به گزارش خبرنگار مهر، همزمان با برگزاری نشست امشب فدرال رزرو آمریکا، بازارهای جهانی در شرایطی کم‌سابقه از نظر ریسک‌های ژئوپلیتیکی و فشارهای تورمی قرار گرفته‌اند. جنگ در غرب آسیا و اختلال در مسیرهای اصلی انتقال انرژی، به‌ویژه بسته شدن تنگه هرمز، طی کمتر از سه ماه گذشته شوک بزرگی به بازار انرژی وارد کرده است؛ به‌گونه‌ای که بهای نفت برنت از محدوده ۶۰ دلار به حدود ۱۲۰ دلار رسیده و نفت WTI نیز اکنون در محدوده ۱۰۶.۵ دلار معامله می‌شود.

این جهش سریع قیمت انرژی، نگرانی‌ها از شکل‌گیری موج تازه‌ای از تورم جهانی را افزایش داده است. افزایش قیمت نفت به طور مستقیم هزینه حمل‌ونقل، تولید و انرژی را در اقتصادهای بزرگ بالا می‌برد و همین موضوع می‌تواند روند صعودی تورم در اقتصاد آمریکا را شتاب بدهد. در چنین شرایطی تصمیم فدرال رزرو درباره نرخ بهره بیش از هر زمان دیگری برای بازارهای مالی اهمیت یافته است.

از یک سو، افزایش نرخ بهره ابزار سنتی فدرال رزرو برای مهار تورم محسوب می‌شود. بالا بردن هزینه استقراض می‌تواند تقاضا در اقتصاد را کاهش داده و فشارهای قیمتی را مهار کند. اما در شرایطی که شوک انرژی از سمت عرضه وارد شده است، افزایش نرخ بهره می‌تواند همزمان ریسک رکود اقتصادی را نیز تشدید کند؛ وضعیتی که اقتصاددانان از آن با عنوان «رکود تورمی» یاد می‌کنند.

از سوی دیگر، کاهش نرخ بهره یا حتی ارسال سیگنال‌های انبساطی از سوی بانک مرکزی می‌تواند به رشد اقتصادی کمک کند، اما در فضای فعلی که قیمت انرژی به شدت افزایش یافته، چنین تصمیمی ممکن است به تشدید تورم و کاهش ارزش دلار منجر شود.

به همین دلیل برخی تحلیلگران معتقدند محتمل‌ترین سناریو برای نشست امشب، حفظ نرخ بهره در سطح فعلی و اتخاذ موضعی محتاطانه است؛ تصمیمی که به فدرال رزرو اجازه می‌دهد تا اثرات کامل شوک نفتی و تحولات ژئوپلیتیکی را در ماه‌های آینده ارزیابی کند. در این میان موضوع آینده ریاست فدرال رزرو نیز مورد توجه بازارها قرار گرفته است و گمانه‌زنی‌ها درباره جانشین احتمالی جروم پاول می‌تواند بر انتظارات سیاست پولی در میان‌مدت اثرگذار باشد.

در چنین فضایی بازار طلا و به‌ویژه اونس جهانی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های امن در کانون توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته است.

در سناریوی نخست، اگر فدرال رزرو تصمیم به افزایش نرخ بهره بگیرد، تقویت احتمالی دلار و افزایش بازده اوراق خزانه می‌تواند فشار فروش قابل توجهی بر بازار طلا وارد کند. در این حالت احتمال اصلاح قیمت اونس افزایش یافته و حتی امکان عقب‌نشینی آن به سطوح پایین‌تر و در سناریوی شدیدتر حرکت به زیر محدوده ۴۰۰۰ دلار نیز مطرح می‌شود.

در سناریوی دوم، اگر فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر حفظ کند، بازار ممکن است این تصمیم را به‌عنوان رویکردی محتاطانه در برابر ریسک‌های ژئوپلیتیکی تفسیر کند. در چنین وضعیتی طلا می‌تواند در محدوده‌های فعلی نوسان کرده و حتی با توجه به نگرانی‌های تورمی ناشی از جهش قیمت انرژی، پس از یک اصلاح مقطعی، تمایل به لمس سطوح بالاتر قیمتی داشته باشد.

اما در سناریوی سوم، در صورتی که فدرال رزرو به سمت کاهش نرخ بهره حرکت کند یا سیگنال‌هایی از سیاست پولی انبساطی ارائه دهد، احتمال تضعیف دلار و افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن بالا می‌رود. در چنین شرایطی (که احتمال آن بسیار پایین است) اونس جهانی می‌تواند با موج تازه‌ای از تقاضا مواجه شده و مسیر صعودی خود را با قدرت بیشتری ادامه دهد.

در مجموع، بازارهای جهانی در آستانه تصمیم امشب فدرال رزرو در یکی از حساس‌ترین مقاطع سال‌های اخیر قرار گرفته‌اند و نتیجه این نشست می‌تواند جهت حرکت دارایی‌های مهمی همچون دلار، نفت و طلا را در ماه‌های آینده تعیین کند.