به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از بی‌بی‌سی، در بیانیه‌ای که از سوی خانواده منتشر شد، آمده است که او «پس از یک دوره بیماری کوتاه، در حالی که خانواده‌اش در آلمان در کنارش بودند، در آرامش چشم از جهان فروبست».

سیریل رامافوسا، رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی، در پیام تسلیت خود گفت: «آثار او ادای احترامی به آفریقای جنوبی بود که تعهد سیاسی و نبوغ موسیقایی‌اش را شکل داد.»

ابراهیم که در سال ۱۹۳۴ با نام آدولف یوهانس برند متولد شد، در کیپ‌تاون بزرگ شد و از هفت سالگی با نواختن ملودی‌ها روی پیانو به آهنگسازی پرداخت. او بعدها حرفه‌ای را رقم زد که هشت دهه به طول انجامید و ده‌ها اثر موسیقایی از خود بر جای گذاشت.

از جمله آثار مشهور او قطعه «ماننبرگ» در سال ۱۹۷۴ بود که بعدها به نمادی از مبارزه با حاکمیت اقلیت سفیدپوست و نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی تبدیل شد.

ابراهیم که در آغاز فعالیت هنری خود با نام «دلار برند» شناخته می‌شد، پس از گرویدن به اسلام در اواخر دهه ۱۹۶۰ نام خود را تغییر داد.

او در نوجوانی در یک گروه سوئینگ، سپس در تریوی شخصی خود و بعد در گروه شش‌نفره «جاز اپیستلز» فعالیت کرد؛ گروهی که هیو ماسکلا، دیگر چهره بزرگ جَز آفریقای جنوبی، نیز در آن حضور داشت.

با سخت‌تر شدن اجرای قوانین آپارتاید که از سال ۱۹۴۸ آغاز شده بود، موسیقی جَز به دلیل ماهیت متفاوت و تشویق به اختلاط نژادی، مورد بی‌مهری قرار گرفت.

شرایط سیاسی آفریقای جنوبی در نهایت به فروپاشی گروه انجامید و ابراهیم به سوئیس مهاجرت کرد.

دوک الینگتون، اسطوره جَز آمریکا، استعداد او را کشف کرد و وی را به ایالات متحده برد. به‌تدریج سبک منحصربه‌فرد ابراهیم شکل گرفت؛ موسیقی‌ای که صداها و سنت‌های آوازی و هارمونیک آفریقای جنوبی را با ریتم و بداهه‌نوازی جَز در هم می‌آمیخت.

با وجود زندگی در خارج از آفریقای جنوبی، او هرگز ریشه‌های خود را فراموش نکرد و بارها برای اجرا و ضبط آثارش به کشورش بازگشت.

آخرین اجرای زنده او کمتر از سه ماه پیش در جشنواره بین‌المللی جَز کیپ‌تاون برگزار شد؛ جایی که به گفته خانواده‌اش «بار دیگر مخاطبان را با هنر، وقار و بینش عمیق موسیقایی خود که مشخصه تمام عمر حرفه‌ای‌اش بود، مجذوب کرد.»

دکتر مارینا اوماری، شریک زندگی او، در پیام خود گفت: «عبدالله در آرامش و در حالی از دنیا رفت که آفریقای جنوبی و مردمش در قلب او جای داشتند. عشق او به کشورش هرگز، در هیچ نقطه‌ای از جهان، کمرنگ نشد.»

رامافوسا نیز با اشاره به کارنامه هنری او گفت: «او با استعداد موسیقایی خود و تلاش برای بهتر کردن جهان، زندگی همه ما را غنی‌تر کرد.»

5959