بچه غول گرسنه چگونه سیر میشود؟
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ اکنون بیستونهمین روز اردوی نروژ است؛ یعنی چهار وعده غذایی در روز برای ۶۱ نفر. با اضافه شدن رئیس فدراسیون فوتبال نروژ و دیگر مدیران، تعداد افرادی که باید تغذیه شوند به حدود ۷۰ نفر میرسد.
پس از قطعی شدن صعود به مرحله یکشانزدهم نهایی و تقابل با ساحل عاج در روز سهشنبه، نروژیها رؤیای حضور در فینال ۱۹ ژوئیه را در سر دارند. اگر این اتفاق رخ دهد، مجموع مدت حضورشان در جام جهانی به ۵۴ روز و تعداد وعدههای غذایی آمادهشده به ۲۱۶ وعده خواهد رسید.
با این حال، خبری از خریدهای اضطراری از سوپرمارکتهای آمریکا نیست. اسکاندیناویاییها از همان ابتدا با حجم زیادی مواد غذایی راهی ایالات متحده شدند.
آرون اسپلند، سرآشپز اصلی تیم ملی نروژ، گفت:
«تقریباً ۳۰۰ کیلوگرم ماهی سالمون، قزلآلای قطبی، هالیبوت و قزلآلا از نروژ با خودمان آوردیم. همچنین ۱۰۰ کیلوگرم پنیر یارلزبرگ و ۸۰ کیلوگرم پنیر قهوهای سنتی نروژی همراه داشتیم.»
حالا که نروژ به مرحله حذفی رسیده، قرار است محموله تازهای از ماهی نروژی نیز برای تیم ارسال شود.
باقیمانده مواد غذایی نیز قرار است روز یکشنبه از اردوی اصلی تیم در گرینزبورو، ایالت کارولینای شمالی، با یک پرواز چهار ساعته به دالاس منتقل شود. برای حفظ کیفیت مواد غذایی، فریزرهای ویژهای همراه محموله خواهند بود که دمای ماهی و گوشت را بین منفی ۴ تا منفی ۱۵ درجه سانتیگراد حفظ میکنند.
دلیل اصرار نروژیها بر استفاده از محصولات داخلی کاملاً روشن است. ماهی سالمون نروژی به «واگیوی اقیانوس» شهرت دارد. ماهها برای نحوه تأمین محمولههای تازه در آمریکا برنامهریزی شده و از آنجا که نروژ دومین صادرکننده بزرگ غذاهای دریایی جهان است و این صنعت حدود ۱۰ درصد اقتصاد کشور را تشکیل میدهد، تدارکات با مشکلی مواجه نشده است.
آرون اسپلند میگوید:
«ارتباطات بسیار خوبی داریم. نروژ هر روز غذاهای دریایی را به سراسر جهان صادر میکند، بنابراین افرادی را میشناسیم که مطمئن شوند محمولهها دقیقاً همانطور که میخواهیم ارسال شوند. این موضوع هرگز برای ما دردسر بزرگی نبوده است. در کنار آن، از غذاهای دریایی تازه محلی هم استفاده میکنیم. زمان زیادی صرف کردهایم تا مطمئن شویم بهترین مواد اولیه را در اختیار داریم، چون بازیکنان دوست دارند رژیم غذایی سالم و پاکیزهای داشته باشند.»
اسپلند، ایریک توفته و کریستین کارلسون سه سرآشپزی هستند که مسئول تغذیه تیم ملی نروژ در مسیر رؤیای جام جهانی و البته سیر نگه داشتن ارلینگ هالند هستند.
این نخستین تجربه اسپلند و توفته در کنار یک تیم فوتبال است. اسپلند در سال ۲۰۲۲ مدال طلای مسابقات جهانی سرآشپزان جوان را برای نروژ به دست آورد و توفته نیز سابقه کار در چند رستوران ستارهدار میشلن را در کارنامه دارد.
با این حال، کارلسون از همه باتجربهتر است و بهخوبی با سلیقه بازیکنان تیم ملی آشناست. او از پاییز ۱۹۹۸ عضو کادر تیم ملی نروژ بوده و تنها چند ماه پس از جام جهانی همان سال به این مجموعه اضافه شد. کارلسون در سال ۱۹۹۶ از فنلاند به نروژ آمد و اقامت ششماههای که برای خود تصور میکرد، به یک عمر تبدیل شد.
او هرگز فکر نمیکرد نخستین جام جهانیاش اینقدر طولانی شود و همچنین انتظار نداشت بازیکنان تا این اندازه نسبت به تغذیه خود حساس باشند.
کارلسون میگوید:
«قبلاً همه میگفتند یک همبرگر یا پیتزا به من بدهید، همین کافی است. اما حالا همه میدانند بدنشان ابزار کارشان است و باید از آن مراقبت کنند.»
فردریک آئورسنس، هافبک بنفیکا، یکی از بازیکنانی است که توجه ویژهای به تغذیه دارد.
ایریک توفته با خنده میگوید:
«او همه چیز را میداند؛ فقط از ما سؤال میپرسد تا مطمئن شود خودش درست فکر میکند.»
او سپس به پاتریک برگ اشاره میکند:
«پاتریک هم به غذا و منشأ مواد غذایی علاقه زیادی دارد. رژیم بسیار سختگیرانهای را دنبال میکند. فهمیده اگر بعضی مواد غذایی را مصرف کند، بدنش بهترین عملکرد را دارد و به همین دلیل همان برنامه را ادامه میدهد. او از گلوتن و لاکتوز پرهیز میکند.»
257 251