باشگاه‌های ورزشی کشور این روزها در شرایطی به فعالیت ادامه می‌دهند که فشارهای اقتصادی، نبود حمایت‌های عملی و تداوم محدودیت‌ها، آن‌ها را به مرز تعطیلی کشانده است؛ وضعیتی که می‌تواند به از دست رفتن گسترده فرصت‌های شغلی در این حوزه منجر شود.

باشگاه‌ها فقط محل تمرین نیستند

باشگاه‌های ورزشی صرفاً یک فضای تمرینی نیستند، بلکه بنگاه‌های اقتصادی سلامت‌محور به شمار می‌روند که صدها هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده‌اند. با این حال، در شرایطی که این مجموعه‌ها بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارند، عملاً هیچ پشتوانه‌ای برای ادامه فعالیت آن‌ها دیده نمی‌شود.

تأمین اجتماعی در بزنگاه غایب است

باشگاه‌ها همواره نسبت به بیمه کردن پرسنل خود متعهد بوده‌اند، اما در دوره تعطیلی‌های اجباری، نه تنها بیمه بیکاری به نیروها تعلق نگرفته، بلکه فرآیند ثبت و پیگیری نیز با اختلال جدی همراه بوده است. حتی در مواردی که درخواست ثبت شده، پرداخت‌ها با تأخیرهای چندماهه مواجه است. این یعنی در حساس‌ترین مقطع، حمایت عملاً به صفر رسیده است.

نبود تصمیم در سطح کلان

تا امروز هیچ دستورالعمل شفافی از سوی دولت یا وزارت ورزش برای حمایت از باشگاه‌ها ابلاغ نشده است. این در حالی است که در همین شرایط، برخی مالکان خصوصی با درک وضعیت، از دریافت اجاره صرف‌نظر کرده‌اند، اما در مقابل، شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی نه تنها چنین رویکردی نداشته، بلکه با وصول تعهدات و حتی اجرای ضمانت‌نامه‌ها، فشار مضاعفی را به این مجموعه‌ها تحمیل کرده است.

بیمه‌ها؛ پاسخ منفی حتی در اوج خسارت

در شرایطی که حتی خسارت‌های ناشی از بحران‌های شدید به اماکن ورزشی وارد شده، شرکت‌های بیمه به‌صورت رسمی اعلام کرده‌اند که این خسارت‌ها قابل پرداخت نیست. این یعنی باشگاه‌ها حتی در شدیدترین آسیب‌ها نیز از حداقل حمایت بیمه‌ای محروم هستند.

نظام بانکی در مسیر مخالف

انتظار می‌رفت شبکه بانکی حداقل با تعویق در بازپرداخت اقساط همراهی کند، اما نه تنها این اتفاق نیفتاده، بلکه در بسیاری از موارد، بانک‌ها در سررسید اقدام به برداشت مستقیم از حساب باشگاه‌ها کرده‌اند. این در حالی است که هزینه ایجاد هر شغل در سال‌های اخیر به حدود یک میلیارد تومان رسیده و از بین رفتن این مشاغل، هزینه‌های سنگینی را در آینده به کشور تحمیل خواهد کرد.

یک راهکار فوری؛ جلوگیری از بیکاری با یک تصمیم ساده

اگر امروز به ازای هر ۱۰ نفر نیروی ثبت‌شده در لیست بیمه باشگاه‌ها، تنها یک وام یک میلیارد تومانی پرداخت شود، این اقدام می‌تواند به‌طور مستقیم از تعدیل همان ۱۰ نیروی کار جلوگیری کند. در واقع این مبلغ، معادل هزینه ایجاد تعداد یک شغل است اما می‌تواند به‌عنوان یک راهکار فوری، تاب‌آوری باشگاه‌ها را در این شرایط بحرانی افزایش دهد تا ۱۰ شغل حفظ شود.

تصمیمات نادرست در مدیریت شهری

در برخی موارد، قراردادهای سالانه اماکن ورزشی در سرای محله‌ها به اجاره‌های ماهانه تبدیل شده است؛ تصمیمی که نه تنها امکان اخذ مجوز را از بین می‌برد، بلکه عملاً هرگونه سرمایه‌گذاری در این فضاها را غیرممکن می‌کند.

مطالبات مشخص صنف باشگاهداران

* اعطای تسهیلات کم‌بهره متناسب با تعداد پرسنل

* تعیین دوره تنفس حداقل ۶ ماهه برای بازپرداخت

* بازپرداخت بلندمدت حداقل ۲۴ ماهه

* بخشودگی اجاره‌ها و تمدید قراردادها

* پرداخت حقوق بیکاری نیروها توسط تأمین اجتماعی

* پوشش بیمه‌ای خسارات وارده به اماکن ورزشی

در صورت تداوم این روند و نبود تصمیمات فوری، تعطیلی تدریجی باشگاه‌های ورزشی دور از انتظار نخواهد بود. این موضوع نه تنها اشتغال گسترده‌ای را تهدید می‌کند، بلکه آثار آن در حوزه سلامت عمومی جامعه نیز قابل چشم‌پوشی نیست.

امروز زمان تصمیم‌گیری است؛ تأخیر در اقدام، هزینه‌ای چندبرابر در آینده به کشور تحمیل خواهد کرد.

257 251