خط قرمزها برای عکاسان خبری جنگ کجاست؟
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ایسنا نوشت: انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران، اولین انجمن عکاسی در ایران است که در تاریخ ۱۷ آبان ماه ۱۳۷۸ با حضور و مشارکت جمعی از استادان و پیشکسوتان حوزه عکاسی خبری و عکاسان رسانههای ایران، در بخش انجمنهای صنفی وزارت کار ثبت شد و به صورت مستقل و بدون دریافت بودجه از نهادهای دولتی و در جهت حمایت و پشتیبانی صنفی از عکاسان مطبوعاتی فعالیت میکند.
حمید فروتن، سخنگوی این انجمن در گفتوگو با ایسنا درباره عکاسی جنگ و شرایط عکاسان خبری که این روزها مشغول عکسبرداری از مناطق جنگزده در کشورمان هستند، میگوید: متاسفانه عکاسی خبری در جنگ و بحرانها، هنوز به رسمیت شناخته نشده است. عکاسی در شرایط جنگی بهصورت رسمی و حرفهای به رسمیت شناخته نشده است.
او در ادامه با بیان اینکه در بسیاری از کشورهای جهان عکاسان جنگ بخشی از ساختار اطلاعرسانی در بحران محسوب میشوند، با انتقاد از نوع مواجهه با عکاسان در ایران میگوید: این در حالی است که عکاس خبری همانند نیروهای امدادی، انتظامی، آتشنشانان یا کادر درمان و …، در حال انجام وظیفه حرفهای خود است.
فروتن خاطرنشان میکند: مأموریت عکاس ثبت واقعیتها و حفظ حافظه تاریخی جامعه و اطلاعرسانی تصویری است؛ ماموریتی که بدون حضور عکاسان، بسیاری از لحظات مهم و سرنوشتساز برای همیشه از حافظه تصویری کشور حذف و به فراموشی سپرده خواهد شد.
سخنگوی انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران یکی از مشکلات جدی در این زمینه را نبود دستورالعمل روشن و مشخص برای نحوه فعالیت عکاسان خبری در شرایط بحرانی عنوان میکند و میگوید: در عمل، برخورد با عکاسان اغلب سلیقهای است و در موقعیتهای مختلف بدون وجود یک چارچوب قانونی مشخص، خود را مجاز میدانند که مانع فعالیت حرفهای عکاسان شوند. این وضعیت نهتنها کار رسانهها را مختل میکند، بلکه باعث از بین رفتن فرصت ثبت بسیاری از رویدادهای مهم میشود و مرجعیت رسانهای توسط شهروند خبرنگاران از داخل به خارج از کشور واگذار میشود.
او یادآور میشود: پس از جنگ ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل، حجم تصاویر منتشرشده از آن رویداد در مقایسه با اهمیت تاریخی آن بسیار اندک بود. در همان زمان، انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران بارها با معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بهعنوان نهاد متولی حوزه رسانه مکاتبه کرد تا سازوکار مشخصی برای عکاسی از اتفاقات پیشبینینشده و بحرانها طراحی و تدوین شود؛ سازوکاری که هم امنیت و سلامت را در نظر بگیرد و هم امکان فعالیت حرفهای عکاسان خبری را فراهم کند. با این حال، این موضوع تاکنون به نتیجه مشخصی نرسیده است.
فروتن در ادامه یادآور میشود: این در حالی است که در همان روزها بسیاری از نهادهای دولتی برای ثبت و مستندسازی وقایع آن جنگ کوتاهمدت، به تصاویر حرفهای نیاز داشتند. تماسهای متعددی با انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران برقرار شد تا عکاسان برای اطلاعرسانی صحیح و دقیق و همچنین ثبت و آرشیو این رویدادها معرفی شوند، اما به دلیل محدودیتهایی که برای حضور عکاسان در میدان ایجاد شده بود، در بسیاری از موارد امکان انجام این کار فراهم نشد.
سخنگوی انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی با بیان اینکه «بخش قابلتوجهی از عکاسان خبری ایران با اصول و قوانین عکاسی در شرایط بحران و جنگ آشنا هستندبخش قابلتوجهی از عکاسان خبری ایران با اصول و قوانین عکاسی در شرایط بحران و جنگ آشنا هستند»، میگوید: تعداد قابلتوجهی از آنها آموزشهای حرفهای دیدهاند و در صورتی که وزارت ارشاد مانند بسیاری از کشورها، پشتیبانی لازم و کافی و ابزار معرفی عکاسان حرفهای رسانهها را مانند کلاه ایمنی و جلیقه فرم مخصوص خبرنگاران و غیره، فراهم کند، این عزیزان بهتر میتوانند لحظات بحران را ثبت و ضبط کنند. هدف اصلی این عکاسان اطلاعرسانی، ثبت تاریخ و مستندسازی رویدادهایی است که برای نسلهای آینده اهمیت ویژهای خواهد داشت.
فروتن در پایان تاکید میکند: به نظر میرسد اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز به تدوین دستورالعملی شفاف و حرفهای در جهت فعالیت عکاسان خبری در شرایط بحران وجود دارد؛ دستورالعملی که حقوق، سلامت و امنیت عکاسان را تضمین کند.
59243