به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، عاطفه باقری، نویسنده، شاعر و مدرس دانشگاه، با نقد نگاه تک‌بعدی به مقوله جنگ و تسری دادن پی‌آمدهای آن به تمام ارکان جامعه گفت: «امروز اگر نگاه کنیم، وقتی می‌گویند یک دانشگاه یا مدرسه تعطیل شد، فقط ظاهر قصه نیست. آن کسی که در انتشاراتی دانشگاه کار می‌کرد و دیگر کاری ندارد که چاپ کند، یا کارت امتحانی برای پرینت گرفتن ندارد، چه گناهی کرده است؟ دانشگاه، مدرسه و آن راننده سرویس باید چه‌کار کنند؟ ادبیات نمی‌تواند مثل خبرگزاری‌ها صرفا خبررسانی کند؛ اگر حقایق و واقعیت‌ها را به شکل یک گفتمان کلیشه‌ای و شعاری رایج کنیم، این کار باعث دلزدگی و دلسردی می‌شود و مخاطب خودش را از دست می‌دهد.»

این نویسنده با تمجید از آثار درخشان حوزه دفاع مقدس خاطرنشان کرد: «در گذشته و امروز، هنوز شاعران و نویسندگان بی‌نظیری چون دکتر اسماعیل امینی که گاه با زبان طنز، ساده و درست با کودک و نوجوان و با ما همدلی و همزبانی می‌کنند، یا آقای رضا امیرخانی که با خلق خنده و عشق به ادبیات حوزه دفاع مقدس، جنگ و جبهه پرداخته‌اند، حضور دارند. به عنوان نمونه، من از کتاب‌های خوبی یاد می‌کنم که در باب داستان‌های هشت سال دفاع مقدس نوشته شده‌اند؛ مثل آثار بی‌نظیر جناب آقای مهرداد غفارزاده که به شکل طنز به این داستان‌ها پرداخته است.»

وی با تاکید بر اینکه جنگ فراتر از میدان نبرد، لایه‌های اجتماعی گوناگونی را درگیر می‌کند، افزود: «ما وقتی می‌گوییم جنگ، یک میدان مشخص دارد که مبارزین و مدافعین در آن حضور دارند؛ اما بازتاب این جنگ در زندگی عادی ما در شهر، در فروشگاه، در میوه فروشی، یا در خانه مادربزرگی که بیماری قلبی دارد چه می‌شود؟ حیوان خانگی را کجا بگذارم؟ کلاسم را چطور برگزار کنم؟ اگر مدرسه تعطیل شد اجاره خانه‌ام را از کجا بیاورم؟ اتفاقاً ادبیات باید به همین مسئله‌های ملموس بپردازد.»

باقری در پایان با اشاره به ضرورت به‌کارگیری زبان مناسب برای مخاطب کم‌سن‌وسال تصریح کرد: «مطرح کردن این مسائل برای کودک ناخوشایند نخواهد بود، به شرطی که با زبان درست و دانش پشتیبان مطرح شود. در این مسیر، شخصیت‌پردازی‌ها و بازی‌های داستانی جالب می‌تواند کمک کند تا بچه خودش را از جامعه جدا نداند و جامعه هم خودش را از او سوا نکند. خیلی مهم است که نویسنده طوری ننویسد و رفتار نکند که انگار می‌گوید “من بسیار قوی هستم و تحملم بالاست ولی بقیه تحمل ندارند”؛ این زبان، زبان درستی برای صحبت با کودک نیست و مخاطب با آن داستان همراه نمی‌شود.»

برای مطالعه متن کامل این گفتگو اینجا کلیک کنید.

۵۹۲۴۴