده و این رفتارها را خیلی راحت نشان می‌دهند و هیچ خط قرمزی در این زمینه برای قبح‌شکنی ندارند.

هیچ‌گونه نظارتی بر این آموزش‌های منفی نیست؟

عادی‌سازی خیانت به همسر و موارد بسیار دیگر مانند هم‌خانه شدن دختر و پسر، مصرف الکل، سیگار و مواد مخدر و … خیلی راحت در سریال‌ها نشان داده می‌شوند و به نظر می‌رسد که نه تنها هیچ‌گونه نظارتی بر این آموزش‌های منفی نیست بلکه سازندگان با پولی که می‌دهند اجازه ساخت هر نوع سوژه‌ای را دارند. گاهی به‌نظر می‌رسد فرق برخی از سریال های ایرانی با یک سریال بی‌محتوای ترکیه‌ای، فقط داشتن یک روسری کوچک بر سر بازیگران زن ایرانی است.

تاثیر روی ناخوادآگاه مخاطب

قبح‌شکنی توهین به والدین در برخی سریال‌های ایرانی می‌تواند حرمت خانواده را کاهش دهد، الگوی رفتاری نادرست ایجاد کند و ارزش‌های فرهنگی را تضعیف سازد. چنین نمایش‌هایی ممکن است روی ناخودآگاه مخاطب اثر گذاشته، احترام‌زدایی را عادی کرده و روابط نسل‌ها را دچار تنش کند. این اتفاق در جامعه امروز بسیار نگران‌کننده‌ بوده و بهتر است از خودمان بپرسیم به کجا داریم می‌رویم؟