به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ هواداران چلسی اگر می‌خواهند مدیران باشگاه را وادار به واکنش کنند، باید خیلی فراتر از اعتراض کم‌رمق شنبه گذشته عمل کنند. تجمعی که نه فشار واقعی ایجاد کرد و نه تغییری در موضع بهداد اقبالی، چهره اصلی مدیریت باشگاه. با این حال، خود اقبالی و گروه پنج‌نفره مدیران فوتبالی چلسی باید پیش‌قدم شوند و روایت غالب درباره باشگاه‌شان را تغییر دهند.

به گزارش ورزش سه، برای درک تفاوت، کافی است اعتراضات گسترده، منسجم و بعضا تند اولتراهای استراسبورگ را پیش و پس از پیروزی ۲-۱ مقابل متز مرور کنید. هواداران افراطی باشگاه خواهرخوانده چلسی، مدتی است ۱۵ دقیقه ابتدایی بازی‌ها را در سکوت می‌گذرانند؛ خشمگین از این‌که تیم‌شان عملا به باشگاه تامین‌کننده بازیکن و حالا حتی مربی برای چلسی تبدیل شده است.

با توجه به فضای سرد استمفوردبریج در بیشتر بازی‌های این فصل، شاید اگر هواداران چلسی هم همین مسیر را بروند، کسی متوجه تفاوتی نشود. واقعیت ساده است: «چلسیِ سابق» قرار نیست به این زودی‌ها برگردد.

رومن آبراموویچ در تاریخ فوتبال انگلیس یک استثنا بود؛ فردی فوق‌ثروتمند که حاضر شد نزدیک به ۲ میلیارد پوند هزینه کند تا باشگاهی معمولی را به قدرتی جهانی تبدیل کند. او عملا دو دهه باشگاه را با منطق خودش اداره کرد، با اهداف ژئوپلیتیک شخصی و امید به بازگشت سرمایه از فروش باشگاه؛ مسیری که جنگ آن را متوقف کرد.

تنها راه خروج اقبالی، کلیرلیک و دیگر اعضای کنسرسیوم بلوکو، پیدا کردن خریداری مشابه آبراموویچ یا یک صندوق ثروت ملی مثل مالکان نیوکسل از صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان است. ولی تاد بولی و دیگر مالکان برای رسیدن به چنین نقطه‌ای، باید چلسی را هم در زمین و هم بیرون از آن به موفقیت برسانند.

شاید بعد از پایان این ماه شلوغ و جا افتادن کامل لیام روزنیور، نشانه‌هایی از تغییر دیده شود.

اقبالی آخر هفته گذشته به‌دلیل سفر کاری در آمریکا، در جایگاه همیشگی‌اش در وست‌اِستند ورزشگاه استمفوردبریج حضور نداشت و تجمع حدود ۲۰۰ هوادار معترض بیرون ورزشگاه را هم از نزدیک ندید؛ هرچند قطعا گزارش آن را دریافت کرده است. بخشی از شعارها و بنرها مستقیما اقبالی و کلیرلیک کپیتال، شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی مالک حدود ۶۱.۵ درصدی بلوکو، شرکت مادر چلسی، را هدف قرار می‌داد.

تصاویر کاریکاتوری از اقبالی و پل وینستنلی، یکی از دو مدیر ورزشی باشگاه، احتمالا برای بهداد اقبالی آزاردهنده بود. با این حال، حتی بین رهبران اعتراض هم اختلاف نظر وجود داشت؛ درباره این‌که هدف اصلی چه کسی باشد و لحن اعتراض چگونه انتخاب شود.

در فاصله شعارهای «چلسیِ خودمان را می‌خواهیم»، بی‌تفاوتی نسبت به کلیرلیک و تمجید از مالک سابق، ناگهان شعارهایی علیه انزو فرناندز، مویسس کایسدو و استوائو هم شنیده شد؛ بازیکنانی که همگی در دوره مدیریت فعلی و در قالب هزینه‌کرد حدود ۱.۵ میلیارد پوندی سه سال و نیم اخیر به باشگاه آمده‌اند.

۲۵۸ ۲۵۸