دردناک نیست که کشورمان را آقای فوتبال آسیا می دانیم و در همین قاره در رتبه هفتم هستیم؟
به گزارش خبرآنلاین، روزنامه جوان نوشت: البته این آمارها ماندگار نیستند و مدام دستخوش تغییر میشوند و کوچکترین اتفاقی میتواند آنها را تا حد زیادی بالا و پایین کند. با وجود این، حضور لیگبرتر ایران (جام خلیج فارس)، در رتبه ۶۲ جهان و هفتم آسیا جای تأسف بسیار دارد!
نه اینکه انتظار داشته باشیم در جهان بین مدعیان اسم و رسمدار باشیم، نه. خوب میدانیم که فاصله فوتبال باشگاهی ایران با لیگهای تراز اول دنیا در کمال تأسف فاصلهای از زمین تا آسمان است، اما بیتردید میتوانستیم طی تمام این سالهایی که واژه حرفهای را سنجاق کردیم به فوتبال آماتور خود، اندکی هم که شده خود را حرفهای کنیم تا در جایگاهی به مراتب بهتر قرار بگیریم، اما در عین ناباوری در دنیا جایگاه خود را که ارتقای قابل توجهی ندادیم هیچ، در آسیا هم به مرور جایگاهمان را تنزل دادیم، بهطوریکه بعید نیست طی همین چند سال آینده صاحب رتبهای دورقمی شویم!
حضور در جایگاه شصت و دوم جهان آنقدر تلخ و دردناک نیست که حضور در رده هفتم آسیا، خصوصاً وقتی میبینیم که از نگاه IFFHS، لیگ کشورهای عربستان، ژاپن، کرهجنوبی، امارات، تایلند و چین به ترتیب ردههای اول تا ششم را در اختیار گرفتهاند و ایران پایینتر از آنها در رتبه هفتمین لیگ باکیفیت قاره آسیا جا خوش کرده است، یعنی حتی پایینتر از لیگ امارات و تایلند!
درد دارد؛ اینکه هنوز خود را آقای آسیا میدانیم و در خواب روزهای خوش گذشته و موفقیتهایی هستیم که مدتهای زیادی است که دیگر هیچ خبری از آنها نیست، اما هنوز به خودمان نیامدهایم و همچنان با سرعت شگفتآوری به جای پیشرفت در حال تنزل هستیم، آنهم در شرایطی که همسایههایمان که تا همین دیروز فوتبال برایشان محلی از اعراب نداشت و صرفاً تفریحی بود که حتی توان کشاندن تماشاگران را هم به ورزشگاه نداشتند، امروز چنان از فوتبال ایران بالا زدهاند که اگر اندکی منصف باشیم، میبینیم حالا حالاها به گرد پایشان هم نمیرسیم. تازه اگر تلاش کنیم که نمیکنیم!
فوتبال ایران سالهاست که در سراشیبی سقوط قرار گرفته، اما هنوز هم نمیخواهیم این واقعیت تلخ را باور کنیم. نمیخواهیم باور کنیم که از پایه تا بزرگسالان، از ردههای ملی تا باشگاهی شاهد نتایج و آماری هستیم که هر روز بدتر از دیروز هستند و همچنان در حال تنزل، بیآنکه تدبیری برای آن اندیشیده باشیم. البته انتظاری هم غیر از این نمیرود. ما هنوز نمیدانیم بعد از این همه سال چطور باید سکوهایمان را کنترل کرده و برای آنها فرهنگسازی کنیم. ما هنوز سردرگم این هستیم که تکنولوژی VAR را چطور مدیریت کنیم که در همه بازیهای لیگ بتوانیم از کمکداور ویدئویی استفاده کنیم! ما هنوز مقهور دلالی مدیرانی هستیم که با عقد قراردادهای کذایی کمر فوتبال ایران را خمتر از روز گذشته میکنند و آبروی آن را هر روز خدشهدارتر از دیروز. در چنین شرایطی چطور میتوان انتظار داشت جایگاهمان در بین تیمهای حرفهای دنیا و آسیا صعود کند و بتوانیم از این اعداد تأسفبار فاصله بگیریم وقتی هنوز در همان گام نخست واماندهایم و تفکراتمان برخلاف ادعاها و ارقام درج شده در قراردادهایمان آماتور است!
نتایج اعلام شده از سوی فدراسیون جهانی تاریخ و آمار پتک محکمی بود بر سر فوتبال ایران؛ چه آنجا که اعلام کرد لیگ برتر ایران شصت و دومین لیگ حرفهای دنیاست و چه آنجا که مدعی شد هفتمین لیگ حرفهای آسیا هستیم که در این دومی بیتردید در آیندهای نهچندان دور با رویهای که در پیش گرفتهایم، سقوطی چشمگیر خواهیم داشت. حداقل تا زمانی که به جای اصل ماجرا همچنان دنبال حواشی باشیم و نخواهیم اشتباهات خود را بپذیریم تا بتوانیم گامی در راستای رفع و رجوع آن برداریم.
23302