دکتر امیر رحمانیان در گفت و گو با خبرآنلاین اظهار کرد: وظیفه مردم عادی تا زمان رسیدن نیروی امدادی، صرفا حفظ جان مصدوم است. پس ابتدا با اورژانس و نیروهای امدادی تماس بگیرید.

وی توضیح داد: اولویت حفظ امنیت خودتان و سپس مصدوم است؛ چراکه ابتدا باید سالم باشید تا بتوانید از مصدوم تا زمان رسیدن نیروهای امدادی مراقبت کنید.

اگر مصدوم در شرایطی است که مواردی مانند ریختن آوار یا انفجار، جان او را تهدید می‌کند، ابتدا صرفا مصدوم را از منطقه خطر خارج کرده و سپس اقدامات مراقبتی را انجام دهند.

در شرایط تهدیدات و آسیب‌های نظامی، اولویت «کنترل خونریزی» است.

خونریزی‌های تهدید کننده حیاط که باید کنترل شوند یکی از این ۳ نشانه را دارد: ۱- نبض دار و جهنده است. ۲- بر اثر قطع عضو است ۳- در نگاه سطحی، منبع نامعلوم دارد اما از بدن بیمار «جاری» است

کنترل خونریزی در این موارد باید صرفا به وسیله تورنیکه یا شریان بند انجام شود.

شریان‌بند شامل ۲ مدل بازاری یا پزشکی و ابداعی یا دم‌دستی است.

شریان بند دم‌دستی یا ابداعی که بتواند خون را کنترل کند، چند ویژگی دارد: عرض ۵ تا ۱۰ سانتی متری دارد. قابلیت سفت یا شل شدن داشته باشد. الاستیک یا کشسان نباشد.

بند کفش، سیم، بست کمربندی و… به دلیل عرض کم، برای بستن شریان و کنترل خونریزی مناسب نیستند و به مصدوم آسیب می‌زنند.

از انواع و اقسام پارچه می‌توان به عنوان تورنیکه یا شریان بند ابداعی یا دم دستی استفاده کرد.

حال برای کنترل خونریزی، ابتدا پارچه را دور عضو آسیب دیده میبندیم و تک گره میزنیم و روی آن، چوب یا ملیه میگذاریم و دوباره گره میزنیم. سپس با چرخاندن آن چوب یا میله، باعث سفت شدن تورنیکه و کنترل خونریزی میشویم.

تورنیکه را تا آنجا سفت می‌کنیم که خونریزی بند بیاید و نبض در آن اندم قابل لمس نباشد.

اگر بیمار دچار افت سطح هوشیاری شده و با حرف زدن جواب نمی‌دهد، بیمار را به پهلوی چپ یا راست (چپ بهتر است) میخوابانیم تا اگر ترشحاتی در حلق داشت باعث بسته شدن راه هوایی نشود. اگر چیزی در حلق مصدوم قابل خارج کردن بود در صورت امکان به هر نحو ممکن خارج شود.

هر بیماری که دچار حادثه شده باشد در معرض افت دمای بدن خواهد بود. این افت دما اگر کنترل نشود ممکن است باعث عوارض جدی و فوت بیمار شود.

اگر لباس بیمار خیس است باید خارج شده و بدن بیمار خشک شود. سپس با پتوی معمولی یا پتوی نجات، بیمار را گرم نگه می‌داریم تا نیروهای امدادی به صحنه حادثه برسند.

وی در پایان به یک نکته مهم اشاره کرد و گفت: اگر حادثه یک انفجار نظامی بود، به هیچ عنوان به باقی مانده تسلیحات دست نزنند و به اینکه یکبار انفجار رخ داده، بسنده نکنند و به باقی مانده‌های محیطی دست نزنند. صرفا به دنبال ایمن سازی و امدادرسانی به مصدوم و حادثه دیده باشند.