به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پپ گواردیولا پس از ۱۰ سال، منچستر را یک سال زودتر از موعد مقرر (در حالی که تا سال ۲۰۲۷ قرارداد داشت) و با کسب ۲۰ عنوان قهرمانی ترک می‌کند. 

به نقل از ورزش سه، تا همین‌جا بود؛ «تمام شد». پپ گواردیولا می‌رود. او از منچسترسیتی جدا می‌شود! بله، چیزی که به نظر می‌رسید هرگز اتفاق نخواهد افتاد، اکنون رسمی شده است. بسیار بسیار دیرتر از آنچه در سال ۲۰۱۶ تصور می‌شد، اما یک سال زودتر از آنچه انتظار می‌رفت و توافق شده بود. در نوامبر ۲۰۲۴، منچسترسیتی تمدید قرارداد او را تا سال ۲۰۲۷ اعلام کرد؛ دو سال دیگر که در نهایت به یک سال تبدیل شد و این خداحافظی، با وجود قابل پیش‌بینی بودن، همچنان تاریخی است. دو فصل پس از رقیب دیرینه و محبوبش یورگن کلوپ، و پس از سه نبرد فشرده برای کسب عنوان قهرمانی با شاگردش میکل آرتتا، پپ گواردیولا چمدان‌هایش را می‌بندد.

مرد کاتالان از ماه نوامبر (ماهی که تقریباً همیشه برای تمدید قراردادهایش انتخاب می‌کرد، در این مورد نوامبر ۲۰۲۴) در پاسخ به سؤالات درباره آینده‌اش بارها تکرار کرده بود که قرارداد معتبری دارد. 

او حتی در ابتدای فصل جاری گفته بود: «دو سال از قراردادم باقی مانده است، شاید دو سال دیگر هم تمدید کنم…»؛ حتی پس از واگذاری قهرمانی لیگ برتر ۲۶-۲۰۲۵ به آرسنال نیز گفت: «باید با رئیس باشگاه صحبت کنم.» اما واقعیت چیز دیگری بود. خود پپ گواردیولا از مدت‌ها قبل، مانند ایام کریسمس، هشدار داده بود که «من برای همیشه اینجا نخواهم بود، باشگاه باید آماده باشد.» او به حرفش عمل کرد و میراث او از این پس بخشی از تاریخ منچسترسیتی، فوتبال انگلیس و اروپا است.

وقتی هواداران سیتی به نیمکت میزبان در ورزشگاه اتحاد نگاه کنند، دیگر بهترین سرمربی تاریخ سیتی را نخواهند دید؛ یکی از بهترین‌های تمام دوران و از نظر بسیاری، بهترین. آنچه در سمت سیتیزن منچستر انجام شد، به سختی «تکرارپذیر» یا حتی «قابل دستیابی» خواهد بود: یک دهه، نزدیک به ۶۰۰ بازی، بیش از ۴۰۰ برد، در آستانه ۱۵۰۰ گل و ۲۰ جام قهرمانی.

 ویترینی که در آن تمام افتخارات ممکن جای گرفته است (۶ لیگ برتر، ۵ جام اتحادیه، ۳ جام حذفی، ۳ جام خیریه، ۱ سوپرجام اروپا و ۱ جام باشگاه‌های جهان) و در میان آن‌ها، اولین لیگ قهرمانان اروپا در تاریخ منچسترسیتی. همان‌طور که چند هفته پیش گفت: «من بهترین کارهایی را که می‌توانستم، انجام دادم.»

