حرکتی سازمانیافته از سوی فرقهای خاص علیه یکهتاز میدان داستانهای آئینی
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «از بوی گل آهستهتر» عنوان چهارمین مجلد از مجموعه «حماسه سجادیه»، به قلم سیدمهدی شجاعی است که به تازگی توسط انتشارات نیستان هنر چاپ و روانه بازار کتاب شده است. شجاعی در رمان «حماسه سجادیه» درعین نقل وقایعی مستند از دوران پرآشوب زندگانی امام سجاد(ع)، مخاطب را با حقایقی آشنا میسازد که پیش از این لابهلای کتابهای تاریخی و مذهبی پنهان شده و ای بسا به طاق نسیان سپرده شده بودند.
حسین مهکام، کارگردان و فیلمنامهنویس در یادداشتی با عنوان «روشنگری درباره «حماسه سجادیه» سیدمهدی شجاعی: پاسخ به برداشتهای نادرست» در مورد تازهترین اثر مهدی شجاعی چنین نوشت: «چندی پیش متنی در نقد رمان ارجمند «حماسه سجادیه» نوشته استاد ارجمند، جناب سیدمهدی شجاعی در فضای مجازی منتشر شد که در راستای چند نوشته دیگر درباره این کتاب ارجمند قلمداد میشود و نشان از حرکتی سازمانیافته از سوی فرقهای از به ظاهر منتقدان است.»
مهکام در مورد این نقد و نویسندگانی با طرز تفکر مشابه نویسنده آن، نوشت: «همه نقدهای مذکور، از یک دیدگاه واحد و تکساحتی رنج میبرند و نوشتارشان نیز تحت تاثیر همان نکته دیدگاهی و تفاوت فکری است و آن این است که آیا ما روایت تاریخ را با افق انقلابیگری به مفهوم هماره دستبهشمشیر بردن مینگریم یا خیر؟ و یا معتقدیم هر امام معصومی در دوره خود به وظیفه خود عمل کرده است و از آنجا که هر یک از ایشان در زمره نوری واحد هستند، پس اگر یکی به جای دیگری در زمانه او میزیست نیز چنان میکرد که آن امام انجام میداد؟»
او گفت «این تفاوت دیدگاه»، «بیش از چهل سال است که گریبان دیدگاههای ادبی فوق را در میان برخی اصحاب قلم» گرفته است و در توضیح «تفاوت دیدگاه» نوشت: «اینکه همه جریانهای تاریخی و به ویژه عاشورای حضرت اباعبدالله را با عنوان کلمه قیام به مفهوم نزدیکترین تصویری که به ذهن مخاطب میرسد یعنی برخاستن ظاهری با شمشیر تعبیر کردهاند و قبل و بعد عاشورا را نیز فقط و فقط با تعابیر و حوزه واژگانی انقلاب به مفهوم اصالت شمشیر زدن در هر زمانهای بیتوجه به شئون زمانه برساختهاند. این، از اساس در نگره اصلی خلاف افق دیدی است که در کتاب ارجمند حماسه سجادیه در منظر جناب استاد شجاعی بوده است. جناب سید مهدی شجاعی در همه این چهار دهه، در مدل دوم این منظر تاریخی نگریسته و نگاشتهاند. اینکه هر امامی در هر دورهای وظیفهای محول و منوط به زمانه خویش داشته است و اصل و اساس مشترک میان همه ایشان، عدل و اخلاق و حفظ شان خلق خدا به عنوان عیال الله بوده است.»
مهکام این بخش از نوشتهاش را اینطور کامل کرد: «بنابراین، رفتار هر یک از ایشان (امامان معصوم) عمل به وظیفه الهی در آن دوره خاص بوده است. امروز نیز که دوران حضرت ولی عصر است، دورانی منحصر به ایشان و طبیعتاً پیچیدهتر از هر دوران دیگری است. اساساً هم نفس دوران غیبت، این تفاوت مناظر را ایجاد میکند. اما دشواری امر در این است که آدمهای آن جریان خاص علاقهای ندارند که دیگران در شاکله دیگری از رفتار به سر برند و جهان را گونهای دیگر ببینند.»
متن کامل این یادداشت را اینجا بخوانید.
۲۴۲۲۴۳