به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ به نقل از پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان؛ ناهید کیانی، ملی‌پوش تکواندو زنان و دارنده مدال طلای قهرمانی تکواندو آسیا، درباره مهم‌ترین موفقیت خود در سال ۱۴۰۴ اظهار داشت: سطح فنی مسابقات بسیار بالا بود و تقریباً همه قهرمانان جهان و المپیک در این رقابت‌ها حضور داشتند، چرا که کسب سهمیه ناگویا اهمیت زیادی داشت و کشورهای مختلف تلاش می‌کردند در تمام اوزان سهمیه بگیرند.

وی افزود: در وزن من نیز قهرمان المپیک، مدال‌آوران جهانی و مدال‌آوران بازی‌های آسیایی دوره قبل حضور داشتند و در سایر اوزان هم شرایط مشابهی وجود داشت. همچنین نفراتی که سال گذشته در رده نوجوانان بودند و تازه به رده بزرگسالان آمده بودند، به تیم‌های ملی کشورهای مختلف اضافه شده بودند که همین موضوع سطح مسابقات را بالاتر برده بود.

دارنده مدال طلای قهرمانی آسیا درباره مسیر خود تا کسب عنوان قهرمانی خاطرنشان کرد: در نخستین مسابقه، حریفی از هند را شکست دادم که در این دوره دهم شده بود. سپس برابر نماینده اردن که مدال برنز جهان را داشت به پیروزی رسیدم و بعد از آن نیز حریف چین‌تایپه را که مدال‌آور آسیایی دوره قبل بود، شکست دادم. در فینال هم مقابل نماینده ازبکستان قرار گرفتم که پیش از آن قهرمان المپیک از کره جنوبی را حذف کرده بود و خوشبختانه توانستم مدال طلا را کسب کنم.

کیانی ادامه داد: چند روز پیش از مسابقات دچار ویروس شده بودم و این موضوع می‌توانست روی عملکردم تأثیر بگذارد، اما با آمادگی ذهنی بالا توانستم شرایط را مدیریت کنم و خدا را شکر اتفاق خوبی رقم خورد.

ملی‌پوش تکواندوی زنان ایران درباره اهداف آینده خود نیز گفت: همیشه سعی می‌کنم قدم به قدم پیش بروم. هر زمان درباره ناگویا از من سؤال شد، گفتم ابتدا باید سهمیه را کسب کنم و سپس به ادامه مسیر فکر کنم.

وی در پایان اظهار کرد: این مدال را به مردم مظلوم ایران تقدیم می‌کنم و امیدوارم همیشه در آرامش باشند، چون لایق بهترین‌ها هستند. امیدوارم این مدال توانسته باشد حتی برای چند ثانیه آن‌ها را خوشحال کند.

ناهید کیانی همچنین از تمامی افرادی که در این مسیر حامی او بودند قدردانی کرد و گفت: از همه کسانی که خالصانه من را حمایت کردند، تشکر می‌کنم. آن‌ها انگیزه من بودند. همچنین از استادم که در این مسیر چیزی برای من کم نگذاشتند و از تمام افرادی که به من کمک کردند، صمیمانه قدردانی می‌کنم و امیدوارم توانسته باشم بخشی از زحماتشان را جبران کنم.

253 258