پپ گواردیولا با بارسلونا و بایرن مونیخ عناوین زیادی کسب کرد، اما با منچسترسیتی مستقیماً به همه افتخارات دست یافت؛ در مجموعِ سه تیم، ۴۱ جام. علاوه بر این، او در تمام ۱۰ فصل حضورش، سیتیزن‌ها را همواره در بالاترین سطح رقابت‌های قاره‌ای نگه داشت؛ دستاوردی که گواردیولا همیشه به آن افتخار می‌کرد و البته بدون سرمایه‌گذاری بیش از ۲ میلیارد یورویی در خرید بازیکنان از زمان ورودش (رقمی که در بازار نقل و انتقالات زمستانی گذشته به آن رسید و از آن عبور کرد) ممکن نبود. تنها سر الکس فرگوسن جام‌های بیشتری نسبت به او دارد و باید دید آیا کسی به رکورد او خواهد رسید یا خیر. قدم بعدی در دوران مربیگری پپ هنوز یک علامت سؤال است.

در حالی که او هر سال برای هدایت تیم‌های ملی تاریخی مانند انگلیس، برزیل یا ایتالیا مطرح می‌شود، مرد اهل سامپدور نیاز دارد تا «توقفی در این مسیر» داشته باشد؛ استراحت کند و روی خودش تمرکز کند. او کمی بیش از یک سال پیش اعتراف کرده بود: «بعد از پایان قراردادم با منچسترسیتی، متوقف خواهم شد. مطمئنم. نمی‌دانم بازنشسته می‌شوم یا نه، اما استراحت خواهم کرد.»

«اگر سقوط کنیم چه می‌شود؟ من اینجا خواهم بود…»

فصل ۲۵-۲۰۲۴ که نه به عنوان سرمربی منچسترسیتی، بلکه به عنوان بدترین فصل کل دوران مربیگری او به شمار می‌رفت، به نظر می‌رسید پپ گواردیولا را فرسوده کرده است. در سالی که حتی تداوم حضور او در راس هدایت تیم (البته همیشه در گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای) زیر سؤال رفته بود، منچسترسیتی در نهایت به بازی‌ها برگشت و سهمیه بالاترین رقابت قاره‌ای را کسب کرد. پپ  نیز هم‌زمان پرونده بی‌پایان جملات نمادین و تاریخی، جشن‌ها و جنجال‌های خود را سنگین‌تر کرد؛ پپِ خالص.

تنها ایرادی که هواداران سیتی می‌توانند به پپ گواردیولا بگیرند، عمل نکردن به وعده‌اش است؛ زمانی که در نوامبر ۲۰۲۴ درباره جریمه احتمالی برای ۱۳۰ اتهام مالی باشگاه گفت: «اگر سقوط کنیم چه می‌شود؟ من اینجا خواهم بود. نمی‌دانم ما را به چه دسته‌ای می‌فرستند، اما سال بعد بالا خواهیم آمد، بالا خواهیم آمد، بالا خواهیم آمد و به لیگ برتر بازخواهیم گشت.» واقعیت این است که بیش از سه سال پس از آغاز «پرونده سیتی» با ۱۳۰ اتهام به دلیل تخلفات مالی ادعایی، «محاکمه قرن» هنوز بدون حکم باقی مانده است.

مارسکا، پپِ جدید؟

هر اتفاقی که برای منچسترسیتی بیفتد، دوران جدیدی در ورزشگاه اتحاد آغاز شده است. این دوران با خداحافظی چیکی بگیریستین (پس از ۱۳ سال) و ورود هوگو ویانا در فصل گذشته افتتاح شد و اکنون با رفتن پپ گواردیولا و آمدن انزو مارسکا ادامه خواهد یافت. در همان تابستانی که برنتاردو سیلوا، اسطوره واقعی سیتی و بیشترین بازیکن استفاده‌شده توسط سرمربی سابق در تمام دوران حرفه‌ای‌اش (۴۶۰ بازی)، چمدان‌هایش را می‌بندد و یا «جانی استونز» که اولین خرید او و آخرین حلقه پیوند با ترکیب فصل ۱۷-۲۰۱۶ بود، سرمربی سابق چلسی به خانه‌ای که پیش از این در آن حضور داشت بازمی‌گردد.

