آینده صنعت هوانوردی کشور پس از دوران جنگ چگونه خواهد بود؟
محمود مهرانپور، کارشناس صنعت هوانوردی کشور در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به وضعیت این صنعت پس از تهاجم آمریکایی – صهیونیستی به فرودگاهها و هواپیماهای کشور، گفت: برای ارزیابی نهایی میزان خسارات وارد شده و تأثیر آن بر بازار این صنعت در آینده، نیازمند اطلاعات دقیق هستیم که تاکنون این اطلاعات نهایی و تکمیل نشده است.
وی افزود: همانطور که گفته شد، هنوز تعداد هواپیماهای آسیبدیده بهطور دقیق مشخص نیست، اما بر اساس شنیدهها دو هواپیمای ماهان در فرودگاه مشهد، تعدادی هواپیما در فرودگاه مهرآباد و همچنین تعدادی از هواپیماهای شرکت هواپیمایی کارون بهطور کامل از بین رفتهاند. با این حال این اطلاعات قطعی نیست، چراکه هنوز فضای جنگ بهطور کامل از کشور رفع نشده و انتشار دقیق این دادهها از نظر امنیتی نیز امکانپذیر نیست و اطلاعات موجود نیز کامل نیست.
مهرانپور بیان کرد: در جریان این جنگ تنها هواپیماها آسیب ندیدهاند، بلکه فرودگاهها و رادارها نیز دچار خسارت شدهاند، اما در حال حاضر اطلاعات کافی برای ارائه یک ارزیابی دقیق وجود ندارد.
وی ادامه داد: ممکن است در توافقی که میان دو کشور در حال بررسی است، مشابه تجربه برجام، موضوع واردات هواپیما نیز لحاظ شود. در توافق برجام یک بند مشخص به رفع تحریمهای هوایی و واردات هواپیما اختصاص داشت و اگر چنین توافقی دوباره شکل بگیرد، قطعاً یکی از محورهای آن صنعت هوانوردی خواهد بود که میتواند منجر به تسهیل واردات هواپیما و ایجاد گشایشهای مثبت در این حوزه شود.
این کارشناس صنعت هوانوردی کشور یادآور شد: در حال حاضر برای چنین ارزیابیهایی زود است، اما تلاشهایی در جریان است تا از ابتدای اردیبهشت برخی پروازها مجدداً برقرار شود؛ بهطور مثال پرواز تهران – استانبول در دستور کار قرار گرفته تا میزان تقاضای مسافران و شرایط بازار پروازها مورد بررسی قرار گیرد.
وی همچنین درباره جبران خسارت شرکتهای هواپیمایی گفت: جبران خسارات به وضعیت کلی کشور بستگی دارد. اگر در شرایط نه جنگ و نه صلح قرار داشته باشیم، صنعت هوایی در اولویت نخست کشور قرار نخواهد گرفت، زیرا اولویتهای اصلی شامل برق، گاز و واحدهای تولیدی خواهد بود و باید دید شرایط توافقها به چه سمتی حرکت میکند.
مهرانپور در پایان خاطرنشان کرد: پس از جنگ ۱۲ روزه نیز تسهیلات مالی قابل توجهی برای این صنعت صورت نگرفت و در نتیجه وضعیت صنعت هوایی مطلوب نبود. اگر امروز نیز شرایط مشابهی تکرار شود، اولویت کشور به سمت معیشت مردم، دارو و نیازهای اساسی خواهد رفت و صنعت هوایی در اولویتهای پایینتر قرار میگیرد و طبیعتاً متحمل آسیب خواهد شد.