راههای افزایش تابآوری/ جلوگیری از مالیسازی، تثبیت قیمتها و تخصیص همه ارز به نیازهای عمومی است
به گزارش خبرآنلاین حمله آمریکا به ایران، پس از اینکه در عرصه نظامی به موفقیت چشمگیری برای آنها تبدیل نشد و اهداف اولیه عملیاتی محقق نشد، با محاصره دریایی وارد مرحله فرسایشی شده است. اینجا دیگر مساله اصلی تاب آوری هر کدام از طرفین است و نبرد به یک ماراتن تبدیل شده که هر کس زودتر از نفس بیافتد، روند جنگ را هم از دست داده و شکست میخورد.
با اینکه از سالهای پیش بحث «اقتصاد مقاومتی» و ضرورت افزایش تابآوری مطرح شده اما به نظر نمیرسد در این مورد تفاهم چندانی در دستگاه تصمیمگیری کشوربه وجود آمده باشد. عمده تصمیمگیران اقتصادی تصور میکنند، با کاهش هزینهها و افزایش قیمتها میتوانند تابآوری را افزایش دهند. این نگاه البته با انتقادهای زیادی رو بهرو میشود چرا که مفهوم تابآوری به یک مفهوم مجرد مالی و نه حتی اقتصادی فرو میکاهد. تاب آوری زمانی محقق میشود که جامعه هم تاب بیاورد. اگر با اجرای سیاستهای شوک درمانی، جامعه به هم بریزد و کار به اعتراضات عمومی بکشد، تاب آوری کاهش مییابد و در نهایت شرایط برای ایالات متحده و اسراییل فراهمتر میشود.
تغییر جهت جنگ از حملهای ضربتی به محاصره اقتصادی در حالی شکل گرفته که اخیرا ریچارد نفیو، نویسنده کتاب «هنر تحریمها» و از طراحان تحریمهای آمریکا علیه ایران در دولت اوباما، بر ادامه فشار اقتصادی تاکید کرده است. نفیو در مقالهای با عنوان «بگذار ایران خود را شکست دهد!» به جای بازگشت به جنگ، ضمن یک توافق محدود، فشار تحریمها را افزایش دهد، تا ایران در مشکلات داخلی خود تضعیف شود. درنتیجه افزایش تابآوری اقتصادی میتواند کلید موفقیت ایران در جنگ اقتصادی باشد که از سوی بخشی از هیات حاکمه آمریکا، توصیه میشود.
فرزانه درباره راهکارهای اساسی برای تاب آوری بیشتر اقتصاد گفت: باید در گام نخست جلوی هر گونه مالیسازی اقتصاد گرفته شود و از اقدامات بانکهای خصوصی جلوگیری شود. تولیدزدایی باید متوقف شود، کالاهای اساسی مردم باید با قیمتی ثابت تامین شود و در ماجرای ارز هم باید تمام ارز کشور صرف نیازهای اساسی مردم و نیازهای تولید اختصاص یابد.
وی درباره الگوی جنگ ۸ ساله برای امروز گفت: آن الگو بی عیب و نقش نبود اما دولت وقت موفق شد در شرایط بحرانی جنگ ۸ ساله، هم تا حدی زیرساختها را توسعه دهد و هم یک سطح معقول رفاه عمومی را تامین کرد و هم موفق شد ۸ سال نیازهای جنگ را تامین کند و به اصطلاح شرایطی را فراهم کند که کشور درازترین جنگ قرن بیستم را انجام دهد. بدون آن مدیریت اقتصادی، جنگ به شکل دیگری ممکن بود خاتمه یابد.
متن کامل این گفتگو را میتوانید اینجا بخوانید.
۲۲۳۲۲۹