انزو مارسکا که در فصل ۲۱-۲۰۲۰ هدایت تیم زیر ۲۳ سال منچسترسیتی را بر عهده داشت و در فصل ۲۳-۲۰۲۲ دستیار اول پپ گواردیولا روی نیمکت آسمانی‌بلندها بود، پس از بازگشت به منچستر با قراردادی سه ساله (تا سال ۲۰۲۹)، وظایف مهمی پیش رو دارد: او باید ارلینگ هالند (با قرارداد تا سال ۲۰۳۴) را در همان سطح از آمارهای گل‌زنی تاریخی و سیری‌ناپذیرش حفظ کند، به رایان شرکی و جرمی دوکو کمک کند تا جادو و پویایی بیشتری به خط حمله سیتی تزریق کنند، و رودری هرناندز را که قراردادش در ژوئن ۲۰۲۷ به پایان می‌رسد و رئال مادرید در کمین اوست، متقاعد کند تا همچنان به رهبری در اتاق فرمان تیم ادامه دهد. 

پیام احساسی گواردیولا پس از جدایی

گواردیولا در پیام احساسی خداحافظی‌اش گفت: «وقتی به اینجا آمدم، اولین مصاحبه‌ام با نوئل گلگر بود. وقتی بیرون آمدم با خودم گفتم: “خب… نوئل اینجاست؟ پس قرار است خوش بگذرد.” و چه روزهایی را با هم گذراندیم. از من نپرسید چرا دارم می‌روم. دلیل خاصی وجود ندارد، اما در درونم می‌دانم زمانش رسیده است. هیچ چیز ابدی نیست؛ اگر بود، من اینجا می‌ماندم. چیزی که ابدی خواهد ماند، احساسات، آدم‌ها، خاطرات و عشقی است که به منچسترسیتی دارم.»

او ادامه داد: «این شهر با کار ساخته شده؛ با تلاش. این را در رنگ آجرهایش می‌بینی. شهری از آدم‌هایی که صبح زود سر کار می‌رفتند و دیر وقت برمی‌گشتند. کارخانه‌ها، خانواده پنکهرست، اتحادیه‌ها، موسیقی… انقلاب صنعتی و تأثیری که روی جهان گذاشت. فکر می‌کنم کم‌کم این را درک کردم و تیم‌های من هم همین‌طور.ما کار کردیم. سختی کشیدیم. جنگیدیم. و همه‌چیز را به روش خودمان انجام دادیم. روش خودمان. سخت‌کوشی شکل‌های مختلفی دارد. سفر به بورنموث، وقتی قهرمانی لیگ را از دست دادیم و شما آنجا بودید. سفر به استانبول، وقتی آنجا هم کنار ما بودید.»

او همچنین به حادثه بمب‌گذاری منچستر آرنا اشاره کرد: «یادتان هست حمله به منچستر آرنا را؟ زمانی که این شهر به دنیا نشان داد قدرت واقعی یعنی چه. نه خشم، نه ترس؛ فقط عشق، اتحاد و همبستگی. شهری متحد.»

گواردیولا در بخش احساسی‌تری از صحبت‌هایش گفت: «یادم هست مادرم را در دوران کرونا از دست دادم و این باشگاه کمکم کرد دوام بیاورم. هواداران، کارکنان، مردم منچستر… وقتی بیشتر از هر زمان دیگری به قدرت نیاز داشتم، شما کنارم بودید. کریستینا، بچه‌هایم و تمام خانواده‌ام، مثل همیشه کنارم بودند. خلدون، تو هم بودی. بازیکنان هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنند؛ تک‌تک لحظات، من، کادرم، باشگاه… همه‌چیز. هر کاری که انجام دادیم، برای شما بود. و شما فوق‌العاده بودید. شاید هنوز ندانید، اما میراث بزرگی از خودتان به جا گذاشته‌اید.»

پپ در پایان با اشاره‌ای به بازگشت گروه موسیقی اویسیس گفت:«پس حالا که زمان رفتن من رسیده، خوشحال باشید. اوئیسیس دوباره برگشته است.»

