مرتضی رضایی؛ قصه رفته رفته دارد عجیب می شود؛ کسی هم کوتاه نمی آید و در فرهنگ ورزشی ایران قطعا حق با اوست.شاید اگر شرایط جنگی در کشور دیگری غیر از ایران بود تمام تیم ها به تصمیمی که فدراسیون فوتبال یا سازمان لیگ کشورشان می گرفت احترام می گذاشتند، برای قهرمان آرزوی موفقیت می کردند و خودشان را برای چالش های پیش رو آماده می کردند اما اینجا ایران است با هزار و یک چالش. چشم و هم چشمی های بی مورد، حسادت های الکی و انتهایش همان ضرب المثل معروف دیگی که برای من نجوشد…

فدراسیون فوتبال گیر کرده، تعارف هم نداریم.از یک طرف درگیر مشکلات داخلی برای ادامه لیگ یا معرفی قهرمان است و از طرف دیگر تحت فشار کنفدراسیون فوتبال آسیا برای معرفی نمایندگان ایران در آسیا.

در داخل شاید اصلا اراده ای برای این نیست که یک تصمیم واحد گرفته شود.شاید هم کمی ترس با آن آمیخته شده باشد چرا که اگر مسئولان بیایند و بگویند استقلال قهرمان لیگ می شود دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد.

چند هفته قبل که این شایعه مطرح شد تیم هایی مثل پرسپولیس،تراکتور،سپاهان و … موضع گرفتند و گفتند که حتما باید بازی های لیگ برگراز شود. اصرار و پافشاری آنها در یکی از بدترین شرایط مملکت هم در نوع خودش جالب است.

سوال اینجاست که اگر مثلا تیمی مثل پرسپولیس در صدر بود یا هر تیم دیگری، باز هم اصرار به ادامه لیگ به این شکل داشتند؟ روی قضیه کاملا مشخص است؛ اگر خودمان آن بالا بودیم موافق هستیم و حالا که نیستیم لیگ باید ادامه پیدا کند.

30 – 35 روز دیگر مهلت AFC برای معرفی نمایندگان ایران به پایان می رسد و مسئولان فوتبال کشور در پیچ بدی گیر افتاده اند. لیگ برتر هنوز به پایان نرسیده، تکلیف جدول مشخص نیست و اختلاف نظرها میان باشگاه‌ها و مدیران هم به اوج رسیده است.

طبق قوانین رسمی AFC، فدراسیون‌ها باید حداکثر تا ۳۱ مه ۲۰۲۶ (۱۰ خرداد ۱۴۰۵) نمایندگان خود را معرفی کنند. در غیر این صورت، این نهاد می‌تواند سهمیه کشور را لغو کرده یا تیم جایگزین معرفی کند. همین موضوع باعث شده فشار زیادی روی فدراسیون فوتبال ایران وارد شود تا هرچه سریع‌تر به یک جمع‌بندی برسد. بدون شک این آزمون مهمی برای مهدی تاج و فدراسیون تحت امرش است تا یک تصمیم قاطع بگیرند.تصمیمی که آنقدر مقتدرانه باشد که کسی، تیمی یا گروهی به خودشان اجازه ندهند درباره اش اظهار نظر کنند!

251 251