به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ فوتبال ایران در تقویم خود روزهای تلخ کم ندارد، اما اول خرداد حالا به شکلی عجیب و نمادین با نام دو اسطوره بزرگ گره خورده است؛ دو چهره متفاوت، دو شخصیت کاریزماتیک و دو بازیکنی که بسیاری آنها را بهترینِ تاریخ فوتبال ایران در پست خود میدانند؛ ناصر حجازی و پرویز قلیچخانی.
خبر درگذشت پرویز قلیچخانی، کاپیتان افسانهای تیم ملی ایران، بار دیگر خاطرهای تلخ را در ذهن فوتبالدوستان زنده کرد. ستارهای که برای نسلهای مختلف، فقط یک بازیکن نبود؛ بلکه نمادی از رهبری، شخصیت و کیفیت فنی در بالاترین سطح به شمار میرفت. قلیچخانی با سه قهرمانی در جام ملتهای آسیا، حضور در المپیک و سالها درخشش در سطح اول فوتبال ایران، جایگاهی ویژه در تاریخ این ورزش به دست آورد؛ جایگاهی که بهسادگی قابل تکرار نیست.
درست در همین روز، سالها پیش فوتبال ایران یکی دیگر از ستونهای تاریخ خود را از دست داده بود؛ ناصر حجازی، اسطوره بزرگ دروازهبانی که در اول خرداد ۱۳۹۰ پس از مبارزه با بیماری درگذشت. حجازی تنها یک گلر بزرگ نبود؛ او شخصیتی تاثیرگذار، صریح و محبوب داشت و هنوز هم برای بسیاری، بهترین دروازهبان تاریخ فوتبال ایران محسوب میشود. حضورش درون دروازه، با اعتمادبهنفس و اقتداری مثالزدنی، به تیم آرامش میداد و او را به چهرهای فراتر از یک فوتبالیست تبدیل کرده بود.
تقارن درگذشت این دو اسطوره در یک روز، اتفاقی عجیب و البته معنادار برای فوتبال ایران است. دو مرد از دو نسل متفاوت، اما با یک ویژگی مشترک؛ ماندگاری در حافظه جمعی مردم. قلیچخانی در میانه میدان، با هوش و صلابت، فرمانده تیم بود و حجازی درون دروازه، با شخصیت خاص خود، ستون اطمینان تیم ملی به شمار میرفت.
اول خرداد حالا فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ روزی است که یادآور از دست دادن دو چهره ماندگار فوتبال ایران است. اگرچه نسلها تغییر میکنند و ستارههای جدیدی ظهور خواهند کرد، اما بعضی نامها هرگز تکرار نمیشوند. نامهایی که نهفقط در زمین فوتبال، بلکه در فرهنگ و خاطره یک ملت جاودانه شدهاند.
257 251