و سپس خطاب به هواداران گفت: خانم‌ها و آقایان، ممنون که به من اعتماد کردید ممنون که مرا به جلو هل دادید.ممنون که دوستم داشتید.تونی والش در شعر فراموش‌نشدنی‌اش گفت: “این، آنجاست.”ببخشید تونی… اینجا، جای من است.نوئل… حق با من بود.واقعاً لعنتی خوش گذشت. همه‌تان را دوست دارم.»

واکنش رسمی منچسترسیتی

خلدون المبارک، رئیس باشگاه منچسترسیتی، در واکنش به جدایی پپ گواردیولا گفت: «در طول این ده سال، صداقت و اعتماد پایه اصلی رابطه ما با پپ بود؛ همیشه این باور وجود داشت که می‌توانیم کنار هم برای هر شرایطی راه‌حل مناسبی پیدا کنیم. امروز، راه‌حل درست این است که پپ سفرش را به‌عنوان سرمربی منچسترسیتی به پایان برساند. در مقاطع مختلفی، او می‌توانست متوقف شود و همان هم کافی بود. اما پپ همیشه انرژی تازه‌ای پیدا می‌کرد و ادامه می‌داد؛ با ایده‌های جدید و روش‌های خلاقانه برای ادامه پیروزی‌ها و موفقیت‌ها. نتیجه این مسیر، یک دهه خاطره و افتخار برای باشگاه بود؛ چیزی که تا ابد بابتش قدردان خواهیم بود. حتی فراتر از آن، او تغییری ایجاد کرد که دیگر قابل بازگشت نیست. سبک منحصربه‌فرد مربیگری او باعث شد مدام باورهای رایج فوتبال به چالش کشیده شود. به همین دلیل است که او در این ده سال نه‌تنها منچسترسیتی را بهتر کرد، بلکه فوتبال را هم بهتر کرد.»

فران سوریانو، مدیر اجرایی منچسترسیتی، نیز گفت: «این افتخار بزرگی بود که ده سال کنار پپ گواردیولا کار کردیم. ما عظمت و تعهد او را دیدیم، اما در کنار آن، از همراهی، دوستی و انسانیتش هم لذت بردیم. چه افتخاری بود برای همه ما در منچسترسیتی! میراث پپ فوق‌العاده است و تأثیر واقعی آن را احتمالاً تاریخ‌نگاران آینده منچسترسیتی بهتر ارزیابی خواهند کرد. او نقشی تعیین‌کننده در تبدیل شدن ما به یک باشگاه بزرگ جهانی داشت و استانداردهای بالایش، برای بازیکنان و مربیان آینده باشگاه یک مرجع خواهد بود. اگر چیزی سخت‌تر از قهرمان شدن وجود داشته باشد، دوباره قهرمان شدن است. این کار به پشتکار، مقاومت ذهنی و فروتنی فوق‌العاده‌ای نیاز دارد؛ اینکه هر سال دوباره از صفر شروع کنی، با همان انرژی و انگیزه.»

او در ادامه گفت: «این دقیقاً کاری بود که پپ انجام داد. هیچ‌کس ده سال پیش باور نمی‌کرد بتوانیم در یک دهه ۲۰ جام ببریم و در عین حال فوتبالی تا این اندازه زیبا و باکیفیت ارائه دهیم. غیرقابل تصور بود اما انجام شد.
در حالی که گذشته را جشن می‌گیریم، بسیار خوشحالیم که پپ همچنان در مجموعه سیتی‌گروپ باقی خواهد ماند و می‌توانیم از دانش و تجربه‌اش در سایر باشگاه‌ها برای کمک به مربیان و بازیکنان استفاده کنیم. ما همیشه قدردان پپ خواهیم بود و خاطرات فراموش‌نشدنی زیادی را با او حفظ خواهیم کرد. او یک اسطوره منچسترسیتی است… برای همیشه.»

257 251