به گزارش خبرآنلاین، به نقل از ایسنا،  پس از تشخیص سرطان، تغییرات زیادی می‌تواند رخ دهد. این خبر ممکن است باعث پریشانی، اضطراب یا افسردگی شود که با موجی از محاسبات مجدد از سوی بیمارانی که ناگهان زندگی را از زاویه دیگری می‌بینند، همراه می‌شود.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که این خبر همچنین ممکن است چیزی غیرمنتظره‌تر را تغییر دهد. در سال‌های پس از تشخیص سرطان، احتمال محکومیت افراد به جرم، از جمله افرادی که سابقه کیفری ندارند، به طور قابل توجهی بیشتر است.

این مانند همان داستانی است که در سریال آمریکایی مشهور «برکینگ بد»(Breaking Bad) دیدیم. «برکینگ بد»یک سریال تلویزیونی درباره یک معلم شیمی دبیرستان با یک زندگی عادی و آرام بود که مبتلا به سرطان تشخیص داده شد و همین اتفاق، او را به سمت جرم و جنایت سوق داد.

با این حال، اکثر بیماران مبتلا به سرطان که این تأثیر را تجربه می‌کنند، به اندازه شخصیت آن سریال که «والتر وایت»(Walter White) نام داشت، بی‌رحم نمی‌شوند. طبق این مطالعه، محکومیت‌های آنها معمولاً منعکس کننده تخلفاتی مانند دزدی از مغازه‌ها یا حمل مواد مخدر است.

با این حال، این تخلفات هنوز هم می‌توانند مشکل‌ساز باشند. با توجه به پیامدهای بالقوه برای بیماران محکوم، خانواده‌های آنها و قربانیان، ارزش دارد که عمیق‌تر بررسی شود تا بفهمیم آیا سرطان واقعاً پشت این الگو است و اگر چنین است، چرا؟

برای انجام این کار، تیمی از اقتصاددانان داده‌های چندین دفتر ثبت اداری در دانمارک را با هم ترکیب کردند و مجموعه داده‌های گسترده‌ای را شامل جمعیت‌شناسی، کار، تحصیلات، درآمد، ثروت، سلامت و سابقه کیفری ایجاد کردند.

آنها بر روی ۳۶۸ هزار و ۳۱۷ نفر که بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸ به سرطان مبتلا شده بودند، تمرکز کردند و با پیوند دادن داده‌های سلامت و سوابق کیفری توانستند رفتار بیماران را با گروه کنترلی که سرطان در آنها تشخیص داده نشده بود، مقایسه کنند.

این مطالعه نشان داد که در ابتدا، بیماران مبتلا به سرطان تازه تشخیص داده شده، هیچ نشانه‌ای از جرم و جنایت نشان نمی‌دهند. میزان جرم و جنایت در واقع در سال اول پس از تشخیص کاهش می‌یابد که با توجه به اینکه بسیاری از این بیماران تحت درمان‌های فشرده مانند پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی هستند، قابل قبول است.

محققان می‌گویند: دلیل اصلی این کاهش اولیه، شهودی است. تحت درمان سرطان قرار گرفتن از نظر جسمی طاقت‌فرسا است و این بیماران را مجبور می‌کند برای مدت طولانی به بیمارستان مراجعه کنند یا در آنجا بمانند.

با این حال، دو سال پس از تشخیص، داستان تغییر می‌کند. احتمال محکومیت کیفری بیماران از میزان پایه قبل از تشخیص سرطان آنها بالاتر می‌رود و از نظر آماری معنی‌دار می‌شود.

این اثر تا پنج سال پس از تشخیص همچنان رو به افزایش است و سپس برای پنج سال دیگر در سطوح بالا تثبیت می‌شود.

این مطالعه نشان داد که در مجموع، بیماران پس از تشخیص سرطان، ۱۴ درصد بیشتر احتمال دارد که به جرمی محکوم شوند.

محققان فراتر از نشان دادن این همبستگی، به دنبال درک این موضوع بودند که چرا تشخیص سرطان می‌تواند افراد را وادار به قانون‌شکنی کند. آنها چندین مکانیسم احتمالی را بررسی کردند که با مسائل اقتصادی شروع شد.

محققان خاطرنشان می‌کنند که همه بیماران در این مطالعه دارای بیمه درمانی بودند که در دانمارک جهانی است و نشان می‌دهد کسانی که به جرم روی آورده‌اند، انگیزه‌شان صورتحساب‌های پزشکی پرداخت نشده نبوده است.

با این حال، درمان سرطان هزینه مالی زیادی دارد. نویسندگان گزارش می‌دهند که احتمال اشتغال بیماران در سالی که مبتلا به این بیماری تشخیص داده می‌شوند، ۱.۵ درصد کاهش می‌یابد و حتی کسانی که شاغل هستند، تمایل دارند ساعات کمتری کار کنند و درآمد کمتری داشته باشند.

محققان می‌گویند: ما نشان دادیم افرادی که قوی‌ترین رابطه میان جرم و سرطان را دارند، تمایل دارند بیشترین کاهش درآمد کل را نیز تجربه کنند.

با این حال، این مطالعه علاوه بر افزایش جرایم اقتصادی و ملکی، افزایش قابل توجهی در جرایم غیراقتصادی مانند جرایم خشونت‌آمیز را نیز نشان داد که به عوامل دیگری اشاره دارد.

محققان همچنین احتمال بقای بیماران را در نظر گرفتند، زیرا احتمال مرگ زودهنگام می‌تواند مانع از عواقب بلندمدت مانند حبس شود.

آنها بیماران را بر اساس احتمال بقای پنج ساله که از نوع سرطان و ویژگی‌های بیمار مانند سن، جنسیت و وضعیت تأهل تخمین زده شده بود، به زیرمجموعه‌هایی گروه‌بندی کردند.

ارتباط بین سرطان و جرم و جنایت برای بیمارانی که احتمال بقای پنج ساله آنها در طول سالی که تشخیص داده شدند، به شدت کاهش یافت، قوی‌تر بود.

سیاست‌های رفاهی می‌تواند این اثر را کاهش دهد. نویسندگان این مطالعه با بهره‌برداری از تغییرات ناشی از اصلاحات شهرداری دانمارک در سال ۲۰۰۷ دریافتند که افزایش جرم و جنایت ناشی از سرطان در مکان‌هایی که حمایت اجتماعی کاهش یافته بود، بیشتر بود.

بیماران مبتلا به سرطان باید به سازگاری با شرایط جدید و اغلب ناخواسته ادامه دهند. بسیاری از آنها به دنبال حمایت از جانب عزیزان خود هستند یا بر روی اقداماتی برای تقویت سلامت خود، مانند ورزش و تحقیق در مورد گزینه‌های درمانی تمرکز می‌کنند.

اگر این ارتباط در کشورهای دیگر نیز وجود داشته باشد، می‌تواند به نوع جدیدی از شکاف حمایتی اشاره داشته باشد.

محققان می‌افزایند: نتایج ما نشان می‌دهد سیاست‌هایی که به پیامدهای اقتصادی شوک‌های سلامت می‌پردازند، در کاهش تأثیر ناشی از آن بر جرم و جنایت مهم هستند.

5858