مرتضی رضایی؛ در یکی – دو روز گذشته اخباری از این دست را احتمالا بسیار شنیده اید؛ از حضور در جام جهانی انصراف می دهم.

نه ورزشکاران، بلکه اعضای هیات رییسه فدراسیون! یکی گفته بهتر است در ایران بماند و کارهای فوتبال را رتق و فتق کند تا فصل آینده فوتبال ایران آسیب نبیند و دیگری هم کارهای شخصی و عدم نیازش در این سفر را بهانه کرده.

یکی دیگر از دوستان هم گفته که:« خب نیازی به حضور من در این سفر نبود،به همین دلیل در نامه ای رسمی به تاج، انصراف خودم از این سفر را اعلام کردم.»

دمتان گرم! که در این شرایط سخت کشور و در وضعیتی که خیلی ها نان شب ندارند بخورند بار اضافه روی دوش فدراسیون فوتبال نگذاشتید و اجازه دادید تا پول ها و دلارهایی که قرار بود در این سفر خرج شود در ایران باقی بماند.

این یک کار خوب و عامه پسند است که بدون شک بازخورد زیادی در افکار عمومی دارد و شاید مورد ستایش مردم هم قرار بگیرد:«دم شان گرم که نرفتند.دیدید چقدر مسئولیت پذیر هستند و وقتی دیدند که حضورشان بی فایده است، قید سفر به آمریکا را زدند؟»

ما هم یک بار دیگر تحسین می کنیم و تشکر برای اینکه وضعیت موجود را درک کردید و خودتان انصراف دادید، فقط یک سوال می پرسم که اگر دوست داشتید در همان رسانه هایی که خبر انصراف تان را کار کردند منتشر کنید؛ اگر از دادن ویزا توسط کشور آمریکا مطمئن بودید آیا باز هم از این انصراف ها در کار بود یا نه؟ این سوال خیلی ساده و شفاف است و مثل همین انصرافی که دادید دوست دارم صادقانه پاسخش را بدهید.دوستان، آقایان، رفقا! روغن ریخته را نذر امام زاده نکنید، چون تا جایی که ما می دانیم سخت گیری های آمریکا،باعث شده تا تیم ملی مهمان مکزیکی ها باشد و احتمالا با ویزای ساعتی به این کشور رفت و آمد کند.از طرفی در بسیاری از خبرها هم آمده که به غیر از ملی پوشان و کادر فنی، به سختی به افراد همراه و حتی رسانه ها ویزا بدهند و همین مشکلات را چند برابر کرده است.

دوستان هیات رییسه، ما انصراف شما را باور کردیم اما امیدواریم شما هم به این نقطه از زندگی برسید که گاهی ممکن است یک نفر، فقط یک نفر در ایران پیش خودش بگوید:«ای ساده لوح!»

251 251