تا کی قرار است ورزش ایران هزینه حاشیههای خواهران منصوریان را بدهد؟
سپهر ستاری؛ اگر روایت فدراسیون ووشو از اتفاقات اخیر درست باشد، دیگر صحبت از یک اختلاف ورزشی یا عصبانیت لحظهای نیست؛ صحبت از رفتاری است که سالهاست به نام خواهران منصوریان با حاشیه، جنجال و درگیری گره خورده است.
هر بار که نام این سه خواهر مطرح میشود، به جای آنکه افکار عمومی درباره موفقیتهای ورزشی آنها صحبت کند، پای یک دعوا، یک تنش، یک درگیری یا یک جنجال تازه به میان میآید. گویی برخی افراد تصور میکنند شهرت ورزشی مجوزی برای عبور از قانون و نادیده گرفتن قواعد حرفهای است.
نکته عجیبتر اینجاست که فدراسیون ووشو در ماههای گذشته رویکردی مبتنی بر مدارا در پیش گرفت. محرومیتها کاهش یافت، فرصت بازگشت داده شد و تلاش شد پرونده اختلافات گذشته بسته شود. اما اگر ادعاهای مطرحشده در بیانیه اخیر درست باشد، پاسخ این مدارا نه اصلاح رفتار، بلکه تکرار همان الگوی همیشگی بوده است.
ورزش حرفهای محل رقابت است، نه میدان قدرتنمایی و تسویهحساب شخصی. جامعه ورزش از یک قهرمان انتظار دارد در مدیریت خشم، احترام به قانون و رعایت اخلاق حرفهای نیز الگو باشد. اگر قرار باشد هر اختلافی با فریاد، تهدید، جنجال و درگیری همراه شود، دیگر چیزی از مفهوم ورزش حرفهای باقی نمیماند.
وزارت ورزش و جوانان و مراجع قضایی باید این پرونده را با دقت و بدون هیچ ملاحظهای بررسی کنند. اگر تخلفی رخ داده باشد، برخورد باید قاطع، شفاف و بازدارنده باشد. ورزش ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند این پیام روشن است که هیچ فردی، صرفنظر از شهرت، سابقه یا تعداد مدالهایش، فراتر از قانون نیست.
بزرگترین آسیب این ماجرا آن است که نسل جوان ورزشکار تصور کند شهرت میتواند جایگزین قانون شود. اگر چنین برداشتی شکل بگیرد، خسارت آن به مراتب بیشتر از هر شکست یا ناکامی ورزشی خواهد بود.
ورزشکار رزمی قرار است نماد انضباط، خویشتنداری و احترام باشد. اگر قرار باشد مهارت رزمی به ابزاری برای ایجاد ترس، تنش و حاشیه تبدیل شود، آنچه آسیب میبیند نه فقط یک فدراسیون، بلکه اعتبار کل ورزش کشور است.
258258