ابراهیم پیرامون: گازهای مشعل دیگر معضل نیستند؛ شعلههای سرکش جنوب را به فرصتی برای شکوفایی اقتصادی تبدیل کردیم
فاطمه اشرفپور- خبرآنلاین خوزستان- در حرکتی که نقطه عطفی در تاریخ صنعت نفت ایران و تعهد به مسئولیتهای زیستمحیطی محسوب میشود، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب (NISOC) به عنوان بزرگترین تولیدکننده نفت کشور، بزرگترین و جامعترین بسته قراردادی تاریخ خود را برای جمعآوری گازهای همراه نفت (گازهای مشعل) با سرمایهگذاری و راهبری کامل بخش خصوصی به امضا رساند. این رویداد مهم که با حضور مقامات ارشد وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران برگزار شد، فصلی جدید را در مدیریت بهینه منابع هیدروکربوری و حرکت به سوی صنعت نفت سبز میگشاید و شعار «از شعله تا شکوفایی» را عینیت میبخشد.
ابراهیم پیرامون مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب گفت : این بسته قراردادی که شامل ۴۰ پر
وژه مجزا میشود، با هدف جمعآوری روزانه ۵۲۰ میلیون فوت مکعب گاز که پیش از این در مشعلهای متعدد منطقه سوزانده میشد، طراحی شده است. اهمیت این طرح نه تنها در حجم عظیم گاز بازیافتی، بلکه در مدل نوآورانه واگذاری آن به بخش خصوصی نهفته است.
وی افزود : بر اساس این قراردادها، سرمایهگذاران خصوصی مسئولیت کامل تأمین مالی، احداث، راهاندازی، بهرهبرداری و حتی تعمیر و نگهداری تأسیسات را بر عهده خواهند داشت؛ مدلی که ضمن کاهش بار مالی دولت، زمینه را برای افزایش کارایی، چابکی و انتقال فناوری فراهم میآورد.
پایان دادن به هدررفت سرمایه در مقیاس ملی
مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب در این مراسم، ضمن تشریح ابعاد این طرح ملی، تأکید کرد که با اجرای کامل این پروژهها، عملاً تمامی گازهای مشعل «موجود» در حوزه عملیاتی این شرکت تحت برنامهریزی برای جمعآوری قرار گرفتهاند. وی اظهار داشت: «ما در مناطق نفتخیز، همه گازهای فلر موجود را در قالب ۷۰ پروژه بزرگ و کوچک برنامهریزی کردهایم که این بسته ۴۰ پروژهای، بزرگترین بخش آن است.»
پیرامون افزود : این پروژهها بهطور ویژه بر روی مشعلهای پراکنده، دوردست، اقماری و کوچکمقیاس تمرکز دارند که به دلیل حجم کمتر و فاصله زیاد از تأسیسات اصلی، جمعآوری آنها در گذشته توجیه اقتصادی نداشت. اما اکنون با ورود بخش خصوصی و استفاده از فناوریهای نوین، این منابع ارزشمند به چرخه اقتصادی بازخواهند گشت.
وی خاطرنشان کرد : بر اساس زمانبندی اعلامشده، این ۴۰ پروژه باید تا پایان سال ۱۴۰۵ به بهرهبرداری کامل برسند. این در حالی است که ۱۰ پروژه از این بسته هماکنون در مرحله ساخت یا بهرهبرداری آزمایشی قرار دارند و مابقی نیز تا آذرماه سال جاری وارد فاز اجرایی کامل خواهند شد.
فرصتی برای اقتصاد، اشتغال و محیط زیست
این مقام مسئول، گازهای مشعل را دیگر نه یک معضل، بلکه «فرصتی برای رونق اقتصادی، تولید ثروت ملی و اشتغالآفرینی» توصیف کرد. جمعآوری این گازها علاوه بر جلوگیری از سوزانده شدن روزانه میلیونها دلار سرمایه ملی، مزایای چندوجهی دیگری نیز به همراه دارد:
-
حفاظت از محیط زیست: خاموش شدن این مشعلها به معنای کاهش چشمگیر انتشار گازهای گلخانهای نظیر دیاکسید کربن و ترکیبات سمی دیگر در اتمسفر است که گامی اساسی در جهت عمل به تعهدات زیستمحیطی کشور و بهبود کیفیت هوای مناطق نفتخیز خواهد بود.
-
ایجاد ارزش افزوده: گاز جمعآوریشده به عنوان خوراک ارزشمند برای واحدهای پتروشیمی، سوخت نیروگاهها و یا برای تزریق به مخازن نفتی جهت افزایش ضریب بازیافت مورد استفاده قرار خواهد گرفت و ثروت قابل توجهی برای کشور ایجاد میکند.
-
اشتغالزایی: اجرای این پروژهها در مراحل ساخت، نصب و بهرهبرداری، فرصتهای شغلی پایداری را برای نیروهای متخصص و بومی در استانهای جنوبی کشور فراهم میآورد.
همگام با برنامه هفتم توسعه
پیرامون با اشاره به اجرای این طرح عظیم که همزمان با اهداف کلان برنامه هفتم توسعه کشور صورت میگیرد گفت : طبق این برنامه، تولید نفت خام کشور به سطح ۴.۵ میلیون بشکه در روز افزایش خواهد یافت. این افزایش تولید، به طور طبیعی منجر به افزایش تولید گازهای همراه نفت نیز خواهد شد. مدیرعامل مناطق نفتخیز جنوب با اشاره به این موضوع، تأکید کرد که برنامهریزی برای جمعآوری این حجم اضافی گاز از هماکنون ضروری است تا کشور در آینده با چالش جدید گازسوزی مواجه نشود.
وی همچنین به وضعیت فعلی تأسیسات فرآوری گاز اشاره کرد و گفت: «در حال حاضر از مجموع حدود ۳۸۰۰ میلیون فوت مکعب گاز همراه تولیدی روزانه، نزدیک به ۷۵ درصد آن با استفاده از تأسیسات فعلی جمعآوری میشود. اما این تأسیسات به دلیل قدمت و فرسودگی، نیازمند پروژههای بزرگ بازسازی و نوسازی هستند تا از فلرینگ در آینده جلوگیری شود.» این اظهارات نشاندهنده نگاهی جامع و آیندهنگر به مدیریت پایدار منابع انرژی در کشور است.
وی در پایان گفت : این پروژه نمادی از همافزایی میان دولت، شرکتهای ملی و بخش خصوصی و تبلور «ایمان به توان ایرانی» است که نه تنها به حفظ زمین و سرمایههای ملی کمک میکند، بلکه راه را برای یک صنعت نفت پاکتر، کارآمدتر و اقتصادیتر هموار میسازد. خاموش شدن شعلههای سرکش جنوب، طلوعی برای شکوفایی اقتصادی و زیستمحیطی در این منطقه استراتژیک خواهد بود.
48