امتیاز در مرحله‌ی گزینش تنها زمانی معنا دارد که فردی وارد چرخه‌ی استخدام شده باشد؛ در حالی که مشکل اصلی، نبود فرصت جذب و استخدام است. بنابراین، این تصمیم اگرچه در ظاهر حمایتی است، در عمل نمی‌تواند گرهی از مشکلات فارغ‌التحصیلان باز کند و بیشتر به یک اقدام نمادین شباهت دارد تا راه‌حل واقعی.  

اگر هدف، ارج نهادن به ظرفیت‌های علمی و حمایت از جوانان نخبه است، باید ابتدا مسیر استخدام آنان در صنعت نفت هموار شود؛ در غیر این صورت، امتیاز گزینش بدون استخدام چیزی جز امتیاز بی‌اثر روی کاغذ نخواهد بود.