به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اگر اخیراً حس کرده‌اید فضای اطرف پر از اضطراب و آشفتگی نسل هزاره‌هاست، احتمالاً دلیلش این است که سریال فرندز قرار است در پایان این ماه پلتفرم نتفلیکس را ترک کند. و، خواننده عزیز، طرفداران اصلاً حال خوشی ندارند.

یکی از تماشاگران در واکنش به این خبر توییت کرد: «واقعا عصبانی‌ام.»
دیگری نوشت: «اشتراک نتفلیکس‌مو لغو می‌کنم.»
سومی هم که همزمان توانسته بود حال‌وهوای عمومی را توصیف کند و در عین حال کمی واقع‌بینی را حفظ کند، نوشت: «گمشین بیرون، فرندز داره از نتفلیکس بریتانیا حذف می‌شه، خب من چی بذارم برای ریلکس کردن؟! این سریالیه که از بچگی باهاش خوابم می‌برد. یعنی چی داره حذف می‌شه؟ نه، متأسفم ولی نه!»

متأسفانه خبر درست است. در ۳۰ دسامبر، فرندز نتفلیکس را ترک می‌کند؛ سریالی که از سال ۲۰۱۵ روی این پلتفرم در حال پخش بوده. البته این موضوع نباید تعجب‌آور باشد، چون مجموعه‌ها معمولاً بین سرویس‌های مختلف جابه‌جا می‌شوند. چند سال پیش قصد داشتم دوباره «مرد دیوانه» را تماشا کنم، اما این کار تبدیل شد به یک بازی «تعقیب و گریز» لوکس؛ یک روز در اسکای بود، روز بعد نتفلیکس و سپس معلوم نبود کجا. این بخشی از واقعیت دنیای مدرن است.

اما اینکه دقیقاً «فرندز» _از بین همه سریال‌ها _باعث شده مردم از کوره در بروند، چیزهای زیادی درباره تلویزیون در سال ۲۰۲۵ می‌گوید. اول اینکه فرندز اصلاً پیر نمی‌شود. قسمت آخر آن ۲۱ سال پیش پخش شده، اما با وجود همه‌چیز_تغییر سلیقه‌ها، نوشتارهای تازه‌تر، انتخاب‌های بیشتر_ هنوز آن‌قدر محبوب است که نشریه ایندیپندنت اخیراً آن را «بیشترین‌بار تماشاشده‌ترین سریال نتفلیکس» نامید.

این یعنی سریال ارزش بسیار بالایی دارد. در سال ۲۰۱۸، نتفلیکس مجبور شد برای حفظ این سریال در آرشیو جهانی‌اش دوباره مذاکره کند و ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار بپردازد؛ آن هم برای یک قرارداد یک‌ساله. البته برای همه طرف‌ها معامله خوبی بود؛ حتی در رقم بالاتر هم این مبلغ کمتر از ۱ درصد درآمد نتفلیکس در آن سال بود و «فرندز» تبدیل شد به پربیننده‌ترین برنامه تمام سرویس‌های استریم در بریتانیا.

اما حالا در دوران «جنگ پلتفرم‌های استریم» زندگی می‌کنیم؛ دورانی که در آن سرویس‌ها برای جذب هر مشترک می‌جنگند. و همین دلیل اصلی خروج «فرندز» از نتفلیکس است. فرندز محصول کمپانی برادران وارنر است. این شرکت قرار است برای اولین بار سرویس اچ بی او مکس را در بریتانیا راه‌اندازی کند. و احتمالاً هیچ سریالی مثل «فرندز» نمی‌تواند مشترک جذب کند. بنابراین، از منظر تجاری، کاملاً منطقی است که اچ بی او مکس این سریال را به پلتفرم خودش منتقل کند.

فارغ از جنبه اقتصادی، این جنجال نکته دیگری هم درباره نحوه تماشای تلویزیون توسط مردم آشکار می‌کند. خواهید دید که تقریباً هیچ‌کدام از هواداران به این دلیل ناراحت نیستند که فرندز «سریال خوبی» است؛ بلکه دلخورند چون روتین روزمره‌شان مختل شده است. برای آنها «فرندز» مثل صدای پس‌زمینه آرامش‌بخشی است که هنگام انجام کارهای دیگر روشن می‌کنند. کافی است کمی در فضای ایکس (توییتر سابق) بچرخید؛ مردم می‌نویسند که فرندز را هنگام غذا خوردن، درس خواندن یا کارهای خانه تماشا می‌کنند. برای مدیریت ای دی اچ دی استفاده‌اش می‌کنند. برای خواب بهتر روشنش می‌کنند.

و این منطقی است، چون یکی از ویژگی‌های عجیب فرندز همیشه کارآمدی حیرت‌انگیزش بوده. این سریال هیچ‌وقت ریسک نمی‌کرد یا ساختارشکنی نداشت. فقط شش شخصیت جذاب که بی‌وقفه و با یک ریتم مشخص شوخی می‌کردند. صدای خنده تماشاگران. چند دقیقه یک بار موسیقی بین‌سکانس‌ها. یک الگو، یک ریتم آرام‌بخش که می‌شود مثل ساعت بدن به آن عادت کرد.

اما خب، این اتفاق قبلاً هم افتاده. شاید به یاد داشته باشید که سال‌ها «فرندز» از ستون‌های اصلی پخش شبکه ای چهار بود و تقریباً به‌طور دائم پخش می‌شد. وقتی در ۲۰۱۱ فرندز از ای چهار رفت، موج مشابهی از اعتراض به وجود آمد. مردم در فروم‌ها می‌نوشتند: «ای چهار مُرد!» یا «کانال ۴ همه پل‌هاشو خراب کرده؟» حتی یک طومار آنلاین برای جلوگیری از انتقال آن به کمدی سنترال ایجاد شد. نویسنده طومار نوشته بود: «کاملاً منزجرم، واقعاً خیلی زیاد!» و البته در یک حرکت کاملاً متعلق به سال ۲۰۱۱، این طومار فقط ۸۱ امضا جمع کرد.

نکته این است «فرندز» جا به جا شد. طرفداران دوباره پیدایش کردند. حالا هم چون از نتفلیکس می‌رود، قرار نیست دنیا تمام شود. ضمن اینکه در دوران ادغام‌های گسترده رسانه‌ای زندگی می‌کنیم؛ ماه گذشته نتفلیکس پیشنهاد خرید بخش استریم براداران وارنر را ارائه داده است. اگر این اتفاق بیفتد، احتمالاً تا کریسمس دوباره مالک فرندز خواهد شد.

منبع: گاردین 

۵۹۵۹