به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از برنا، داستان کوتاه مثل دریچه ای است که به روی زندگی شخصیت های داستان، برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ به اتفاقاتی که در حال وقوع است نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد.

در داستان کوتاه تعداد شخصیت‌ها محدود است. فضای کافی برای تجزیه و تحلیل‌های مفصل و پرداختن به امور جزئی در تکامل شخصیت‌ها وجود ندارد و معمولاً نمی‌توان در آن تحول و تکامل دقیق اوضاع و احوال اجتماعی را بررسی کرد. حادثه اصلی به نحوی انتخاب می‌شود که هر چه بیشتر شخصیت قهرمان را تبیین کند و حوادث فرعی باید همه در جهت کمک به این وضع باشند. البته بسیاری از داستان‌های کوتاه خوب هم هست که در آن این قوانین رعایت نشده است.

داستان کوتاه ممکن است خیلی کوتاه باشد و مثلاً حدود ۵۰۰ کلمه بیشتر نداشته باشد. در داستان کوتاه شخصیت قبلاً تکوین یافته است و پیش چشم خواننده منتظر، در گیرودار کاری است که به اوج و لحظه حساس و بحرانی خود رسیده یا در جریان کاری است که قبلاً وقوع یافته، اما به نتیجه نرسیده است. پس می‌توان گفت که داستان کوتاه اثری است کوتاه که در آن نویسنده به یاری یک طرح منظم شخصیت اصلی را در یک واقعه اصلی نشان می‌دهد، و این آثار بر روی هم تأثیرِ واحدی را القا می‌کند.

تاریخ داستان‌نویسی به کمتر از چهار قرن پیش می‌رسد. رمان‌نویسی به شیوه کلاسیک و امروزی آن اوایل قرن هفدهم و با رمان معروف دن کیشوت اثر میگل د سروانتس متولد شد. داستان کوتاه گذشتهٔ کوتاه‌تری نسبت به رمان‌نویسی دارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم خلق شدند. با این حال رد پای داستان کوتاه را دیرتر هم می‌توان یافت: قرن چهاردهم میلادی و در دکامرون اثر جووانی بوکاچیو و نیز حکایت‌های کنتربری نوشته جفری چاوسر. در ایران و در قرن هفتم هجری هم اگرچه حکایات گلستان سعدی از جهت کوتاهی و وحدت موضوع به آنچه که امروزه به آن داستان کوتاه می‌گویند کم شباهت نیست، اما این قصه‌ها و حکایات با همه اهمیت و اعتبارشان به دلیل عدم شخصیت پردازی نمی‌توانند داستان کوتاه به مفهوم امروزی آن تلقی شوند.

خواندن داستان های کوتاه هم مانند هر نوع کتاب دیگری طرفداران خود را دارد. از این رو ، در این گزارش به مواردی از برترین های داستان کوتاه اشاره می شود.

کتاب داستان‌های کوتاه کافکا

مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نوشته‌ی یکی از بزرگترین نویسندگان اروپا، فرانتس کافکا است که اولین بار در سال ۱۹۴۶ به چاپ رسید. کافکا در داستان‌های کوتاه عمیق و اسرارامیز خود، بینشی وهم آلود از جهانی را ارائه می‌کند که افراد در آن با احساس گناه، بیگانگی و اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنند و در جست و جویی بی ثمر برای رسیدن به سعادتمندی هستند.

کتاب بهترین داستان‌های کوتاه آنتون چخوف

کتاب بیست داستان کوتاه، مجموعه‌ای ارزشمند از این نویسنده‌ی بزرگ است که با داستان‌هایی به یاد ماندنی و تأثیرگذار، نشان دهنده‌ی قدرت والای هنر در شگفت زده کردن و تغییر دادن مخاطبین است. نثر چخوف، ضرب‌آهنگ و نوای منحصر به فردی دارد و مخاطب را در دنیای بعضاً تاریک و به شدت قابل باور داستان غرق می‌کند.

کتاب حلقه سرخ و پنج داستان دیگر

مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نوشته‌ی آرتور کانن دویل است که اولین بار در سال ۱۹۱۱ به چاپ رسید. خانم وارن به خاطر نگرانی درباره‌ی یکی از مستأجرانش، به شرلوک هولمز مراجعه می‌کند. این مستأجر، مردی جوان است که قبل از ترک خانه، کرایه‌ی پانزده روز را از پیش حساب کرد و در ساعات انتهایی شب به خانه بازگشت، اما از آن زمان، کسی او را ندیده است.

کتاب کلیسای جامع

مجموعه‌داستانی نوشته‌ی ریموند کارور داستان‌نویس، شاعر و منتقد برجسته‌ی آمریکایی است. پس از ارنست همینگوی نویسنده‌های کمی در آمریکا هستند که توانسته باشند تاثیر و نفوذ گسترده‌ای اندازه‌ی ریموند کارور داشته باشند. داستان‌های کارور و همینگوی ویژگی‌های مشترک بسیاری داشتند. هر دو بر اهمیت موجز نوشتن تاکید داشتند و از داستان‌های پرگو بیزار بودند. داستان‌های هر دو به موقعیت‌های زندگی روزمره و پیش‌پاافتاده توجه می‌کند و از دل روزمرگی‌ها و یک‌دستی‌ها مفاهیم بزرگ و درخشان بیرون می‌کشد. از کارور سه مجموعه‌داستان و سه مجموعه‌شعر به‌جا مانده است. او در داستان‌هایش به جامعه‌ی آمریکایی می‌پردازد. شخصیت‌های داستان‌های او هر کدام به‌نوعی درمانده‌اند و با مشکلی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. پس‌زمینه‌ی داستان‌های کارور جامعه‌ی آمریکایی را به رخ می‌کشد که دچار درماندگی و استیصال است. «کلیسای جامع» نمونه‌ی درخشانی از داستان‌های کارور است. در این داستان راوی به خواننده می‌گوید که زنش، آدمی که پیش از آن‌که با او ازدواج کند برای خود زندگی و تجربه‌های بسیار داشته، از کارفرمای قبلی‌اش دعوت کرده چند روزی به خانه‌ی آنها بیاید. اما راوی مشکلی دارد. کارفرما نابینا است و چند هفته است زنش را از دست داده. همسر راوی معتقد است آنها باید میزبان خوبی برای او باشند و اسباب راحتی‌اش را فراهم کنند. راوی با کارفرما مشکل دارد و نمی‌تواند صمیمیت و نزدیکی‌اش را با همسرش بپذیرد.

کتاب یکشنبه بعد از روز مادر

مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه نوشته‌ی «ادوارد پی. جونز» است که اولین بار در سال ۱۹۹۲ انتشار یافت. «جونز» مخاطبین خود را به درون زندگی مردان و زنانی آفریقایی-آمریکایی می‌برد که به شکل پیوسته در تلاش هستند تا با تهدیدهای مختلف رو به رو شوند و احساسی از امید را در خود زنده نگه دارند. از دختری که از کبوترها نگهداری می‌کند، تا زنی که در میانه‌ی شب به واسطه‌ی تماسی تلفنی از خواب بیدار می‌شود و به سفری به گذشته‌ی خود می‌رود، شخصیت‌های این داستان‌ها با محدودیت‌های سرنوشت و زندگی خود مواجه می‌شوند تا با فقدان خانواده، دوستان، خاطرات، و در نهایت خودشان کنار آیند.

۲۴۲۲۴۳