ایمان گودرزی؛ در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران خودش را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده می‌کند و شمارش معکوس برای شروع این رقابت‌ها به اوج رسیده، خبر مصدومیت شدید علی قلی‌زاده به یکی از نگران‌کننده‌ترین اتفاقات روزهای اخیر فوتبال ایران تبدیل شده است. وینگر تکنیکی لخ پوزنان که در ماه‌های گذشته یکی از آماده‌ترین لژیونرهای ایرانی بود، حالا با مصدومیتی روبه‌رو شده که می‌تواند رویای حضورش در بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبالی جهان را نابود کند.

سقوط در بدترین زمان ممکن

قلی‌زاده در جریان دیدار تیمش مقابل موتور لوبلین و در همان دقایق ابتدایی مسابقه، در صحنه‌ای بدون برخورد مستقیم با بازیکن حریف، هنگام فرود دچار آسیب‌دیدگی از ناحیه زانو شد. شدت درد به حدی بود که او نتوانست به بازی ادامه دهد و با برانکارد از زمین خارج شد. تصاویر منتشرشده از این صحنه به‌وضوح نشان می‌داد که وضعیت او جدی‌تر از یک مصدومیت معمولی است. پس از این اتفاق، گمانه‌زنی‌های اولیه درباره جابه‌جایی کشکک زانو مطرح شد، اما حالا با اعلام رسمی باشگاه لخ پوزنان، مشخص شده که این بازیکن دچار پارگی رباط صلیبی شده؛ مصدومیتی که معمولاً چندین ماه دوری از میادین را به دنبال دارد و عملاً شانس حضور در جام جهانی را از بین می‌برد.

مصدومیت قلی‌زاده تنها نگرانی کادرفنی تیم ملی نیست. در روزهایی که صحبت از آمادگی نهایی و انتخاب ترکیب اصلی برای جام جهانی مطرح است، خبر آسیب‌دیدگی علیرضا جهانبخش هم شرایط را پیچیده‌تر کرده است. دو بازیکن کلیدی در فاز تهاجمی تیم ملی حالا در شرایطی نامشخص قرار دارند و حتی اگر به جام جهانی برسند، بعید است با آمادگی کامل در اختیار کادرفنی باشند.

این وضعیت، برنامه‌های تاکتیکی تیم ملی را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ چرا که قلی‌زاده با سرعت، تکنیک و توانایی خلق موقعیت، یکی از مهره‌های مهم در سیستم هجومی محسوب می‌شد و غیبت احتمالی او می‌تواند خلأ بزرگی ایجاد کند.

تاریخ تکرار می‌شود؟

مصدومیت‌های بدموقع پیش از جام جهانی، اتفاق تازه‌ای در فوتبال ایران نیست. در طول تاریخ حضور ایران در این رقابت‌ها، همواره بازیکنانی بوده‌اند که درست در آستانه این تورنمنت بزرگ، فرصت حضور را از دست داده‌اند.

در جام جهانی ۱۹۷۸، رضا عادلخانی با یک حادثه عجیب از این رقابت‌ها جا ماند و غلامحسین مظلومی نیز به دلیل مصدومیت نتوانست تیم ملی را همراهی کند. در سال ۱۹۹۸، رضا شاهرودی که یکی از مهره‌های کلیدی تیم بود، در تمرینات مصدوم شد و جام جهانی را از دست داد.

در جام جهانی ۲۰۰۶ هم ستار زارع، مجتبی جباری و علیرضا نیکبخت‌واحدی از جمله بازیکنانی بودند که به دلیل مصدومیت از این رقابت‌ها بازماندند. در سال ۲۰۱۴، هاشم بیک‌زاده با وجود حضور در لیست نهایی، به دلیل مصدومیت نتوانست برای تیم ملی بازی کند.

در جام جهانی ۲۰۱۸ نیز علی قلی‌زاده یکی از بازیکنانی بود که به دلیل مصدومیت از لیست نهایی کنار گذاشته شد؛ اتفاقی که حالا به شکلی تلخ‌تر در حال تکرار است. در سال ۲۰۲۲ هم اللهیار صیادمنش  به همین سرنوشت دچار شد.

جام جهانی در سایه نگرانی

با توجه به فاصله کوتاه تا شروع جام جهانی، حالا کادر پزشکی تیم ملی در تلاش است تا وضعیت مصدومان را به‌طور دقیق بررسی کند. اما واقعیت این است که پارگی رباط صلیبی، مصدومیتی نیست که در مدت کوتاه درمان شود و بازگشت به شرایط مسابقه‌ای پس از آن، نیازمند زمان طولانی است. در چنین شرایطی، کادرفنی تیم ملی باید به‌سرعت به فکر گزینه‌های جایگزین باشد. بازیکنانی که بتوانند در پست قلی‌زاده بازی کنند و از نظر فنی و ذهنی آماده حضور در چنین سطحی باشند، حالا اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند.

257 251